مخروبه
(
maxrube
) ا . ع . مأخوذ از تازى - هر جاى خراب شده و ويران شده و خرابه .
مخرؤة
(
maxro'at
) و (
moxro'at
) ا . ع . آبخانه و جاى لازم و كنار آب و فرناك .
مخروت
(
maxrut
) ا . ع . كفته بينى . و كفته لب .
مخرورق
(
moxrureq
) ا . ع .
كسى كه بر دور شتران مىگردد . و سبك و چالاك .
و كاردان و با وقوف .
مخروز
(
maxruz
) ص . ع . دوخته شده و بخيه شده .
مخروش
(
maxruc
) ص . ع .
بعير مخروش : شترى كه بر وى داغ خراش نهاده باشند .
مخروط
(
maxrut
) ص . ع .
پوست كنده شده . و رنديده شده . و شتر ريخ زدهء از خوردن گياهتر .
مخروط
(
maxrut
) ا . ع . هر جسمى كه به شكل قند و يا بار صنوبر باشد . و مرد كم ريش . و روى كشيدهء دراز .
مخروط
(
maxrut
) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر جسمى كه به شكل قند و يا ميوهء صنوبر بود .
مخروط
(
moxravvet
) ص . ع .
شتر تيزرو .
مخروطة
(
maxrutat
) ا . ع . ريشى كه در رخسار كم موى بود و در ذقن انبوه و دراز . و نيز واحد مخروط يعنى يك جسم مخروطى شكل .
مخروطة
(
moxravvetat
) ص . ع .
ناقة مخروطة : ماده شتر تيزرو .
مخروطى
(
maxruti
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر جسمى كه به شكل مخروط بود .
مخروطى
(
maxrutiyy
) ص . ع .
منسوب بمخروط .
مخروطى شكل
(
maxruti - cakl
) ص . پ . هر جسمى كه به شكل مخروط باشد .
مخروعة
(
maxru'at
) ص . ع .
شاة مخروعة : گوسپندى كه بر گوش وى داغ خرع نهاده باشند . ر . خرع . و ناقة مخروعة : ماده شتر ديوانه .
مخروف
(
maxruf
) ص . ع . ميوهء چيده شده و آب داده شدهء از باران خريفى و نخست باران اول زمستان .
مخروفة
(
maxrufat
) ص . ع .
ارض مخروفة : زمين آبداده شدهء از باران خريفى و نخستين باران اول زمستان .
مخروق
(
maxruq
) ا . ع . مرد بدبخت كه مال به دستش نيايد .
مخروم
(
maxrum
) ص . ع . شعرى كه در وى تصرف خرم كرده باشند يعنى در فعولن عولن و در مفاعلتن فاعلتن گويند .
مخرى
(
maxr
) ا . ع . نام رودبارى در حجاز كه داراى دهات و قلعههاى بسيار است .
مخزاب
(
mexz b
) ا . ع . شتر آماسيدهء از فربهى .
مخزاج
(
mexz j
) ا . ع . ماده شترى كه از فربهى چنان نمايد كه آماسيده شده .
مخزة
(
maxazzat
) ا . ع . جائى كه داراى خرگوش نر باشد .
مخزر
(
moxazzer
) ص . ع . كسى كه تنك مىكند .
مخزرق
(
moxazreq
) ا . ع . ستور تيزرو و فراخگام .
مخزع
(
moxazze '
) ص . ع .
كسى و يا چيزى كه مىبرد و قطع مىكند .
مخزق
(
mexzaq
) ا . ع . چوب خردى كه در سر آن ميخ آهنى تيزى باشد و در نزد كسانى است كه غورهء خرما را به خستهء آن مىفروشند . ج : مخازق .
مخزقه
(
mexzaqe
) ا . پ . مأخوذ از تازى - نام يك قسم آلت نافذى .
مخزم
(
moxzzam
) ا . ع . از اعلام است .
مخزم
(
moxazzam
) ص . ع .
آنكه ديوار بينى وى سوراخ باشد .
مخزم
(
moxazzem
) ص . ع .
آنكه در بينى شتر خزامة يعنى حلقهء موئين مىنهد .
مخزمة
(
moxazzamt
) ص . ع .
مونث مخزم . و الطير كلها مخزمة لان و ترات انوفها مثقوبة و كذا النعام .
مخزن
(
maxzan
) ا . ع . جاى جمع كردن مال و گنجينه . ج : مخازن .
مخزن
(
maxzan
) ا . پ . مأخوذ از تازى - گنجينه و جاى نهان كردن مال . و جاى جمع كردن مال . و انبارخانه . و خزانه و پوته . و جاى ذخيره . و مخزن الاسرار :
جاى نهادن رازها .
مخزول
(
maxzul
) ص . ع . شكسته پشت .
مخزوم
(
maxzum
) ص . ع . سوراخ كرده بينى .
مخزوم
(
maxzum
) ا . ع . نام پدر گروهى از قريش .
مخزومة
(
maxzumat
) ص . ع .
مؤنث مخزوم و الطير كلها مخزومة و كذا النعامة لان و ترات انوفها مثقوبة .
مخزون
(
maxzun
) ص . ع . مال جمع كرده شده .
مخزى
(
moxzi
) ص . ع . كسى و يا