تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3206

مساهمون:

ص٣٢٠٦
حقيقى .

مخلص

(
moxalles
) ص . ع . نجات دهنده و رهاكننده و خلاص نماينده . و كسى كه ظاهر مىسازد دوستى حقيقى را .

مخلصان

(
moxles n
) پ . ج : مخلص .

مخلصانه

(
moxles ne
) ص - م - ف . پ . مأخوذ از تازى - حقيقى و بطور راستى و دوستانه و با صداقت . و مانند دوست حقيقى .

مخلصون

(
moxlesuna
) ع . ج . مخلص .

مخلصه

(
moxallese
) ا . پ . مأخوذ از تازى - يك نوع گياهى خوش‌بو و از جنس بابونه .

مخلصين

(
moxlesin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - دوستان حقيقى و با صداقت و بىنفاق .

مخلصى

(
moxlesi
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سلامت و خلاص و رهائى و آزادى و نجات .

مخلط

(
mexlat
) ص . ع . رجل مخلط : مرد بهر كارى درآميزنده و فسادكنندهء در آن . يقال : هو مخلط مزيل .

مخلط

(
moxallat
) ص . ع . نيك در آميخته شده .

مخلط

(
moxallet
) ص . ع . آميزنده و درهم‌كننده و فساد افگننده . و برهم‌زننده .

مخلع

(
moxalla '
) ص . ع . رجل مخلع الاليتين : مردى كه هر دو سرينش از هم جدا باشند . و نيز مخلع : گرفتار فالج .

مخلع

(
moxalla '
) ا . ع . مرد ضعيف و سست . و مرد مبهوت . و مرد جن‌زده و مجنون . و بيتى كه در آن تصرف تخليع كرده باشند يعنى مستفعلن را در عروض بسيط مبدل به مفعولن كرده باشند .

مخلع

(
moxalla '
) م - ف - پ . مأخوذ از تازى - خلعت داده شده .

مخلع

(
moxalle '
) ص . ع . بردارنده و بدر كشنده . و آنكه در راه رفتن رانها را از هم دور نگاه مىدارد .

مخلف

(
maxlaf
) ا . ع . راههاى عبور مردم در منى .

مخلف

(
moxlaf
) ص . ع . تباه و خراب و فرسوده و پوسيده .

مخلف

(
moxlaf
) ا . پ . كبوتر بچه . و كودك خوش صورت .

مخلف

(
moxlef
) ص . ع . آنكه جانشين مىكند و خليفه مىگرداند . و آنكه بجانب خلف بر مىگرداند و باز مىگرداند و مراجعت مىدهد . و آنكه بدل مىكند و عوض مىنمايد . و آنكه رفو مىكند و مرمت مىنمايد جامه را . و آنكه فاسد مىكند و تباه مىگرداند . و ناپسند . و بوى بد گيرنده . و سخن ناراست و ناحق گوينده . و آنكه مىگويد و نمىكند . و آنكه وعدهء خلاف مىدهد . و آنكه دست بشمشير مىبرد تا بركشد آن را . و آنكه آب مىكشد براى اهل و عيال خود . و گياهى كه برك برآورده باشد . پس از برك اولين خود . و آنكه تنك را نزديك خصيهء شتر برميگرداند . و ستارهاى تاريك شدهء از ابرى كه باران نياورد . و آنكه چون چيزى از وى رود چيز ديگر بجاى آن آورد . و دهان بوى گرفتهء از روزه .

مخلف

(
moxlef
) ا . ع . شتر و ماده شترى كه از نه سال در گذشته و در سال دهم داخل شده باشد . و مخلف عام : آنكه يك سال كوچكتر از ده باشد . و مخلف عامين : آنكه دو سال كوچكتر بود . و مخلف ثلاثة اعوام : آنكه سه سال كوچكتر از ده سال باشد .

مخلف

(
moxallaf
) ص . ع . غدر كرده شده . و خلاف كرده شده .

مخلف

(
moxallaf
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيزى كه از مرده واپس مانده باشد .

مخلف

(
moxallaf
) ص . ع . آنكه سپس مىگذارد . و آنكه بجاى خود كسى را خليفه مىكند . و آنكه اثقال خود را پس پشت مىگذارد . و آنكه مىبندد پستان ماده شتر را تا شير روان نگردد .

مخلفات

(
moxallaf t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - ميراث و چيزهائى كه به ارث گذاشته مىشود و متروكات و اموالى كه از كسى باقى مىماند .

مخلفة

(
maxlafat
) ا . ع . زمينى كه در آن درخت خلاف كه نوعى از بيد است باشد . و راه . و منزل . و مخلفة منى : فرود آمد نگاه مردم در منى .

مخلفة

(
maxlafat
) و (
moxlafat
) ص . ع . نومة الضحى مخلفة للفم خواب نيم روز سبب بوى گرفتن دهان است . و كذلك : مخلفة .

مخلفة

(
moxlefat
) ا . ع . ماده شترى كه از نه سالگى درگذشته باشد . ر . مخلف . و نيز ماده شترى كه آبستن نمايد و نباشد .

مخلق

(
moxlaq
) و (
moxlelq
) ص . ع . جامهء كهنه شده و كهنه كرده .

مخلق

(
moxleq
) ص . ع . آنكه كهنه مىكند جامه را . و آنكه مىپوشاند جامهء كهنه را به ديگرى .

مخلق

(
moxallaq
) ص . ع . نيك تشكيل شده و بطور كمال صورت بسته شده . و تير هموار كرده .

مخلق

(
moxalleq
) ص . ع . آنكه خوش مىسازد . و آنكه تمام خلقت مىگرداند . و آنكه تير و يا چوب را هموار و برابر مىكند . و آنكه خلوق كه نوعى از خوش‌بو است طلا مىكند .