ا . ع . جاى لغزيدن .
مزلة
(
mazellat
) و (
mazallat
) ص . ع . ارض مزلة : زمين لغزان بفتح الزاء و كسرها و الكسر افصح .
مزلج
(
mozlej
) ا . ع . لقب شاعرى .
مزلج
(
mozallaj
) ا . ع . چيز اندك و قليل . و آنكه خويشتن را بقومى چسباند و از ايشان نبود . و مرد ناقص . و هر چيز فرومايه . و مرد زفت و بخيل . و دانههاى مخلوط و غير خالص .
مزلع
(
mozalla '
) ا . ع . كسى كه پوست پاى وى رفته باشد .
مزلعب
(
mozla'ebb
) ص . ع .
سيل مزلعب : توجبهء بسيار .
مزلف
(
mezlaf
) ا . ع . زينه و پله و پايه . ج : مزالف .
مزلف
(
mozallaf
) ص . پ . مولد از اختلاط پارسى با تازى : زلفدار و داراى زلف .
مزلفة
(
mazlafat
) ا . ع . هر ده ميان راه كه واقع ميان دشت و زمين كشتزار باشد و يا ميان جاى آبدار و جاى بىآب بود .
ج : مزالف .
مزلق
(
mazlaq
) و
مزلقة
(
mazlaqat
) ا . ع . جاى لغزان .
مزلقة
(
mezlaqat
) ا . ع . سرين اسب و طرف آن .
مزلل
(
mozallel
) ا . ع . مرد بسيار احسان .
مزلم
(
mozallam
) ا . ع . كوتاه و سبك و چست و ظريف . و اسب گرد اندام توانا . و كنار گوش بريدهء از شتر و گوسپند . و بز كوهى صغير الجثه كذا فى القاموس و عن ابن عباد و الازهرى الصغير الحبة اى صغير الزلمة يعنى خرد نرمهء گوش .
مزلم
(
mozallam
) ص . ع .
رجل مزلم : مرد سبك هيئت . و مرد بد غذا و ببدى پرورش يافته . و سهم مزلم : تير نيك تراشيده .
مزلم
(
mozallem
) ص . ع . مرد بد غذا دهنده . و گردانندهء آسيا . و گيرندهء كنارهاى آن .
مزلمة
(
mozallamat
) ص . ع .
امراة مزلمة : زنى كه دراز نباشد . و عصا مزلمة : عصاى نيك تراشيده .
مزلهم
(
mozlahemm
) ا . ع .
خفيف سبك .
مزلئم
(
mozla'emm
) ص . ع .
رونده و درگذرنده . و سفركننده . و بلند برآيندهء در سير و جز آن . و كوچكننده . و ثابت و برجاى .
مزمار
(
mezm r
) ا . ع . ناى .
ج : مزامير . و دف و هر آلت سرور . و آواز نيكو و سرود . و مزمار الراعى : ناى چوپانان . و مزامير داود : آنچه از كتاب زبور مىسرايند آن را و انواع دعا واحد آن مزمار است يا مرمور .
مزمجر
(
mozamjer
) ص . ع .
شير غرنده .
مزمزان
(
maz - maz n
) ص . پ .
مكندهء اندك زمانى .
مزمزة
(
mazmazat
) م . ع . جنبانيدن .
مزمع
(
mozme '
) ص . ع . ثابت عزم بر كارى .
مزمعة
(
mozamm'at
) ا . ع نوعى از جماع كه به روى پاشنه ايستاده جماع كننده .
مزمل
(
mozammal
) ص . ع .
ور پيچيده شدهء بجامه و پنهان كرده شدهء در آن .
مزمل
(
mozammal
) ا . ع . نام سورهء 73 از سورههاى قرآن مجيد .
مزمل
(
mozammel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - لولهء پيچدار از برنج و جز آن كه در آب انبار و مانند آن نصب كنند و چون آن را بهپيچانند آب جارى گردد .
مزمل
(
mozzammel
) ص . ع .
آنكه به خود مىپيچد و در جامههاى خود پنهان مىشود .
مزملة
(
mozammalat
) ا . ع . كوزه و هر چيزى مانند آن كه در وى آب سرد كنند لغة عراقية .
مزمن
(
mozman
) ص . ع . خراب شده و ويران .
مزمن
(
mozmen
) ص . ع . داراى زمان و ديرينه و برجاى مانده .
مزمن
(
mozmen
) ص . پ . مأخوذ از تازى - كهنه و ديرينه و برجاى مانده . و بيمارى مزمن : بيمارى كهنه و ديرينه و بيمارى كه مدت زمانى طول كشيده باشد .
مزمنه
(
mozmane
) ص . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى كهنه و ديرينه و برجاى مانده . و امراض مزمنه : بيماريهاى كهنه كه مدت زمانى طول كشيده باشد .
مزمور
(
mazmur
) ا . ع . آنچه از كتاب زبور مىسرايند . و انواع دعا . ج : مزامير .
و ناى و سرود .
مزموقة
(
mazmuqat
) ص . ع .
لحية مزموقة : ريش بركنده .
مزموم
(
mazmum
) ص . ع .
شتر مهار در بينى كرده شده .
مزمهج
(
mozmahejj
) ص . ع .
كلاء مزمهج : گياه تر و تازهء بسيار خوشآيند .
مزمهر
(
mozmaherr
) ا . ع .
مرد سخت خشم و مرد بسيار خنده .
مزمهل
(
mozmahell
) ا . ع .