لقب عبد اللّه بن انيس لان النبى صلى اللّه عليه و آله اعطاء مخصرة و قال تلقائى بها فى الجنة .
مخصرة
(
moxassarat
) ص . ع .
مؤنث مخصر . و نعل مخصرة : كفش ميان باريك . و يد مخصرة : دستى كه بند آن باريك باشد كه گويا بسته شده است . و دستى كه در آن بريدگى مستدير باشد .
مخصص
(
moxasses
) ص . ع .
آنكه خاص مىگرداند . و آنكه خودش مىكند .
مخصف
(
mexsaf
) ا . ع . درفش كفش دوزى .
مخصف
(
moxsef
) ص . ع . روندهء به شتاب .
مخصف
(
moxassef
) ص . ع .
خوب و مضبوط دوزنده . و بدخوى . و كسى كه مىكوشد در تكلف به چيزى كه ندارد .
مخصل
(
mexsal
) ا . ع . شمشير بران .
مخصور
(
maxsur
) ص . ع .
زيان رسيده و ستمديده .
مخصوص
(
maxsus
) ص . ع .
خاص كرده شده .
مخصوص
(
maxsus
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - خاص و غير عمومى و بدون شركت و بشيك . و بطور خاص . و منسوب و متعلق . و نفيس . و خالص . و بطور خصوص نسبت داده شده . و آدم مخصوص :
نوكر و گماشته . و جاى مخصوص :
كنار آب و فرناك و بيت الخلا . و دوست مخصوص : مصاحب و همدم . و مخصوص بودن : اختصاص داشتن و نسبت داشتن .
مخصوصا
(
maxsusan
) م - ف .
پ . مأخوذ از تازى - خصوصا و علىالخصوص و بطور خاص .
مخصوصيت
(
maxsusiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خصوصيت و ملكيت . و دوستى و مودت .
مخصوفة
(
maxsufat
) ص . ع .
نعل مخصوفة : كفشى كه از چندين قطعه چرم دوخته شده باشد . و سماء مخصوفة :
آسمان املس و يا آسمان دو رنك كه در آن سپيدى و سياهى بود .
مخصى
(
maxs
) ا . ع . محل بريدن خايه .
مخصى
(
maxsiyy
) ص . ع . خايه كشيده و اخته .
مخض
(
maxz
) م . ع . مخض اللبن مخضا ( از باب نصر و ضرب و فتح ) : مسكه برآورد از شير و دوغ زد . و مخض فلان رايه : برگردانيد فلان راى خود را و تدبر كرد در عواقب كار تا آنكه به خوبى بر وى ظاهر شد . و مخض فى الشئ :
به سختى جنبانيد آن چيز را . و مخض بالدلو : جنبانيد دول را در چاه و مخض البيعر : بانك كرد شتر به شقشقهء خود .
مخض
(
moxxaz
) ع . ج . ماخض .
مخضب
(
mexzab
) ا . ع . تغار و لگن .
مخضب
(
moxazzab
) ص . ع .
بنان مخضب : سر انگشتان رنگ كرده .
مخضب
(
moxazzeb
) ص . ع .
كسى كه رنك مىكند .
مخضبة
(
mexzabat
) ا . ع . تغار و لگن .
مخضد
(
mexzad
) ا . ع . سخت خورنده به شتاب .
مخضر
(
moxazzar
) ص . ع . سبز و سبز كرده شده . و بركت داده شده .
مخضر
(
moxazzar
) ص . ع . آنكه سبز مىكند .
مخضر
(
moxazzar
) ص . ع .
سبز .
مخضرب
(
moxazrab
) ا . ع .
مرد فصيح و بليغ .
مخضرة
(
maxzarat
) ا . ع .
جاى سبزهناك .
مخضرم
(
moxazram
) ا . ع . مرد ختنه ناكرده . و كسى كه نصف عمرش در جاهليت و نصف در اسلام گذشته باشد . و شاعرى كه جاهليت و اسلام هر دو را دريافته باشد مانند لبيد .
ج : مخضرمون . و سياهى كه پدرش سفيد بود . و مردم كم حسب . و آنكه دعوى نسبى كند و نباشد از آن .
و آنكه پدرش را كسى نشناسد . و كنيززاده . و گوشتى كه شناخته نشود كه از نر است و يا از ماده .
و طعام تفه و بىمزه . و آبى كه نه سنگين باشد و نه سبك .
مخضرمة
(
moxazramat
) ص .
ع . ناقة مخضرمة : ماده شترى كه گوشهاى از گوش وى بريده باشد . و امراة مخضرمة :
زن ختنه كرده .
مخضرمون
(
moxazramuna
) ع .
ج . مخضرم .
مخضرمى
(
moxazramiyy
) ص .
ع . منسوب به مخضرم .
مخضع
(
moxze '
) ص . ع . كسى كه فروتنى مىكند . و آنكه فرمانبردارى مىكند .
و كسى كه كلانى سال وى را پست و سرافگنده مىكند . و كسى كه براى زن سخن نرم مىراند .
مخضعة
(
maxza'at
) ا . ع . از اعلام است .
مخضفة
(
moxzafat
) ا . ع . مى و شراب زيرا كه خورندهء وى عقلش زايل شده و ضرطه مىدهد .
مخضل
(
mexzal
) ص . ع . سيف مخضل : شمشير بران .