طعم داشتن و لذت داشتن . و بيمزه : بيطعم و بىلذت . و خوشمزه : خوشطعم و خوش چاشنى و گوارا و خوشآيند در ذائقه و لذيذ .
مزهد
(
mozhed
) و
مزهدة
(
mozhedat
) ص . ع . كم مال و درويش .
الحديث : افضل الناس مؤمن مزهد .
مزهر
(
mezhar
) ا . ع . آلتى كه مىنوازند آن را . ج : مزاهر . و آنكه آتش براى ميهمان مىافروزد .
مزهف
(
mezhaf
) ا . ع . كبچهاى كه پست را بدان مىشورانند .
مزهف
(
mozhaf
) ص . ع . رد شده . و خبر دروغ .
مزهف
(
mozhef
) ص . ع . دروغگو .
مزهق
(
mozhaq
) ص . ع .
هلاك شده و نيست و نابود شده .
مزهق
(
mozheq
) ص . ع . هلاك كننده و نابودكننده . و آنكه بشتاب مىرود .
مزهو
(
mazhovv
) ص . ع . رجل مزهو : مرد متكبر .
مزى
(
mazy
) م . ع . مزى مزيا ( از باب ضرب ) : بزرگمنشى نمود و تكبر كرد .
مزى
(
maziyy
) ا . ع . خوشطبع زيرك و ظريف .
مزيال
(
mezy l
) ا . ع . مرد زيرك پاكيزه خوى لطيف . و آميزندهء امور .
مزية
(
maziyyat
) ا . ع . فزونى و فضيلت . ج : مزايا . يق : له عليك مزية .
مزيت
(
mazit
) ص . ع . طعام مزيت : طعام روغن زيتوندار .
مزيت
(
maziyyat
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فضيلت و فزونى و برترى . و مزيت داشتن : فزونى و برترى داشتن .
مزيج
(
mazij
) ا . ع . بادام تلخ .
مزيح
(
mazih
) ياى مجهول ا . پ .
مأخوذ از تازى - مزاح و لاغ و خوشطبعى .
و شادى و خوشى .
مزيد
(
mazid
) پ . ح م . مزيدن .
ر . مزيدن .
مزيد
(
mazid
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زياد كرده شده و افزون كرده شده .
مزيد
(
mazid
) ا . ع . افزونى . و مزيد فيه : افزون كرده شدهء در آن .
مزيدن
(
mazidan
) ف م . پ .
چشيدن . و مكيدن . و جرعه جرعه نوشيدن .
و گرفتن با لبها .
مزيده
(
mazide
) ا . پ . نوعى از بازى .
مزير
(
mazir
) ص . ع . مرد خوشطبع زيرك سختدل و تواناى در كارها .
ج : امازر .
مزئر
(
moz'er
) ص . ع . شير غرنده .
مزيز
(
maziz
) ا - ص . ع . افزون .
و اندك . و سخت . و عزيز مزيز : از اتباع است .
مزيقاء
(
mozayq '
) ا . ع . لقب عمرو بن عامر پادشاه يمن . كه هر روز جامهء نو مىپوشيد و شب آن را پاره مىكرد تا ديگرى نپوشد .
مزيل
(
mezyal
) ا . ع . مرد زيرك پاكيزه خوى لطيف .
مزيل
(
mozil
) ص . ع . دور كنندهء از جاى .
مزيل
(
mozil
) ص . پ . مأخوذ از تازى - دفعكننده و زايلكننده و بر طرف كنندهء اثر چيزى . و فاقهء مزيل الطاقه :
درويشى ناتوانكنندهء توانائى . و گلاب مزيل الصداع : گلابى كه زايل مىكند و بر طرف مىنمايد درد سر را .
مزين
(
mozayyan
) ص . ع . آراسته .
و رجل مزين الشعر اى مقصص : مرد پيراسته موى .
مزين
(
mozayyan
) ص . پ . مأخوذ از تازى - آراسته شده و زينت داده شده .
مزين
(
mozayyen
) ا . ع . سر تراش و حالق و حجام .
مزين
(
mozayyen
) ص . ع . مصغر مزدان .
مزينة
(
mozaynat
) ا . ع . نام قبيلهاى از تازيان .
مزينة
(
mozayyenat
) ا . ع .
مشاطه .
مزيوت
(
mazyut
) ص . ع . طعام مزيوت : طعام روغن زيتوندار .
مژ
(
maj
) ص . پ . كژ و معوج و ناراست .
مژ
(
moj
) ا . پ . مژگان . و ميغ و هر چيز كه هوا را تاريك سازد .
مژد
(
mojd
) ا . پ . ستارهء مشترى .
و مژده و بشارت .
مژدقان
(
majdaq n
) ا . پ .
شهرى در قهستان كه مزدقان نيز گويند . و نام پهلوانى .
مژدك
(
majdak
) و (
mojdak
) ا . پ . نام شخصى از مردم نيشابور كه در زمان قباد ساسانى پدر نوشيروان دعوى پيغمبرى كرد و مىگفت نور و ظلمت هر دو قديماند فعل نور به قصد و اختيار و فعل ظلمت به بخت و اتفاق است و حلال و حرام را از ميان برداشت و نكاح را از زن بر طرف ساخت و مىگفت مردمان بايد مساوات با هم را منظور دارند خواه در زن باشد و خواه در مال و چون قباد را با زنان رغبت تمام بود اين مذهب وى را خوشآمد و ترويج از او كرد ولى پس از