تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3209

مساهمون:

ص٣٢٠٩
كه خندق مىكند .

مخنده

(
maxande
) ا . پ . جانوران جنبنده و خزنده مانند مار و ديگر حشرات الارض . و هر چيز خزنده . و جانوران كوچك .

مخنده

(
moxende
) ا . پ . غير مطيع و نافرمان‌بردار . و فرزند عاق شدهء پدر و مادر . و چسبنده خواه جاندار باشد و يا نباشد .

مخنس

(
moxnes
) ص . ع . سپس كرده و عقب‌مانده .

مخنشات

(
moxannac t
) ع . ج . مخنشة .

مخنشة

(
moxannacat
) ص . ع . امراة مخنشة : زنى كه در وى بقيه‌اى از جوانى باشد . ج : مخشات .

مخنشل

(
moxancel
) ص . ع . لرزندهء از كلانى سال و پيرى .

مخنع

(
moxne '
) ص . ع . فروتنى كننده و متواضع .

مخنع

(
moxanna '
) ص . ع . رام شده و آرام .

مخنع

(
moxanna '
) ا . ع . شتر رام رياضت يافته .

مخنع

(
moxanne '
) ص . ع . كسى كه با تبر قطع مىكند .

مخنق

(
maxnaq
) ا . ع . آنجائى از گردن كه محل خفه كردن است .

مخنق

(
mexnaq
) ا . ع . گردن‌بند و حميل . ج : مخانق .

مخنق

(
moxannaq
) ا - ص . ع . خفه كرده . و بر خفه مرده . و جاى طناب در گلوى خفه كرده . و اخذه بمخنقه : گرفت آن را به حلق وى . و غلام مخنق الخصر : كودك باريك‌ميان .

مخنق

(
moxanneq
) ا . ع . جلاد و آنكه خفه مىكند .

مخنق

(
moxanneq
) ص . ع . خفه كننده .

مخنقة

(
mexnaqat
) ا . ع . قلاده و گردن‌بند . ج : مخانق .

مخنن

(
moxannen
) و

مخننة

(
moxannenat
) ص . ع . سال فراخ .

مخنوق

(
maxnnq
) ص . ع . خفه شده . المثل : افتد مخنوق به صيغهء امر از افتداء و حذف حرف ندا و اين مثل را در رهائى يافتن از سختى گويند .

مخنون

(
maxnun
) ص . ع مجنون و ديوانه .

مخنى

(
moxni
) ص . ع . بد زبان و فحاش . و غير حاضر در سخن . و هلاك كننده . و چراگاه بسيار گياه . و ملخ بسيار تخم گذارنده . و زمانهء دراز و طولانى .

مخوخ

(
moxvex
) ص . ع . آب پوشيده و اندك .

مخود

(
moxavved
) ص . ع . بشتاب رونده . و يابندهء اندكى از طعام .

مخور

(
moxur
) م . ع . مخر مخرا و مخورا . ر . مخر .

مخوش

(
moxavvec
) ص . ع . كسى كه كم و اندك مىكند .

مخوص

(
moxavves
) ص . ع . گيرندهء عطيه اگرچه اندك باشد . و پيرى ظاهر شونده . و تخويص .

مخوصة

(
moxavvasat
) ص . ع . ارض مخوصة : زمينى كه در آن گياههاى خاردار با برك باشد .

مخوض

(
maxuz
) ص . ع . گوسپند باردار . و شير مسكه برآورده . و نيز : مخوض : فرو رفته و خوض كردهء در آب .

مخوض

(
mexvaz
) ا . ع . كبچه و يا چيز ديگر كه بدان شراب را شوراند .

مخوض

(
moxavvez
) ص . ع . آنكه مىگذرد از گذرگاه و پاياب رودخانه . و آنكه مىشوراند و مىآميزد و بر مىانگيزد .

مخوط

(
moxut
) م . ع . مخط مخطا و مخوطا . ر . مخط .

مخوع

(
moxavve '
) ص . ع آنكه كم و اندك مىگرداند . و وادى كه سيل پهلوهاى آن را شكسته باشد . و ادا كنندهء وام و دين .

مخوف

(
maxuf
) ص . ع . طريق مخوف : راه بيمناك . و لا يقال طريق مخيف .

مخوف

(
maxuf
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ترسيده و خوفناك و بيمناك و خطرناك و هولناك . و مهيب و سهمگين و پر بيم و وحشتناك و ترسناك .

مخوف

(
moxavvaf
) ص . ع . ترسيده شده و هراسيده شده .

مخوف

(
moxavvef
) ص . ع كسى كه مىترساند . و ترسانيده شده .

مخوفات

(
maxuf t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيمها و خطرها .

مخوفه

(
maxufe
) ص . پ . مأخوذ از تازى - مخوف . ر . مخوف .

مخوق

(
moxavveq
) ص . ع . فراخ كننده و متسع كننده .

مخول

(
maxul
) ا . ع . بدنى كه كه داراى خالهاى بسيار باشد .

مخول

(
moxvel
) و (
moxval
) ص . ع . رجل مخول : مردى كه داراى خالوهاى بسيار باشد . و رجل معم مخول : مردى كه داراى عموها و خالوهاى كريم باشد . و كذلك : مخول .

مخول

(
moxavval
) ا . ع . از اعلام است .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3209 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )