مخدع
(
moxadda '
) ا . ع . آنكه بارها در جنك فريب خورده و آزموده شده باشد .
مخدع
(
moxadde '
) ص . ع . فريبندهء مشهور و نامدار .
مخدم
(
mexdam
) ا . ع . شمشير تيز .
مخدم
(
moxdam
) ص . ع . كسى كه حكم به خدمت كردن مىدهد . و آنكه خادم مىدهد كسى را . و آنكه از كسى خادم و نوكر مىخواهد . و آنكه نوكر و خدمتكار كرايه مىدهد .
مخدم
(
moxaddam
) ص . ع .
بسيار خدم و بسيار حشم . ج : مخدمون .
مخدم
(
moxaddam
) ا . ع .
شلواربند نزديك اسفل پاى زن . و خر و گاو و شتر و هر اسب كه سفيدى ساقش كوتاه گشته گردا گرد خردگاه وى باشد و يا سپيدى از رسغ وى گذشته باشد .
مخدم
(
moxaddam
) و
مخدمة
(
moxaddamat
) ا . ع . جاى خلخال از ساق . و خردگاه شتر .
مخدمون
(
moxaddamuna
) ع .
ج . مخدم .
مخدود
(
maxdud
) ص . ع .
بعير مخدود : شترى كه در رخسار وى داغ باشد .
مخدور
(
maxdur
) ص . ع .
شير پنهان شدهء در بيشه .
مخدورة
(
maxdurat
) ص . ع .
زن پردهنشين .
مخدوع
(
maxdu '
) ا . ع . كسى كه رگ اخدع وى بريده باشد .
مخدوم
(
maxdum
) ص . ع .
خدمت كرده شده . ج : مخدومون . و رجل مخدوم : مردى كه وى را از جن و پرى تابين باشد .
مخدوم
(
maxdum
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - خدمت كرده شده و آغا . و صاحب و خداوند . و طفل و كودك خرد و خواجه سرا .
مخدوم زاده
(
moxdum - z de
) ا . پ .
پور مخدوم و آغا و خداوند . و آغازاده . و صاحب زاده و كودك محترم .
مخدوم كره
(
maxdum - korre
) ا . پ . كودك نادان و احمق و اين كلمه را بيشتر در تحقير گويند .
مخدومون
(
maxdumuna
) ع .
ج . مخدوم .
مخدومى
(
maxdumi
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى يعنى مخدوم و آغا و صاحب من .
مخدوميت
(
maxdumiyyat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حالت خدمتكردگى و ملازمت و آغائى .
مخده
(
maxadde
) ا . پ . مأخوذ از تازى - پشتيگاه آگندهء از پنبه و جز آن كه به روى دشك نهاده به روى تكيه كنند .
مخدى
(
moxdi
) ص . ع .
آنكه آهسته آهسته به روى زمين مىرود .
مخذرق
(
moxazerq
) ص . ع .
رجل مخذرق : مرد بسيار ريخ زننده .
مخذع
(
moxazza '
) ص . ع .
پاره پاره شده و قيمه شده و خرد شده بدون آنكه از هم جدا گردد . و گياهى كه بالاى وى خورده و بريده شده باشد .
مخذع
(
moxazza '
) ا . ع . كباب .
مخذع
(
moxazze '
) ص . ع .
ختنهكننده .
مخذعة
(
mexza'at
) ا . ع . كارد .
مخذف
(
mexzaf
) ا . ع . گوشهء مقرن كه بدان تيردان را با تركش استوار گردانند .
مخذفة
(
mexzafat
) ا . ع . چوبى كه با دست گرفته و بدان سنگريزه اندازند و فلاخن . و كون و دبر .
مخذقة
(
maxzaqat
) ا . ع . كون و دبر .
مخذل
(
moxzel
) ص . ع . ظبية مخذل : ماده آهوى مقيم براى تفقد و نگاهدارى بچهء خود .
مخذل
(
moxazzel
) ص . ع . كسى كه سبب مىشود خذلان و سازوارى ميان دوستان و كسان خود را . و حقير و ذليلكننده . و ترك كننده .
مخذم
(
mexzam
) ا . ع . شمشير برنده .
مخذم
(
moxazzam
) ص . ع .
سيف مخذم : شمشير تيز و برنده .
مخذم
(
moxazzem
) ص . ع .
كسى كه مىبرد و پاره مىكند .
مخذول
(
maxzul
) ا . ع .
مأخوذ از تازى - خوار شده و ذليل و منكوب . و فرومايه و ترك شده . و روگردان كرده شده .
و نااميد و نامراد و محروم و بىبهره .
مخذئ
(
moxze '
) ص . ع . حقيركننده و فروتنكننده . و دستآموزكننده . و آنكه رام و خوار مىگرداند .
مخر
(
maxr
) ا . ع . بنات مخر :
ابرهاى بهارى سپيد .
مخر
(
maxr
) م . ع . مخرت السفينة مخرا و مخورا ( از باب فتح و نصر ) : روان شد كشتى و شكافت آب را و بانگ كرد . و مخر السائح : با دو دست شكافت آن شناور آب را . و مخر المحور القب : سائيد تير چرخ سوراخ بكره را و فراخ كرد آن را . و