آب صاف و روى هم ايستاده .
مزمئج
(
mozma'ejj
) ا . ع . خشمناك .
مزن
(
mazn
) ا . ع . يوم مزن :
روز فرار از دشمن .
مزن
(
mazn
) م . ع . مزن مزنا و مزونا ( از باب نصر ) : گذشت بميل و ارادهء خود و رفت . و مزن الرجل : روشن گرديد روى آن مرد . و مزن القربة : پر كرد آن خيك را . و مزن فلانا : ستود فلان را و فضيلت داد او را . و در غياب وى ستود او را نزد صاحب شوكتى .
مزن
(
mozn
) ا . ع . ابر و ابر سپيد و ابر باراندار . و نام دهى و شهرى . و حب المزن : يخچه .
مزن
(
mozn
) و (
mozon
) ع .
ج . مزنة .
مزن
(
mazan
) ا . ع . خوى و عادت و روش و طريقه و حال .
مزنا
(
mezn
) ا . پ . بلغت زند و پازند : ترازو و ميزان .
مزنة
(
moznat
) ا . ع . ابر سپيد و يك جزء از ابر سپيد . ج : مزن (
mozn
) و (
mozon
) . و باران . و ابن مزنة :
هلال و ماه نو .
مزنج
(
mozannaj
) ص . ع .
عطاء مزنج : بخشش كم و اندك .
مزنجة
(
maznajat
) ا . ع . اهالى زنگ و زنگيها .
مزند
(
mozannad
) ا . ع . زفت و بخيل تنگخوى . و پسرخوانده . و جامهء كوتاه پهن .
مزند
(
mozanned
) ا . ع . دروغگوى .
مزنده
(
mazande
) پ . ا فا . مزيدن يعنى مكنده .
مزنده
(
mazande
) ا . پ . كوزهء آبخورى . و هر چيز مكيدنى .
مزنزة
(
mozannazat
) ص . ع .
امراة مزنزة : زن دراز بالاى تنومند .
مزنگو
(
mazangu
) ا . پ .
خارپشتى كه مار را مىگيرد و مىكشد و نمىخورد .
مزنم
(
mozannam
) ا . ع . شتران ريزه . و نام محلى . و پسرخوانده . و كسى كه خود را بقومى بچسباند و از ايشان نباشد .
مزنم
(
mozannam
) و
مزنمة
(
mozannamat
) ص . ع . شترى كه پارهاى از گوش آن بريده آويزان گذاشته باشند . يق :
بعير مزنم و ناقة مزنمة .
مزنوق
(
maznuq
) ا . ع . اسب زناق بسته . و نام اسبى .
مزنى
(
mozaniyy
) ص . ع . منسوب بطايفهء مزينة .
مزو
(
mazu
) ا . پ . آشى كه براى بيمار پزند . و پرهيزانه .
مزواج
(
mezv j
) ص . ع .
امراة مزواج : زنى كه بسيار شوى كند و با مرد بسيار نكاح كند .
مزواد
(
mezv d
) ا . ع . توشهدان مسافر . ج : مزاود .
مزوبر
(
mazavbar
) ص . ع .
ثوب مزوبر : جامهء پرزهدار .
مزوج
(
mozavvaj
) ص . ع .
زوج گرفته و نكاح كرده . و جفت و قرين كرده شده .
مزوج
(
mozavvej
) ص . ع . مرد و يا زنى كه جفت مىگيرد و عروسى مىكند . و آنكه آنها را با هم جفت مىنمايد و عروسى مىكند .
مزود
(
mezvad
) ا . ع . توشهدان مسافر . و خنورى از اديم كه در آن خرما نهند .
ج : مزاود .
مزود
(
mozavvad
) ص . ع . كسى كه توشه و ذخيره را فراهم آورده باشد .
مزور
(
mazur
) ص . ع . زيارت شده و ديدن شده .
مزور
(
mozavvar
) ا - ص .
ع . كژ و شترى كه چون از شكم مادر برآمده باشد سينهء وى كژ باشد و سپس آن را راست كنند ولى اثرى از كجى در آن باقى ماند .
مزور
(
mozavvar
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - آش تزوير و آشى كه براى تسلى بيمار پزند . و آش زم .
مزور
(
mozavver
) ص . ع .
آرايشكنندهء دروغ . و زينت دهندهء ظاهر سخن .
و نيكوكنندهء چيزى . و گرامى دارندهء زائر . و باطلكنندهء شهادت . و نشانكنندهء به زور و بهتان . و آمادهكنندهء سخن را در پيش نفس خود .
مزور
(
mozavver
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - تزويركننده . و فريبدهنده .
و دروغگو . و مكركننده و مكار و غدار .
مزورى
(
mozuri
) ا . پ .
مردا سنگ .
مزورى
(
mozavveri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - تزوير . و ريا . و مكر و فريب و غدر .
مزوزكة
(
mazavzekat
) ص .
ع . امراة مزوزكة : زن بشتاب پيش آمدهء سبقت كرده .
مزوق
(
mozavvaq
) ا . ع . هر چيز آراسته و زينت كرده شده و منقش .
مزون
(
mazun
) ا . ع . نام بلاد عمان .
مزون
(
mozun
) م . ع . مزن مزنا و مزونا . ر . مزن .
مزه
(
mazh
) م . ع . مزه مزها ( از باب فتح ) : لاغ كرد و مزاح نمود .
لغة فى مزح .
مزه
(
maze
) ا . پ . طعم و چاشنى .
و لذت . و گوارش . و ذوق . و مزه داشتن :