مخلقة
(
maxlaqat
) ا . ع . لايق و سزاوار . و هر چيز نيك لايق و سزاوار گشته .
يق : هذا مخلقة لذلك .
مخلقة
(
moxallaqat
) ص . ع .
مؤنث مخلق . يق : مضغة مخلقة : مضغهء تمام خلقت .
مخلوجة
(
maxlujat
) ا . ع . راى صائب . و نيزه زنى چپ و راست .
مخلوط
(
maxlut
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آميخته و درهم و شوريده و سرشته . و مخلوط شدن : آميخته شدن .
و مخلوط كردن : آميختن و سرشتن و شوريدن .
مخلوع
(
maxlu '
) ص . ع . فرزند عاق شده . و والى از عمل باز شده .
مخلوع
(
maxlu '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - بيرون آورده شده و خلع شده . و بر آورده شده . و مفصل در رفته .
مخلوف
(
maxluf
) ص . ع . گرفتار بيمارى پيحش و ذوسنطاريا .
مخلوق
(
maxluq
) ص . ع . آفريد .
شده و ساخته شده . و نرم و املس كرده شده .
و كهنه شده . و نسبت داده شدهء شعر كسى به ديگرى .
مخلوق
(
maxluq
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز آفريده شده . و آفرينش و خلق . و هر چيز پيدا شده و توليد شده و آتين .
مخلوقات
(
maxluq t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - آفريدگان و آتينان . و خلايق و جانوران و موجودات .
مخلوقة
(
maxluqat
) ص . ع .
مؤنث مخلوق . ج : مخاليق . و قصيدة مخلوقة : قصيدهاى كه نسبت دهند آن را به كسى كه نگفته باشد .
مخلوقيت
(
maxluqiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - آفريدهشدگى ضد خالقيت .
مخلول
(
maxlul
) ص . ع .
سوراخ نافذ كرده شده . و فصيل مخلول :
كره شترى كه زبان وى را شكافته باشند و چوبى در آن گذارند تا شير نمكد .
مخلول
(
maxlul
) ا . ع . كره شتر لاغر و كمگوشت .
مخلولق
(
maxluleq
) ص . ع .
برابر و هموار . و املس . و نشان و علامت و رسم محو شده .
مخلى
(
mexl
) ا . ع . قلاب دروگرى و داسى كه بدان علف درو مىكنند .
مخلى
(
moxli
) ص . ع . كسى كه ويران مىكند و خراب مىنمايد . و كسى كه تهى و خالى مىكند . و آنكه تهى مىيابد . و آنكه خلوت مىكند با كسى . و آنكه عزلت مىگزيند .
و مخصوص و غير عمومى . و واقع شدهء بطور خصوص . و زمين علفناك . و پرورندهء ستور در آن زمين .
مخلى
(
moxall
) ص . ع . اجازه داده شده . و آزاد شده و رها شده .
مخلى
(
moxalli
) ص . ع . كسى كه آزاد مىكند و رها مىكند .
مخم
(
moxemm
) ص . ع . لحم مخم : گوشت گنده شده .
مخمة
(
mexammat
) ا . ع .
جاروب .
مخمج
(
moxammaj
) ص . ع .
رجل مخمج الاخلاق : مرد تباه خوى .
مخمخة
(
maxmaxat
) م . ع .
مخمخه مخمخة : بيرون آورد مغز آن را .
مخمد
(
moxmed
) ص . ع . آرميده و خاموش . و كسى كه فرو مىنشاند زبانهء آتش را .
و آرام مىكند شورش تب را .
مخمر
(
mexmar
) ا . ع . از اعلام است . و ذو مخمر : لقب شخصى .
مخمر
(
moxmer
) ص . ع . پوشاننده و پنهان كنندهء شهادت . و كسى كه مىرساند خمير را . و كسى كه دريافت مىكند و چيزى به ياد مىگذارد . و آنكه عطا مىكند . و آنكه داخل مىشود . و آنكه كينه مىورزد و كينهور . و زمين بسيار خمر كه در آن مى فراوان بود .
مخمر
(
moxammar
) ص . ع .
تخمير شده و سرشته شده . و خماردار . و نيم مست از شراب .
مخمر
(
moxammar
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سرشته و تخمير شده . و تيار و مهيا و آماده . و مخمر شدن : تيار شدن و آماده و مهيا گشتن .
مخمر
(
moxammer
) ص . ع . كسى كه خمير مىكند . و خباز و نانوا . و پوشاننده .
مخمر
(
moxammer
) ا . ع . مىگر و كسى كه شراب مىسازد .
مخمرة
(
moxammarat
) ص . ع .
زن متكبرى كه خوشبوى مىبويد .
مخمرة
(
moxammarat
) ا . ع سپيد سر از گوسپند و اسب .
مخمس
(
maxmas
) ا . ع . جاؤا مخمس آمدند پنج پنج .
مخمس
(
moxmes
) ص . ع . خداوند شتران خمس .
مخمس
(
moxammas
) ا . ع .
پنج گوشه .
مخمس
(
moxammas
) ا - ص .
پ . مأخوذ از تازى - پنجگوشه . و پنجگوشه دار . و قسمى از اصول موسيقى . و قسمى از شعر كه داراى پنج مصرع است .
مخمس
(
moxammes
) ص . ع .
دارندهء پنج گوشه و پنج ركن . و آنكه پنج گوشه