مطمة
(
motammat
) ص . ع . دراز و بلند .
مطمئن
(
motma'enn
) ص . ع .
آرامنده . ج : مطمئنون . و رجل مطمئن :
مرد مقيم شده در جايى كه آن را وطن قرار داده باشد . و مكان مطمئن : مكان پست .
مطمئن
(
motma'en
) و (
motma -
) (
? enn
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آرام و آسوده . و راحت و راضى و خشنود . و محفوظ و امن .
مطمئنا
(
motma'ennan
) م ف .
پ . مأخوذ از تازى - بطور آسودگى . و خشنودى .
مطمئنات
(
motma'enn t
) ع . ج .
مطمئنة .
مطمئنة
(
motma'ennat
) ص . ع .
زن آرامنده . ج : مطمئنات .
مطمئنون
(
motma'ennuna
) ع . ج .
مطمئن .
مطناب
(
metn b
) ص . ع . جيش مطناب : لشكرگران و بزرگ .
مطنب
(
matnab
) ا . ع . گردن و دوش و بازو . ج : مطانب .
مطنب
(
motneb
) ص . ع . نهر دور و دراز رفته .
مطنب
(
motannab
) ص . ع . خباء مطنب : خيمه بطناب استوار كرده .
مطنجن
(
motanjan
) ا . پ . مأخوذ از مطجن : تازى - نوعى از خورش .
مطنزة
(
matnazat
) ص . ع .
بىخير . يق : هم مطنزة : ايشان مردمانى هستند كه خيرى در آنها نيست .
مطنف
(
motnef
) ا . ع . كسى كه در خانهء وى داراى سقف و سر در باشد . و آنكه بر سر كوه بالا مىرود .
مطنف
(
motannaf
) ص . ع .
رجل مطنف : مرد متهم .
مطنفسة
(
motanfesat
) ص . ع .
آسمان ابر دارد .
مطو
(
matv
) م . ع . مطا مطوا ( از باب نصر ) : كوشش كرد در سير و شتافت . و مطا فلان : از خوشه خورد فلان خرماى تر را . و مطا الرجل : همراه دوست شد آن مرد . و مطا فلان : چشمهاى خود را باز كرد فلان . و مطا بالقوم : دير سير كرد با آن قوم . و مطا جاريته : گاييد كنيزك خود را . و نيز مطو : كشيدن و خراميدن .
و يازيدن . مطاء مثله .
مطو
(
matv
) و (
metv
) ا . ع .
شاخهء خرد كه دو پاره كرده كشت پراكنده و سر شاخهء پراكنده خرما را بدان بندند . و خوشهء خرما . ج : مطاء و امطاء و مطى .
مطو
(
metv
) ا . ع . خوشهء خرما . و خوشهء ارزان . ج : مطاء . و مانند و نظير و يار و همنشين . يق : ناديت مطوى .
مطواء
(
motav '
) ا . ع . يازيدگى و درازشدگى . اسم است تمطى را .
مطواح
(
metv h
) ا . ع . عصا و چوبدستى .
مطواع
(
metv '
) ا . ع . فرمان بردار و مطيع .
مطوان
(
matav ne
) ا . ع . مثناى مطا يعنى دو پشت .
مطوان
(
metv ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه يعنى دو يار . يق : ناديت مطواى :
خواندم دو يارم را .
مطوة
(
matvat
) ا . ع . ساعت .
مطوح
(
motavveh
) ص . ع .
سرگردان در شهرها .
مطود
(
motavvad
) ص . ع . دور و بعيد .
مطور
(
motur
) م . ع . مطر مطرا و مطورا . ر . مطر (
matr
) و (
matar
) .
مطوس
(
motavvas
) ا . ع . نيك و زيباى از هر چيزى .
مطوع
(
motu '
) م . ع . مطع مطعا و مطوعا . ر . مطع .
مطوع
(
motavve '
) ا . ع . آنكه بطوع جهاد كند بىآنكه بر وى واجب باشد .
ج : مطوعين .
مطوعة
(
motavve'at
) ا . ع .
گروهى كه بطوع جهاد كنند بدون آنكه بر آنها واجب گردد .
مطوعين
(
motavve'ina
) ع .
ج . مطوع . قوله تعالى :
الَّذِينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِينَ
.
مطوف
(
motavvaf
) ص . ع .
دور و بعيد .
مطوق
(
motavvaq
) ص . ع .
طوقدار و آراسته شدهء با گردنبند .
مطوق
(
motavvaq
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - طوقدار . و ميم مطوق :
ذكر .
مطوقة
(
motavvaqat
) ا . ع .
كبوترى كه در گردن وى طوق باشد . و قارورهء بزرگ كه در گردنش طوق باشد .
مطول
(
matul
) ص . ع . دير دارندهء وام و دين را و ديرىكنندهء در وعدهء اداى آن .
مطول
(
metval
) ا . ع . ريسمان . و ذكر . ج : مطاول .
مطول
(
motavval
) ص . ع . دراز و طولانى .
مطول
(
motavval
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ممتد و دراز و طولانى .