مىگرداند .
مخمسات
(
moxammas t
) ا .
پ . مأخوذ از تازى - شعرهائى كه داراى پنج مصرع باشند .
مخمسة
(
moxammasat
) ا . ع .
مسألهاى از مسائل فرايض كه در آن پنج نفر از اصحاب اختلاف كرده يعنى حضرت على بن ابي طالب عليه السلام و عثمان و ابن مسعود و زيد و ابن عباس رضى اللّه عنهم .
مخمص
(
maxmes
) ا . ع . نام راهى .
مخمصة
(
maxmasat
) ا . ع .
گرسنگى .
مخمصة
(
maxmasat
) م . ع .
خمص خمصا و مخمصة ر . خمص .
مخمصه
(
maxmase
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گرسنگى سخت . و آن حالتى كه از نخوردن عارض شود مانند حالتى كه از پر خوردن روى مىدهد . و بدبختى و غم عظيم اضطراب اضطرابانگيز .
مخمل
(
maxmal
) و (
mexmal
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نوعى از جامهء پرزدار .
و مخمل گرگ و يا مخمل گورگ :
نوعى از مخمل . و مخمل دو خوابه : آن قسم مخملى كه هر دو طرف آن پرزدار باشد .
مخمل
(
moxmal
) ا . ع . جامهء پرزدار خوابناك و مخمل .
مخملباف
(
maxmal - b f
) ا .
پ . كسى كه مخمل مىسازد .
مخملى
(
maxmali
) ص . پ .
منسوب بمخمل . و مانند مخمل .
مخمن
(
moxamman
) ص . ع .
گويندهء به گمان و قياس و تخمين .
مخمور
(
maxmur
) ا . ع . كسى كه وى را خمار باشد .
مخمور
(
maxmur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مست و مدهوش و مىزده .
مخمورى
(
maxmuri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مىزدگى .
مخموس
(
maxmus
) ص . ع .
حبل مخموس : ريسمان پنجتاه . و ثوب مخموس : جامهء پنجگزى . و كذلك : رمح مخموس .
مخمول
(
maxmul
) ص . ع .
لنك و گرفتار بيمارى خمال .
مخموم
(
maxmum
) ص . ع .
روفته شده . و حبس شدهء در قفص ماكيان . و المخموم القلب : پاكدل از كينه و حسد .
مخميدن
(
maxmidan
) ف م . پ .
پنبه پاك كردن .
مخن
(
maxn
) ا . ع . مرد دراز بالا .
و مرد مايل به كوتاهى كه در وى خفت و سبكى باشد .
مخن
(
maxn
) م . ع . مخن المراة مخنا ( از باب ضرب ) : گائيد آن زن را . و مخن البئر : كشيد آب آن چاه را .
و مخن فلان : گريست فلان . و مخن العود و غيره : پوست بركند از آن چوب و جز آن .
مخن
(
mexann
) ا . ع . مرد دراز بالا .
مخن
(
mexann
) ص . ع . سال باردار .
مخناث
(
mexn s
) ص . ع . امراة مخناث : زن شكسته و دوتاه .
مخناف
(
mexn f
) ص . ع .
جمل مخناف : شتر نر عقيم . و رجل مخناف مردى كه دست پرودهء وى از قبيل گشن دادن خرمابن و كشتن كشت و زراعتبار و حاصل خوب نياورد .
مخنب
(
moxneb
) ص . ع . لنك .
و هلاك شده . و سست گرداننده . و هلاك كننده .
و قطعكننده .
مخنبة
(
maxnabat
) ا . ع . دورى و هجران . و قطع خويشاوندى .
مخنة
(
maxnat
) ا . ع . زن مايل به كوتاهى كه در وى خفت و سبكى باشد .
مخنة
(
maxannat
) ا . ع . بينى و نوك بينى . و غنه و آوازى كه از بينى برآيد . و جاى تنك از رودبار . و صحن خانه . و دهانهء راه .
و ريختنگاه آب از زمين بلند . و آزادى و برات معافى .
و ميانهء روشن راه . و برهان و دليل واضح و روشن . و خوراك و قوت . و بهترين چراگاه .
و مخنة القوم : حريم آن گروه .
مخنة
(
mexannat
) ص . ع . سنة مخنة : سال فراخ .
مخنتب
(
moxantab
) ص . ع . كوتاه بالا . و خرد و كوچك .
مخنث
(
moxannas
) ص . ع . خميده و دوتاه .
مخنث
(
moxannas
) ا . ع . كسى كه درد بر وى وطى كرده مىشود .
مخنث
(
moxannas
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سست و ناتوان . و آنكه مردى نداشته باشد و نتواند جماع كند . و مأبون و پشت پاى . و ابله و نادان . و غدار و مكار . و آنكه نيك رفاقت و آشنائى نداند . و نامرد و بىهمت و ناكس و بدنام و رسوا . و معيوب . و پيرمرد ملوط و پسيخوان و پشتانداز .
مخنث
(
moxannes
) ص . ع . كسى كه خم مىكند و دوتاه مىنمايد .
مخنثى
(
moxannasi
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مابونى و نامردى .
مخنجل
(
moxanjel
) ص . ع . كسى كه زناشوئى كند با زن دفزك بىشرم و بد زبان و گول .
مخندق
(
moxandeq
) ص . ع . كسى