الحسن : نام مرغى .
مستعين
(
mosta'in
) ص . ع . آنكه يارى مىخواهد از كسى . و المستعين بالله :
لقب احمد بن محمد المعتصم دوازدهمين خليفهء عباسى كه پس از سه سال و نه ماه و چند روز خلافت در سال 251 هجرى ويرا از خلافت خلع نمودند .
مستغاث
(
mostaq s
) ص . ع .
طلب يارى كرده شدهء از وى . و المستغاث به : شخصى كه از وى فريادرسى مىخواهند .
و المستغاث عليه : مدعى .
مستغث
(
mostaqess
) ص . ع .
آنكه مرهم مىنهد بر جراحت و مرهم آن را پاك مىكند .
مستغدر
(
mostaqder
) ص . ع .
مكان مستغدر : جاى گودال شده و آبگير گشته .
مستغذى
(
mostaqzi
) ص . ع .
آنكه سخت بر زمين مىزند .
مستغرب
(
mostaqrab
) ص . ع .
عجيب و غريب و بيگانه . و نادر .
مستغرب
(
mostaqreb
) و (
mos -
) (
taqra'b
) ص . ع . آنكه در خنده مبالغه مىكند .
و سخت مىخندد .
مستغرب
(
mostaqrab
) ص . ع .
آنكه غريبنوازى مىكند . و متعجب و حيران .
مستغرق
(
mostaqrab
) و (
mostaq -
) (
req
) ص . ع . غوطهور شده و فرورفتهء در آب .
و غرق شده .
مستغرق
(
mostaqreq
) ص . ع .
آنكه پر مىكند هر چيزى را . و فرا مىگيرد همه را .
و آنكه در كار با همهء توانائى خود مشغول مىگردد .
و نيك خندهكننده .
مستغرق
(
mostaqreq
) ص . پ .
ماخوذ از تازى - فرورونده . و به همه توانائى خودكارىكننده . و مستغرق فسق و فجور : فرورفتهء در فسق و فجور .
مستغزر
(
mostaqzer
) ا . ع . آنكه مىدهد چيزى را تا افزون بر آن واپس گيرد .
مستغش
(
mostaqecc
) ص . ع .
دروغ و ناراست . و فريبنده . و خيانتكننده .
و آنكه خائن مىپندارد كسى را .
مستغشى
(
mostaqci
) ص . ع .
كسى كه بطورى جامه پوشد كه نه بيند چيزى را و نه بشنود .
مستغفر
(
mostaqfer
) ص . ع . آنكه آمرزش درخواست مىكند و استغفار مىنمايد .
مستغل
(
mostaqall
) ا . ع . ملك و جايى كه غلهخيز باشد و غله در آن حاصل گردد .
ج : مستغلات .
مستغل
(
mostaqell
) ص . ع .
گيرندهء غله .
مستغلات
(
mostaqall t
) ع . ج .
مستغل .
مستغلات
(
mostaqall t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - هر ملك غلهخيز . و انبار غله .
مستغلب
(
mostaqleb
) ص . ع .
مستولى و غالب شده . و استيلا يافته . و گياه نيك باليده و درهم پيچيده .
مستغلظ
(
mostaqlez
) ص . ع .
خوشهء دانه برآورده . و آنكه جامه را از جهة درشتى و كلفتى نمىخرد .
مستغلق
(
mostaqleq
) ص . ع .
سخن بسته شده و دشوار .
مستغلقة
(
mostaqlaqat
) ا . ع .
قلعه و بارو .
مستغمد
(
mostaqmed
) ص . ع .
پوشيده و نهفته . و تيره و تار .
مستغنى
(
mostaqni
) ص . ع .
بىنياز .
مستغنى
(
mostaqni
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - توانگر و مالدار و بىنياز و غير محتاج . و آنكه داراى حاصل و اندوخته باشد . و شادمان و خوشدل و خشنود .
مستغنيانه
(
mostaqni ne
) م ف .
پ . مأخوذ از تازى - بطور استغنا و توانگرى و بىنيازانه .
مستغيث
(
mostaqis
) ص . ع .
دادخواه و آنكه طلب يارى و فريادرسى مىكند .
مستغيثانه
(
mostaqis ne
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور دادخواهى و فريادرسى .
مستغير
(
mostaqir
) ص . ع .
غارتگر و فربه .
مستفاد
(
mostaf d
) ص . ع .
فايده گرفته شده . و بطريق فايده حاصل شده .
مستفاد
(
mostaf d
) م ف . پ .
مأخوذ از تازى - فايده گرفته و سود برده و منتفع . و گرفته شده و حاصل شده . و مقصود و مراد و خواهش .
مستفاض
(
mostaf z
) ص . ع .
پراكنده و منتشر . و آشكار و هويدا . و حديث مستفاض فيه : سخن فاش و پراكنده .
مستفتر
(
mostafter
) ص . ع . اسبى كه خود را مىكشد .
مستفتى
(
mostafti
) ص . ع .
آنكه مشورت مىكند با مفتى . و آنكه جواب فتوى مىخواهد .
مستفحل
(
mostafhel
) ص . ع .
خواهان كار بزرگ و گران .
مستفخذ
(
mostafxez
) ص . ع .
سست گوش . و رام .
مستفخر
(
mostafxer
) ص . ع .
خرندهء چيز فاخر . و متكبر و مغرور و خودپسند .
مستفرخ
(
mostafrex
) ا . ع .
كبوترى كه جهت چوزهء خود جا مىگيرد .