سرين پست . و جارية محطوط المتنين .
دختر پست شكم كه پشت وى دراز و هموار باشد .
محظار
(
mehz r
) ا . ع . مگس سبز .
محظرب
(
mohazrab
) ا . ص .
ع . مرد استوار خلقت و تنك حوصله . و حبل محظرب : ريسمان سخت تافته .
محضنبئ
(
mohzanbi '
) ا . ع .
مرد زودخشم .
محظور
(
mahzur
) ا . ع . حرام . و قوله تعالى :
ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً
اى مقصورا على طائفة دون اخرى .
محظورات
(
mahzur t
) ع .
ج . محظور : چيزهاى حرام و ناروا و غير مشروع .
يق : الضرورات تبيح المحظورات .
محظوظ
(
mahzuz
) ص .
ع . رجل محظوظ : مرد بختمند و داراى بهره از روزى و رزق .
محظوظ
(
mahzuz
) ص - م .
ف . پ . مأخوذ از تازى - بهرهمند و بختمند و خجسته . و شادمان و خرم و مسرور و خوشحال و خشنود و راضى و خرسند . و محظوظ شدن : خشنود و خرسند شدن و راضى گشتن . و غير محظوظ : ناراضى و و ناخرسند و ناخشنود .
محظى
(
mohz
) ص . ع . تفصيل داده شده . و برگزيده شده .
محظى
(
mohzi
) ص . ع .
برگزيننده و ترجيح دهندهء چيزى بر ديگرى .
محظئب
(
mohaz'eb
) ا . ع . مرد فربه و زودخشم . و مرد پر شكم .
محظية
(
mahziyyat
) ا . ع . كنيز مدخولهاى كه از زن پنهان دارند . ج : محاظى .
محف
(
moheff
) ص . ع . كسى كه غفلت مىكند از مويهاى سر خود و مدتى آنها را روغن نماليده ژوليده مىگذارد . و آنكه بسيار بار مىكند اسب را .
محفار
(
mehf r
) ا . ع . بيل و هر آنچه بدان جائى را بكنند .
محفة
(
mehaffat
) ا . ع . محافه و مركبى مر زنان را مانند هودج ولى بىقبه .
محفد
(
mahfad
) ا . ع . نام دهى .
محفد
(
mahfed
) ا . ع . اصل و نژاد و خاندان . و قصر سلطان . و نقش و نگار جامه .
و چيزى كه ستور را در آن علف مىدهند . و نام دهى . ج : محافد .
محفد
(
mehfad
) ا . ع . ظرفى كه بدان غله را پيمانه كنند . و چيزى كه در آن ستور را علف دهند . و كنار جامه . و زنبيل .
محفد
(
mohfed
) ص . ع . شتر و يا شترمرغ شتاب رونده . و خدمتگارى كه براى كردن كارى شتابان مىرود . و كسى كه مىشتاباند .
محفر
(
mehfar
) و
محفرة
(
mehfarat
) ا . ع . هر آنچه بدان جائى كنند و بيل . ج : محافر .
محفس
(
mohaffes
) ص . ع .
بيقرار و بىآرام در بستر . و علىحده و جدا شده .
و زنى كه آرايش مىكند ساقهاى خود را با خلخال .
محفض
(
mohaffaz
) ا . ع . زمين بسيار خشك .
محفض
(
mohaffez
) ص . ع .
كسى كه از دست چيزى را مىاندازد .
محفظ
(
mohfaz
) ص .
برانگيخته شدهء از خشم .
محفظ
(
mohfez
) ص . ع . كسى كه بخشم مىآورد .
محفظ
(
mohaffez
) ص . ع .
كسى و يا چيزى كه سبب مىشود سپردن به ذهن و ياد آوردن را .
محفظه
(
mahfaze
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى حفظ كردن و نگاهداشتن . و مخزن و انبار و گنجينه . و محفظهء ادراك :
جائى كه در آن چيزى دريافت مىگردد و در خاطر مىماند .
محفف
(
mohaffef
) ص . ع .
بينوا و مفلس و تنگدست . و بافندهء جامه . و كسى كه مىپوشاند و مىپيچد چيزى را بجامه .
محفل
(
mahfal
) و (
mahfel
) ا . ع . انجمن و گرد آمده نگاه مردمان . ج :
محافل .
محفل
(
mahfel
) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى فراهم آمدن مردمان و يا هنگام آن و محل اجتماع و ازدحام و انجمن و مجلس و مجمع . و محل اتفاق و عهد و پيمان و محل مؤانست و موافقت . و محل اجتماع اهل طرب و اهل منبر . و محل قضاء . و محكمه و ديوان عدالت .
محفل
(
mohaffal
) ص . ع . آراسته شده .
محفل
(
mohaffel
) ص . ع .
زينت دهنده و آرايش كننده . و جمع كننده .
محفلة
(
mohaffalat
) ص . ع .
شاة محفلة : گوسپندى كه چندگاه وى را ندوشند تا جهة فروختن بزرگ پستان و پر شير نمايد .
محفن
(
mehfan
) ا . ع . كسى كه در مشت خود بسيار مىگنجاند .
محفود
(
mahfud
) ص . ع .
رجل محفود : مرد مخدوم .
محفور
(
mahfur
) ص . ع . كنده شده و كاويده شده و خالى شده . و كسى كه دندانهاى وى خالى شده و يا فرسوده شده باشد . و