مزد
(
mozd
) ا . پ . اجرت كار و پاداش و جزا و اجر و مواجب و ساليانه و ماهيانه و روزينه . و كرايه و اجاره . و بز و معز .
و مزد دندان : پولى كه در مهمانى فقرا و مردمان بينوا پس از صرف طعام در ميان ايشان تقسيم مىكنند . و هر چيز با قدر و قيمتى كه پس از مهمانى بطور انعام و يا پيشكش مىفرستند .
و به مزد دادن : بكرايه دادن .
مزدا
(
mezd
) ا . پ . بلغت اوستا :
آفريدگار و خلاق عالم .
مزداة
(
mezd t
) ا . ع . مغاكى كه در گردو بازى گردكان در آن مىافتد و آن را به فارسى خانج گويند .
مزدار
(
mozd r
) ص . ع .
زيارتكننده .
مزدان
(
mozd n
) ص . ع .
مزان و آراسته .
مزدبد
(
mozdabed
) ا . ع . مسكه برآرنده و صاحب مسكه .
مزدبر
(
mozd - bar
) و
مزدبره
(
mozd - bare
) ا . پ . كسى كه كار مىكند و اجرت مىگيرد و مزدور و اجير .
مزدجر
(
mozdajar
) م . ع .
ازدجار .
مزدجر
(
mozdajar
) ا . ع . نام موضعى .
مزدجر
(
mozdajer
) ص . ع .
بازدارنده و نهىكننده . و بازداشته شده و نهى كرده شده . و آنكه فال مىكند بمرغان .
مزدحم
(
mozdaham
) ا . ع .
موضع ازدحام و جاى انبوهى كردن .
مزدحم
(
mozdaham
) ص . ع .
مكان مزدحم عليه : جائى كه بر آن انبوهى كنند .
مزدحم
(
mozdahem
) ص . ع .
ازدحامكننده و انبوهىكننده .
مزدرد
(
mozdared
) ص . ع .
فرو برندهء لقمه و جز آن .
مزدرع
(
mozdare '
) ص . ع .
زراعتكننده و تخم كارنده .
مزدرع
(
mozdara '
) و
مزدرعة
(
mozdara'at
) ا . ع . كشتزار .
مزدرى
(
mozdar
) ص . ع .
حقير و خوار .
مزدرى
(
mozdari
) ا . ع .
شير بيشه .
مزدرى
(
mozdari
) ص . ع .
حقير دارندهء كسى .
مزدع
(
mezda '
) ا . ع . رسا و زود در آيندهء در كار و دريابندهء آن .
مزدغ
(
mezdaq
) و
مزدغة
(
mezdaqat
) ا . ع . مصدغ و مخده و ناز بالش .
مزدفان
(
mazdaf n
) ا . پ . نام شهرى كه در آن ظروف واو مىسازند .
مزدفر
(
mozdafar
) ا . ع . جاى تنفس . و نفسى كه با كشش نفس در آن خارج گردد . و نفس كشنده . و جاى نفس كشيدن اسب از سينه .
مزدقان
(
mazdaq n
) ا . پ .
نام شهرى در قهستان .
مزدك
(
mazdak
) ا . پ . نام مردى محيل و زيرك از اهالى نيشابور كه در نزد قباد پدر انوشيروان ساسانى مكانتى حاصل كرده و مذهب اباحه را اختراع نمود ر . مژدك .
مزدلف
(
mozdalef
) ص . ع .
نزديكشونده و پيش درآينده .
مزدلفة
(
mozdelafat
) ا . ع .
جائى در مكهء معظمه ما بين عرفاة و منى .
مزدوج
(
mozdavaj
) ص . ع .
جفت كرده و نكاح كرده .
مزدور
(
mozd - ur
) ا . پ . اجير و كسى كه كار مىكند و اجرت مىگيرد . و مزدور ديو : كسى كه كارى مىكند كه در آن نه فايدهء دنيا باشد و نه آخرت . و متصدى امور ديوانى .
مزدور
(
mozdaver
) ص . ع .
زيارتكننده .
مزدوران
(
mozd - ur n
) ا . پ .
كسى كه كارهاى نيك و بافايده مىكند و بيمارستان و كاروانسرا بنا مىنمايد . و آنكه باميد ثواب ابدى آنها را واجب مىشمارد .
مزدورانه
(
mozd - ur ne
) ص - م ف . پ . مانند شخص اجير و مزدور .
مزدورى
(
mozd - uri
) ا . پ .
محنت و زحمت بدنى . و اجرت كار و مواجب .
و مزدورى كردن : كار كردن براى مزد و اجرت .
مزده
(
mozde
) ا . پ . مزد و پاداش و اجرت و مواجب و ساليانه .
مزدها
(
mozd - h
) و (
mozda - h
) پ . ج . مرد (
mozd
) و (
mozde
) .
مزدهبر
(
mozde - bar
) ا . پ .
مزدبر و اجير و مزدور .
مزدهد
(
mozdahed
) ص . ع .
آنكه هر چيزى را اندك مىپندارد .
مزدهر
(
mozdaher
) ص . ع .
آنكه چيزى را نگاه مىدارد . و شادمان به چيزى مىشود .
مزدهف
(
mozdahaf
) ص . ع .
برداشته شده و برده شده . و هلاك شده .
مزدهف
(
mozdahef
) ص . ع .
آنكه برميدارد . و آنكه روى برميگرداند . و دروغگو .
مزدهگير
(
mozde - gir
) ص . پ .
گيرندهء مزد .
مزدهى
(
mozdah
) ص . ع .