چيزى كه شرم و يا رسوائى مىآورد . و ذليل و خواركننده . و اندوه آورنده . و هلاك كننده .
مخزيات
(
moxziy t
) ع . ج .
مخزية .
مخزية
(
moxziyat
) ا . ع . آنكه داراى خصلت قبيح و عمل زشت باشد . ج :
مخزيات .
مخستان
(
moxest n
) ا . پ .
نخلستان و جاى انبوه از خرمابن .
مخسر
(
moxser
) ص . ع . كمكننده و زيانكار و زيانآور .
مخسر
(
moxasser
) ص . ع . آنكه سبب مىشود زيان و نقصان را و زيان مىآورد .
و ظالم و ستمگر . و گمراهكننده . و اغوا كننده .
مخسف
(
moxsef
) ص . ع . كسى كه در سنك چاه مىكند و به آبى مىرسد كه لا ينقطع جريان دارد . و نيز مخسف : چشم كور .
مخسف
(
moxassaf
) ا . ع . شير بيشه .
مخسل
(
moxassal
) ص . ع . رجل مخسل : مرد فرومايه و رذل . و نيز مخسل :
به كار ناآينده .
مخسن
(
moxsen
) ص . ع . كسى كه خوار گردد پس از ارجمندى .
مخسنوس
(
moxsenus
) ا . پ .
نام يكى از دانشمندان يونان .
مخسور
(
maxsur
) ص . ع . زيان كرده شده .
مخسوع
(
maxsu '
) ص . ع . دور كرده شده .
مخسوفة
(
maxsufat
) ص . ع .
بئر مخسوفة : چاه بسيار آب در زمين سنگناك كه آب آن منقطع نشود .
مخسول
(
maxsul
) و
مخسولة
(
maxsulat
) ص . ع . نابكار آينده . و رذل و مرذول و فرومايه .
مخسى
(
moxsi
) و (
moxassi
) ص . ع . كسى كه با گردكان طاق يا جفت بازى مىكند .
مخش
(
mexacc
) ا . ع . ذكر و نره . و مرد دلير در كار شب . و اسب دلير .
مخشاة
(
maxc t
) م . ع . خشى خشيا و خشاة و مخشاة ر . خشاة .
مخشخش
(
moxacxec
) ص . ع .
بانك و آواز برآورندهء از تصادم بر چيزهاى صلب و خشك مانند كاغذ و جامهء نو و سلاح .
مخشع
(
moxce '
) ص . ع . فروتنى كننده و متواضع .
مخشف
(
maxcaf
) ا . ع . مكان منجمد شدن آب و جاى يخ بستن .
مخشف
(
mexcaf
) ص . ع . درآيندهء در چيزى . و خرامندهء به شب . و دلير به شب روى .
مخشف
(
mexcaf
) ا . ع . شير بيشه .
و رهبر دانا .
مخشف
(
moxcef
) ص . ع . ظبية مخشف : ماده آهوى بچهدار .
مخشف
(
moxaccef
) ا . ص . ع .
آنكه به زور مىشكند . و رهبر دانا . و گرفتار به خارش كه مانند پيران بر زمين رود .
مخشل
(
moxaccal
) ص . ع . رذل و فرومايهء دون . و رجل مخشل : مرد آراسته به زيور .
مخشم
(
moxaccam
) ص . ع .
رجل مخشم : مرد مست بىخبر .
مخشم
(
moxaccem
) ص . ع .
بوى تند و تيز و مستكننده و بر آغالاننده .
مخشن
(
moxaccen
) ص . ع . بخشم آورنده و كينهور گرداننده .
مخشنة
(
maxcanat
) م . ع . خشن خشانة و مخشنة . ر . خشانة .
مخشنة
(
moxaccanat
) ا . ع . ماده شتر نكوهيدهء گشنى .
مخشوب
(
maxcub
) ص . ع .
سيف مخشوب : شمشير به ساخت نخستين صيقل ناكرده و زنگ نازدوده . و طعام مخشوب :
طعام با گوشت نيمپخت . و طعام بىگوشت . و طعام خشك بىنانخورش .
مخشوش
(
maxcuc
) ص . ع .
بعير مخشوش : شترى كه در بينى وى چوب كرده باشند تا مهار بر آن كشند .
مخشول
(
maxcul
) ص . ع . رذل .
و فرومايهء دون .
مخشوم
(
maxcum
) ص . ع .
رجل مخشوم : مرد مست .
مخشية
(
maxciyat
) م . ع . خشى خشاة و مخشية . ر . خشاة .
مخصاب
(
mexs b
) ص . ع . بلد مخصاب : شهر فراخ سال .
مخصال
(
mexs l
) ا . ع . داس .
مخصب
(
moxseb
) ص . ع .
بلد مخصب : شهر فراخ سال و بسيار غله .
مخصر
(
moxassar
) ص . ع .
كشح مخصر : ميان باريك . و كذلك :
خصر مخصر . و رجل مخصر : مرد باريك لاغر . و رجل مخصر البطن :
مرد باريك شكم . و رجل مخصر القدمين :
مردى كه اخمص وى از باريكى به زمين نرسد .
مخصرة
(
mexsarat
) ا . ع . آنچه در دست گرفته بدآن تكيه كنند مانند عصا و جز آن . و آنچه پادشاه در دست گرفته بدآن اشاره كند . و آنچه خطيب در وقت خواندن خطبه در دست گيرد . ج : مخاصر . و ذو المخصرة :