محصنة
(
mohsanat
) ص . ع .
امرأة محصنة : زن شوهر كرده و يا باردار شده . ج : محصنات . قوله تعالى :
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ
اى و يحرم عليكم المتزوجات .
محصنة
(
mohsanat
) و (
mohsenat
) ص . ع . زن پارسا و عفيفه و باحيا . ج .
محصنات . قوله تعالى :
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ
. و قوله :
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ
. و قوله :
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ
. و محصنة الفرج : زن پارسا و پاكدامن كه حفظ مىكند شرف و عفت خود را .
محصنه
(
mohsene
) ا . پ . مأخوذ از تازى - زن شوهردار كه تبايخ نيز گويند . و زناى محصنه : زنائى كه با زن شوهردار كنند . و نيز محصنه : شوهر كرده ضد باكره .
محصوب
(
mahsub
) ص . ع .
گرفتار بيمارى سرخجه شده .
محصود
(
mahsub
) ص . ع .
زرع محصود : كشت درو شده .
محصور
(
mahsur
) ا . ع . مرض و بيمارى .
محصور
(
mahsur
) ص . ع .
مرد شكم گرفته كه غائط در شكم وى حبس شده باشد . و بعير محصور : شترى كه بر پشت وى حصار بسته باشند .
محصور
(
mahsur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - محاصره كرده شده و در بندان شده و احاطه شده و محاط شدهء از ديوار و حصار . و مسدود شده و محدود شده .
محصورى
(
mahsuri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اسيرى و محبوسى و گرفتارى و حبس و زندان .
محصورين
(
mahsurin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - مردمان محصور شده و محاصره شده .
محصوص
(
mahsus
) ص . ع . برهنه .
و موى سترده شده .
محصوصل
(
mohsavsel
) ا . ع .
كسى كه بن شكم وى مانند زن باردار كلان باشد .
محصول
(
mahsul
) ا . ع . حاصل و آنچه از چيزى ثابت و باقى ماند پس از رفتن ما سواى آن .
محصول
(
mahsul
) م . ع . حصل حصولا و محصولا . ر . حصول .
محصول
(
mahsul
) ا . ص . پ .
مأخوذ از تازى - حاصل شده و گرد آمده و پيداوار . و درود و حاصل و خرمن و توده و غله و مجموع و آنچه از چيزى حاصل شده و بدست آيد . و نفع و سود . و باج و خراج و منافع هر چيزى .
محصولات
(
mahsul t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - غله و بار و حاصل كشتزارها و ميوجات .
محصولدار
(
mahsul - d r
) ا . ص .
پ . باردار و ميوهدار . و مالدار و توانگر و مثمر . و آنكه مأمور مىشود براى گرفتن خراج هاى غير مستقله .
محصوله
(
mahsule
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - محصول و حاصل شده .
محصولى
(
mahsuli
) ا - ص . پ .
منصوب بمحصول و خراج و هر چيز كه خراج مىدهد و هر زمينى كه خراج مىدهد .
محصون
(
mahsun
) ص . ع .
محفوظ و استوار .
محصى
(
mohsi
) ص . ع .
محاسب و شمارنده . و دريابنده و داننده . و توانا و قوى .
محصى
(
mahsiyy
) ص .
گرفتار سنگ مثانه .
محصئ
(
mohse '
) ص . ع .
هر چيز كه سبب تيز دادن مىگردد .
محض
(
mahz
) ا - ص . ع . هر چيز خالصى كه چيز ديگر در آن آميخته نباشد .
و شير خالص بىآميغ . ج : محاض . و فلان محض : فلان داراى نسب خالص است .
واحد و تثنيه و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است . يقال . هو محض و هى محض و هم محض اگرچه مطابقه هم جايز است و در اين صورت در مؤنث محضة و در جمع محاض گويند . و فضة محض : سيم بىآميغ .
محض
(
mahz
) م . ع . محضه محضا ( از باب فتح ) : شير خالص خورانيد او را . و محض الشئ : خالص كرد آن چيز را . و محضه الود : خالص كرد از براى وى دوستى و خيرخواهى و صداقت را .
محض
(
mahz
) ص - م . ف . پ .
مأخوذ از تازى - . بىآميغ و خالص و بيغش و صاف و پاك . و صرف و مجرد و فقط و نويم و فقط براى . و محص خاطر شما :
نويم خاطر شما و فقط براى خاطر شما . و بمحض ديدن : بنويم ديدن و به مجرد ديدن .
و خير محض : خير بيغش و بىآلايش .
محض
(
mahaz
) م . ع . محض محضا ( از باب سمع ) : شير بىآميغ آشاميد .
محض
(
mahez
) ص . ع . شير خالص . و آزمند و حريص شير خالص . و خداوند شير خالص .
محضأ
(
mehza '
) و
محضاء
(
mehz '
) ا . ع . چوب آتشكاو .
محضاج
(
mehz j
) ا . ع . آتشكاو .