تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3301

مساهمون:

ص٣٣٠١
و شتابان .

مستعجلات

(
mosta'jal t
) ع . ر . مستعجلة .

مستعجلانه

(
mosta'jel ne
) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - شتابانه و بطور شتاب . و به زودى .

مستعجلة

(
mosta'jalat
) ا . ع . اخذ مستعجلة من الطريق : راه نزديك پيش گرفت . و هذه مستعجلات الطريق : اين راه نزديكى است .

مستعجلة

(
most'ajelat
) ا . ع . نام داروئى كه فربهى آورد .

متسعجم

(
mosta'jem
) ص . ع . گنگ . و آنكه سخن آشكار گفتن نتواند . و ساكت و خاموش . و آنكه از غلبهء خواب خواندن نتواند .

مستعد

(
mosta'edd
) ص . ع . آماده و خود را آماده كرده .

مستعد

(
mosta'ed
) و (
mosta'edd
) ص . ع . مأخوذ از تازى - آماده و مهيا و پا ساخت و نپق . و حاضر و تيار . و آراسته . و ترتيب داده شده . و سزاوار و لايق و شايسته . و مستعد قبول : حاضر و آمادهء براى دريافت كردن . و مستعد نفرين : سزاوار نفرين . و مستعد كردن : آماده و حاضر كردن .

مستعدى

(
mosta'di
) ص . ع . كسى كه درخواست يارى مىكند .

مستعذب

(
mosta'zeb
) ص . ع . كسى كه آب شيرين براى آشاميدن مىدهد .

مستعر

(
mosta'err
) ص . ع . جرب درگيرنده .

مستعرب

(
mosta'reb
) ص . ع . كسى كه شبيه بتازيان شود . و كسى كه سخن زشت مىگويد . و ماده گاوى كه گشن خواه مىشود .

مستعربة

(
mosta'rebat
) ص . ع . غير تازى در تازيان در آمده . و مانا بتازيان شونده . و تازى غير خالص و بيابانى شونده .

مستعرض

(
mosta'rez
) ص . ع . آنكه عرضه كردن مىخواهد .

مستعرف

(
mosta'ref
) ص . ع . آنكه شناختن مىخواهد .

مستعز

(
mosta'ezz
) ص . ع . مرض مستولى . و ريگ سخت شده .

مستعسل

(
mosta'sel
) ص . ع . كسى كه عسل مىخواهد .

مستعصم

(
mosta'sem
) ص . ع . آنكه سخت مىگيرد چيزى را و ضبط مىكند . و المستعصم بالله : لقب ابو احمد منصور بن مستنصر سى و هفتم خليفهء عباسى و آخرين آنها كه در سال 656 هجرى به حكم هلاكوخان مغول ويرا در نمد پيچيده بماليدند تا بمرد و خلافت پانصد و بيست و چهار سالهء تبار عباس بهم پيچيده شده منقرض گرديد .

مستعطى

(
mosta'si
) ص . ع . سركش و عاصى و گناهكار .

مستعطى

(
mosta'ti
) ص . ع . آنكه عطا و بخشش مىخواهد .

مستعظم

(
mosta'zam
) ص . ع . بزرگ شمرده شده .

مستعظم

(
mosta'zem
) ص . ع . آنكه بزرگ مىشمارد چيزى را .

مستعف

(
mosta'eff
) ص . ع . پارسا و پاك‌دامن و پرهيزگار .

مستعقب

(
mosta'qab
) ا . ع . كسى و يا چيزى كه پيروى شده باشد .

مستعقب

(
mosta'qeb
) ص . ع . شتم‌كنندهء كسى . و تفحص‌كنندهء در خطاهاى كسى را . و پيروىكننده .

مستعكد

(
mosta'ked ' '
) ص . ع . شتر و يا سوسمار فربه . و شكار پنهان شده .

مستعلب

(
mosta'leb
) ص . ع . گوشت بوى گرفته .

مستعلج

(
mosta'lej
) ص . ع . مستعلج الخلق : ستبر و درشت پوست .

مستعلف

(
mosta'lef
) ص . ع . ستور خوراك خواهنده .

مستعلم

(
mosta'lem
) ص . ع . خواهان علم و دانش .

مستعلى

(
mosta'li
) و

مستعلية

(
mosta'liat
) ص . ع . بلند و بلند برآمده . و الحروف المستعلية : صضطظ خفق .

مستعم

(
mosta'emm
) ص . ع . كسى كه به عموئى مىگيرد . و آنكه عمامه بر سر مىبندد .

مستعمر

(
mosta'mer
) ص . ع . آبادكننده و معمور سازنده .

مستعمش

(
mosta'mec
) ص . ع . آنكه گول و احمق مىشمارد كسى را .

مستعمل

(
mosta'mal
) ص . ع . به كار داشته . و سخن مستعمل نقيض مهمل .

مستعمل

(
mosta'mal
) ص . پ . مأخوذ از تازى - استعمال شده و به كار داشته شده و كار كرده شده . و رايج و معمول و متداول .

مستعمل

(
mosta'mel
) ص . ع . به كار دارنده . و استعمال‌كننده .

مستعند

(
mosta'ned
) ص . ع . شتر و يا اسب چيره شوندهء بر مهار و رسن .

مستعنز

(
mosta'nez
) ص . ع . يكسو شونده . و كار گيرنده .

مستعهد

(
mosta'hed
) ص . ع . هم‌عهد و هم‌پيمان .

مستعير

(
mosta'ir
) ص . ع . بعاريت خواهنده . و تنها و منفرد .

مستعير

(
mosta'ir
) ا . ع . آنكه در خلقت مانا بگور خر باشد . و مستعير