از تازى - نوعى از پلا و نوعى از شربت كه از آب و آرد و عسل سازند .
مزعق
(
mez'aq
) ا - ص . ع . آلتى كه بدان زمين را كاوند . و سير مزعق :
رفتار شتاب . و نزع فى القوس نزعا مزعقا : يعنى بسرعت كشيد كمان را .
مزعم
(
maz'em
) ا . ع . كارى كه بر آن اعتماد نباشد . و جاى شك .
مزعم
(
moz'em
) ص . ع . اميدوار و آزمند . و فرمانبردار . و كار دست داده .
و شير جوشيدن گرفته . و زمينى كه اول گياه آن برآمده باشد .
مزعمة
(
moz'amat
) ص . ع . كم پيه .
و بسيار پيه .
مزعوق
(
maz'uq
) ص . ع . ترسان و بيمناك . و طعام مزعوق : طعام بسيار نمكدار و شور .
مزعوقة
(
maz'uqat
) ص . ع .
ارض مزعوقة : زمين باران بزرگ قطره رسيده .
مزعى
(
maz'iyy
) ا . ع . سخنچين و نمام .
مزغب
(
mozqeb
) ص . ع .
چوزهء موى ريزهء زرد برآورده .
مزغف
(
mezqaf
) ا . ع . بسيار حريص .
مزغئد
(
mozqa'edd
) ا . ع .
خشمناك و غضبان .
مزفة
(
mezaffat
) ا . ع . محفهاى كه عروس را در آن نشانيده بخانهء شوهر برند .
مزفت
(
mozaffat
) و
مزفتة
(
mozaffatat
) ص . ع . قيراندود . و جرة مزفتة : سبوى قيراندود .
مزفر
(
mozaffar
) و
مزفرة
(
mozaffarat
) ا . ع . نفس برآوردن .
و صاحب نفس .
مزفور
(
mazfur
) ا . ع . ستور سخت پيوستهبند .
مزفوف
(
mazfuf
) ص . ع . دلالت شده . و فرود آمده .
مزفى
(
mazfiyy
) ا . ع . ترسانيده شده .
مزق
(
mazq
) م . ع . مزقت الثوب مزقا و مزقة ( از باب ضرب ) :
پاره كردم جامه را و دريدم آن را . و مزق الطائر مزقا ( از باب ضرب و نصر ) :
سرگين انداخت آن مرغ . و مزق عرض اخيه : زشت گردانيد ناموس برادر خود را .
و عيب كرد آبروى آن را و طعن نمود .
مزق
(
mezaq
) ا . ع . پارههاى جامهء دريده .
مزقة
(
mazqat
) م . ع . مزق مزقا و مزقة . ر . مزق .
مزقة
(
mezqat
) ا . ع . پارهاى از جامهء دريده .
مزقة
(
mozqat
) ا . ع . نام مرغى كوچك .
مزقزق
(
mozaqzaq
) ا . ع . هر كارى كه زود انجام پذيرد .
مزقق
(
mozaqqaq
) ا . ع . پوستى كه موى آن را نبرند و برنكنند . و راس مزقق :
سر موى بريده .
مزققة
(
mozaqqaqat
) ا . ع . ماده شتر بزرگ خلقت .
مزقوق
(
mazquq
) ص . ع .
پوست كنده شدهء از جانب سر به طرف پا . يق :
كبش مزقوق .
مزكت
(
mazkat
) و (
mezkat
) ا . پ . مسجد كوچك .
مزكن
(
mozakken
) ص . ع .
قيافهدان .
مزكو
(
mazku
) و (
mazkavv
) ا . پ . نوعى از طعام .
مزكوبة
(
mazkubat
) ا . ع . زن ملقوطة يعنى زنى كه آن را از زمين برگرفته باشند .
مزكوت
(
mazkut
) ا - م . ع .
پر و مملو . و منه فى صفة على عليه الصلاة و السلام : كان مزكوتا اى مملو علما . و نيز اندوهگين . و سرمازده . و ملخى كه در شكم تخم دارد .
مزكوتة
(
mazkutat
) ص . ع .
قربة مزكوتة : مشك پر .
مزكوم
(
mazkum
) ص . ع .
گرفتار زكام و زكام زده .
مزكى
(
mozakk
) ص . ع .
پاكيزه شده و پاك شده .
مزكى
(
mozakki
) ص . ع .
پاك و پاكيزهكننده .
مزگ
(
mazg
) ا . پ . درخت بادام تلخ .
مزگت
(
mazget
) ا . پ .
نمازخانه و مسجد .
مزگه
(
mazge
) ا . پ . باد تيره و غليظ و ناپاك . و هواى تيره .
مزگى
(
mazagi
) ا . پ . لذت و حلاوت و چاشنى . و منسوب بمزه .
مزل
(
mozell
) ص . ع . لغزاننده .
مزلاج
(
mezl j
) ص . ع .
امراة مزلاج : زن لاغر سرين .
مزلاج
(
mezl j
) ا . ع . زيرفين و هر ابزارى كه بدان در را بندند و بدون كليد با دست آن را باز كنند .
مزلاق
(
mezl q
) ص . ع . فرس مزلاق : ماديانى كه بيشتر بچهء ناتمام افگند .
مزلة
(
mazellat
) م . ع . زل زلا و زللا و زلولا و زليلا و مزلة . ر . زل .
مزلة
(
mazellat
) و (
mazallat
)