تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3305

مساهمون:

ص٣٣٠٥

مستكشف

(
mostakcef
) ص . ع . آن كه طلب كشف مىكند و آشكارا كردن مىخواهد . و هويدا و آشكار .

مستكف

(
mostakeff
) ص . ع . آن كه گرد مىگيرد و احاطه مىكند چيزى را و مىنگرد بسوى آن .

مستكفات

(
mostakaff t
) ا . ع . چشمه‌ها . و شتران گرد شدهء فراهم آمده .

مستكفى

(
mostakfi
) ص . ع . آن كه طلب كفايت مىكند و كفايت مىخواهد كه كارى را كاملا بانجام رساند . و المستكفى بالله : لقب عبد اللّه بن المكتفى بيست و دويمين خليفهء عباسى كه پس از يك سال و چهار ماه خلافت در سال 334 هجرى به حكم معز الدوله چشمهاى ويرا ميل كشيده از خلافت خلع كردند .

مستكلب

(
mostakleb
) ص . ع . كسى كه همچو سك بانك مىكند .

مستكلئ

(
mostakle '
) و

مستكلئة

(
mostakleat
) ص . ع . زمين بسيار گياه . و آن كه مهلت و تأخيز مىخواهد .

مستكمل

(
mostakmel
) ص ع . آن كه تمام كردن مىخواهد .

مستكن

(
mostakenn
) ص . ع . پوشيده و نهفته و پنهان .

مستكنة

(
mostakennat
) ا . ع . كينه .

مستكوى

(
mostakvi
) ص . ع . خواهان داغ كردن .

مستكير

(
mostakir
) ص . ع . آن كه مىشتابد . و آن كه پشتواره برميدارد .

مستكين

(
mostakin
) ص . ع . فروتن و كمينه . و رام و خوار .

مستل

(
mastal
) ا . ع . راه تنگ .

مستلب

(
mostalab
) ص . ع . دزديده شده و ربوده شده و غارت شده .

مستلب

(
mostaleb
) ا . ع . دزد و رباينده . و نام شمشيرى .

مستلبث

(
mostalbes
) ص . ع . آن كه درنك كار و بطئ مىپندارد كسى را .

مستلبن

(
mostalben
) ص . ع . آن كه شير مىخواهد .

مستلبئ

(
mostalbe '
) ص . ع . بچه‌اى كه فله مىمكد .

مستلج

(
mostalejj
) ص . ع . ستيهنده و تبردكنندهء در سوگند . و نادهندهء كفاره به گمان صدق .

مستلحق

(
mostalheq
) ص . ع . اختياركننده . و گيرندهء بجاى فرزند . و آن كه دعوت مىكند براى با هم بودن .

مستلحم

(
mostalhem
) ا . ع . شير بيشه .

مستلحم

(
mostalhem
) ص ع . راه فراخ . و پيرو .

مستلذ

(
mostalezz
) ص . ع . آنكه خوشمزه مىكند .

مستلذات

(
mostalezz t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى لذيذ .

مستلزم

(
mostalzem
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - موجب و مسبب . و برآورنده و حاصل‌كننده . و تقاضاكننده و طلب‌كننده و درخواست‌كننده . و سبب و جهت و علت و باعث . و پيداكننده .

مستلزمات

(
mostalzem t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى لازم و ملزوم .

مستلسم

(
mostalsem
) ص . ع . جوينده و طلب‌كننده .

مستلطف

(
mostaltef
) ص . ع . آن كه مىبندد و محكم مىكند چيزى را بر بازو و پهلوى خود .

مستلطم

(
mostaltem
) ص . ع . آن كه طپانچه زدن مىخواهد .

مستلعب

(
mostal'eb
) ص . ع . خواهان بازى كردن .

مستلغى

(
mostalqi
) ص . ع . مستمع كلام و گوش دهندهء سخن .

مستلفث

(
mostalfes
) ص . ع . آن كه بپايان چيزى مىرسد و همهء آن را مىگيرد .

مستلفج

(
mostalfej
) ا . ع . بيچيز و فقير و گدا . و دل رفته . و بىحواس از ترس . و به زمين دوسيدهء از لاغرى و ناتوانى .

مستلقى

(
mostalqi
) ص . ع . بر قفا خفته و ستان .

مستلقيا

(
mostalqian
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - در حالت بر قفا خفتگى .

مستلهم

(
mostalhem
) ص . ع . خواهان الهام .

مستليح

(
mostalih
) ص . ع . شنونده و مستمع . و آن كه نيك مىنگرد . و تشنه .

مستلئم

(
mostalem
) ص . ع . آنكه با ناكسان خويشى و مصاهرت مىكند . و آنكه از ناكسان زن مىخواهد . و آنكه پدرش زشت‌خوى است . و آن كه زره مىپوشد .

مستليم

(
mostalim
) ص . ع . در معرض طعن واقع شده و ملامت شده .

مستمال

(
mostam l
) ص . ع . مأخوذ از تازى - دل‌نواخته شده و تسلى داده شده . و بسوى خود ميل داده شده .

مستمتع

(
mostamte '
) ص . ع . برخوردار . و عمره و يا حج گزارنده .

مستمجد

(
mostamjed
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه افزونى مىگيرد . و آن كه افزونى مىخواهد .

مستمحض

(
mostamhez
) ص . ع . آنكه شير خالص مىخواهد .

مستمخر

(
mostamxer
) ص . ع . آنكه جهت خنكى برابر باد مىايستد .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3305 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )