مخرز
(
mexraz
) ا . ع . درفش كفشدوزان .
مخرز
(
moxarraz
) ا . ع . گوهر .
و هر حيوان پرندهء كوچكى كه بر بالهاى وى نقش و نگارى باشد مانند خرزة .
مخرس
(
moxarres
) ص . ع . كسى كه طعام مهمانى ولادت ترتيب مىدهد . المثل :
تخرسى يا نفس لا مخرس لك يعنى طعام ولادت براى خود ترتيب بده اى نفس نيست كسى كه براى تو آن را ترتيب دهد و اين مثل را در اعتناى مرد بنفس خود گويند .
مخرش
(
mexrac
) ا . ع . چوب خطكش چرمدوزان . و چوب سركج .
مخرش
(
moxarrec
) ص . ع . كشتى كه سر خوشهء وى برآمده باشد .
مخرشة
(
mexracat
) ا . ع . چوب خطكش چرمدوزان .
مخرص
(
mexras
) ا . ع . نيزه خصوصا سر آن .
مخرط
(
mexrat
) ا . ع . سازندهء برج و مخروط .
مخرط
(
moxret
) ص . ع . كسى كه خريطه را بدوال مىبندد . و نافة مخرط :
ماده شترى كه شير منجمد و يا زرد آب از پستان وى برآيد و كذا شاة مخرط . ج : مخارط و مخاريط .
مخرط
(
moxarret
) ص . ع .
دوائى كه شكم را مىراند .
مخرطم
(
moxartam
) ص . ع .
موزهء نوكدار .
مخرطم
(
moxartem
) ص . ع .
كسى كه مىزند بر خرطوم .
مخرع
(
moxarra '
) ا . ع . مرد ناپايدار و بىقرار و بىثبات .
مخرف
(
maxraf
) ا . ع . خرماى چيدهءتر و تازه . و بستان . و رستهء ميان دو قطار خرمابن كه خرماچين از هر يك آنها كه چيدن خواهد تواند . و موضع چيدن خرما .
و راه راست .
مخرف
(
maxraf
) م . ع . خرف خرفا و خرافا و خرافا و مخرفا .
ر . خرف .
مخرف
(
mexraf
) ص . ع . زنبيل خرد كه خرماى تر و نفيس تازه چيده در آن گذارند .
مخرف
(
moxref
) ص . ع . شاة مخرف : گوسپندى كه در خريف مىزايد . و ناقة مخرف : ماده شترى كه بچه مىزايد در مثل همان وقتى كه آبستن شده بود .
مخرفة
(
maxrafat
) ا . ع . بستان .
و رستهء ميان دو قطار خرمابن كه خرماچين از هر يك از آنها كه خواهد تواند چيدن . و راه راست و فراخ .
مخرفج
(
moxarfej
) ا - ص . ع .
فراخ و گشاده و واسع . و عيش مخرفج :
عيش فراخ .
مخرفجة
(
moxarfejat
) ص . ع .
السراويل المخرفجة : ازار بلند و گشادى كه به روى پاها افتد .
مخرفش
(
moxarfec
) ا . ع .
نيكو آميخته شده .
مخرق
(
maxraq
) ا . ع . دشت و بيابان بىآب . و سنگى كه در دنبالهء حوض گذارند و چون خواهند آب حوض روان گردد آن را بردارند .
مخرق
(
moxreq
) ص . ع . سرگردان كننده و متحير نماينده .
مخرق
(
moxarraq
) ص . ع .
شكافته و دريده .
مخرق
(
moxarreq
) ص . ع .
شكافنده و پارهكننده . و بسيار دروغگو .
مخرقة
(
maxraqat
) ا . ع . دروغگوئى .
و فوطهء بهمپيچيدهء تافتهاى كه بازيگران او را هنگام رقصيدن به يكديگر زنند .
مخرم
(
moxrem
) ا . ع . مخرم الاكمة : پشته و كوه منفرد . و مخرم الجبل : بينى و دماغهء كوه . و مخرم السيل :
جزء پيشين از توجبه . ج : مخارم .
مخرم
(
moxrem
) ص . ع . مرك از بيخ بركنندهء مردم .
مخرمة
(
moxramat
) ا . ع . نام مردى .
مخرمة
(
moxarramat
) ا . ع گوسپند بريده گوش .
مخرمد
(
moxarmed
) ا . ع . مقيم و سر فرو افگندهء خاموش .
مخرمية
(
maxremiyyat
) ا . ع .
نام گروهى از اهل تناسخ .
مخرنبق
(
moxranbeq
) ا . ع .
سر فرو افگندهء خاموش و ساكت . المثل :
مخرنبق لينباع دربارهء كسى گويند كه چون بلا و داهيهاى به وى رسد خاموش و ساكت باشد .
مخرنشم
(
moxrancem
) ا . ع .
بزركمنش و متكبر . و گونهء بركشته و لاغر . و ترنجيده اندام .
مخرنطم
(
moxrantem
) ص .
ع . متكبرى كه بينى خود را بلند كند و خشم گيرد .
مخرنقة
(
moxraneqat
) ص . ع .
ارض مخرنقة : زمينى كه داراى بچهء خرگوش باشد .
مخروب
(
maxrub
) و
مخروبه
(
maxrube
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ويران و ناآبادان . و تاراج شده .