زوجه .
مخطم
(
maxtem
) و (
mextam
) ا . ع . منقار مرغ . و پيش بينى و دهن ستور .
و بينى مردم . ج : مخاطم .
مخطم
(
moxattam
) ص . ع . بعير مخطم : شتر مهار در بينى كرده شده . و شترى كه بينى وى را مىكشند تا مهار در وى گذارند . و فرس مخطم : اسبى كه از پتفوز تا حنك پائين وى را سپيدى گرفته باشد .
مخطم
(
moxattam
) و (
moxattem
) ا . ع . غورهء خرما كه بر وى خطهاى سپيد پديد آمده باشد .
مخطم
(
moxattem
) ص . ع . آنكه مهار در بينى شتر و يا اسب مىنهد . و آنكه بتوسط سخن غلبه مىكند .
مخطم
(
moxattem
) ا . ع . نام شاعرى .
مخطمة
(
maxattamaton
) ص . ع .
مؤنث مخطم . يق : ناقة مخطمة : ماده شتر مهار در بينى كرده شده .
مخطوب
(
maxtub
) ص . ع . خطبه كرده شده و خواستگارى كرده شده . و در زناشوئى تازيان يكى مىگويد : الخاطب خطب و ديگرى مىگويد : المخطوب نكح .
مخطوبه
(
maxtube
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - زن خواستگارى شده .
مخطور
(
maxtur
) ص . ع . تصور شده و دريافت شده .
مخطوط
(
maxtut
) ص . ع . خط كرده شده و شيار شده .
مخطوف
(
maxtuf
) ص . ع . رجل مخطوف الحشا : مرد باريك شكم . و جمل مخطوف : شترى كه بر وى داغ به شكل خطاف نهاده باشند . ر . خطاف .
مخطوم
(
maxtum
) ص . ع .
بعير مخطوم : شتر مهار كرده شده . و نيز شتر داغ كرده شده در بينى و يا در روى . و جمل مخطوم خطام او خطامين : شترى كه داراى يك داغ و يا دو داغ خطام باشد .
مخطى
(
moxti
) ص . ع . كسى كه سبب گام برداشتن و يا رفتن مىگردد .
مخطى
(
moxti
) ص . پ . مأخوذ از تازى - به قصد گناهكننده و خطاكننده .
مخطئ
(
moxte '
) ص . ع . كسى كه به قصد گناه مىكند . و آنكه در دين خود به راه خطا مىرود خواه به قصد و يا بدون قصد .
مخف
(
moxeff
) ص . ع . سبك و خفيف و ناگران . و سهل و آسان . و چست و چالاك . و آنكه سبك مىكند مىكند و يا برميدارد بار ديگرى را . و خداوند ستور سبك و تيزرو .
مخفار
(
mexf r
) ص . ع . رجل مخفار : مرد بسيار شرمگين . و كذلك : امراة مخفار .
مخفر
(
moxfer
) ص . ع . كسى كه بدرقه مىفرستد و يا نگهبان مىفرستد . و شكنندهء عهد و پيمان .
مخفر
(
moxaffer
) ص . ع . دستگير و حارس و نگهبان . و دليل و هادى و آنكه خجل و شرمسار مىكند .
مخفس
(
moxfes
) ص . ع . بىاندازه زشتگوينده . و شراب مخفس : مىزود مستكننده .
مخفس
(
moxaffes
) ص . ع . كسى كه آب با شراب مىآميزد .
مخفش
(
moxaffec
) ص . ع . آنكه بر زمين مىافگند و پا سپر مىكند . و آنكه زمين را مىشكافد . و ويران كننده و ضعيف البدن .
مخفض
(
maxfaz
) ا . ع . محل ختنه در زن .
مخفض
(
moxaffez
) ص . ع . آنكه هر چيزى را سبك و آسان مىكند .
مخفف
(
moxaffaf
) ص . ع . سبك قرار داده شده و سبك شده .
مخفف
(
moxaffaf
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - سبك و سبك شده . و بىپيرايه .
و دون و فرومايه . و حرف مخفف : حرفى كه سبك تلفظ شود ضد مشدد . و هاى مخفف :
هاى غير ملفوظ كه در آخر كلمه واقع مىشود مانندهاى خانه و مايه و جز آن . و بطور مخفف :
بطور سبكى و بىپيرايگى .
مخفف
(
moxaffef
) ص . ع . آنكه سبك مىكند و خفيف مىگرداند .
مخفق
(
mexfaq
) ا . ع . شمشير پهن .
مخفق
(
moxfeq
) ص . ع . آنكه سر مىجنباند .
مخفق
(
moxaffeq
) ا . ع . نام موضعى .
مخفقة
(
mexfaqat
) ا . ع . تازيانه و دره و تازيانهء چوبين .
مخفوض
(
maxfuz
) ص . ع .
فروتن و متواضع . و باصطلاح صرف و نحو حرفى كه داراى خفض باشد .
مخفوضة
(
maxfuzat
) ص . ع . دختر ختنه كرده شده .
مخفوع
(
maxfu '
) ا . ع . ديوانه و مجنون .
مخفوع
(
maxfu '
) ص . ع . آنكه جگر وى از گرسنگى بسوزد .
مخفوف
(
maxfuf
) ص . ع . سبك شده .
مفخوق
(
maxfuq
) ا . ع . گرفتار خفقان . و ديوانه .
مخفى
(
maxfi
) ص - م . ف . پ .
مأخوذ از تازى - پنهان و پوشيده و پنام و