و مايل از راه . و چوبى كه گازر بر جامه زند .
هنگام شستن .
محضار
(
mehz r
) ص . ع .
فرس محضار : اسب پر دو . ج : محاضير .
محضا لله
(
mahzan - lell h
) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - فقط از براى خدا .
محضب
(
mehzab
) ا . ع .
چوب آتشكاو . و برانگيزانندهء جنك و فتنه و آشوب . و تابهاى كه در آن گوشت بريان كنند .
محضة
(
mahzat
) ص . ع .
مؤنث محض : زن خالصنسب . و فضة محضة :
سيم بىآميغ .
محضج
(
mehzaj
) ا . ع . آتشكاو . و مايل از راه .
محضر
(
mahzar
) ا . ع .
نزديكى و حضور و درگاه و جاى حاضر آمدن .
و جاى بازگشتن به آب . و مردمان حاضر . و چك كه براى اثبات دعوا به مهر و گواهى اهالى و موالى رسانند و سجل . و نام دهى . و حسن المحضر : كسى كه غايبان را به نيكى ياد كند . و كريم المحضر : كسى كه خوى خوش و مشرب كريم داشته باشد .
محضر
(
mahzar
) ا . پ . مأخوذ از تازى - حضور و جاى حاضر شدن و هنگام حاضر شدن . و سجل قاضى . و نيكمحضر :
كسى كه غايبان را بنيكى ياد كند و خوش مشرب .
و در محضر : در حضور و در خدمت .
محضر
(
mohzer
) ا . ع .
گرزبردار و عصابردار و سرهنك و آردل . و احضار كننده و آنكه بنزد قاضى كسى را مىطلبد .
محضرب
(
mohazrab
) ص . ع .
پر كرده شده .
محضرب
(
mohazreb
) ص . ع .
كسى كه ريسمان مىبندد . و آنكه سخت ريسمان مىتابد . و آنكه زه بر كمان مىپيچد .
محضرخانه
(
mahzar - x ne
) ا .
پ . محل اجتماع و جمعيت . و بارگاه و دربار .
و ادارهء پليس .
محضرم
(
mohazram
) ص . ع .
شاعر محضرم : شاعرى كه جاهليت و اسلام هر دو را دريافته باشد .
محضرم
(
mohazrem
) ص . ع .
كسى كه در كلام لحن كند .
محضرنامه
(
mahzar - n me
) ا .
پ . دعوت نامهء احضار . و دفتر لشكر و دفتر حاضر و غايب . و شهادتنامه .
محضض
(
mohazzaz
) ص . ع .
طلا كرده شدهء به حضض .
محضض
(
mohazzez
) ص . ع .
برانگيزاننده .
محض غلط
(
mahze - qalat
) م .
ف . پ . مأخوذ از تازى - كاملا غلط .
محض غير ممكن
mahze - qayre
) (
momken
م . ف . پ . مأخوذ از تازى - كاملا محال و غير ممكن و محال مطلق .
محض قيد
(
mahze - qayd
) ا . پ .
حبس ساده .
محضن
(
mahzan
) و (
mahzen
) ا . ع . جاى بچه برآوردن مرغان . ج : محاضن .
محضن
(
mohzen
) ص . ع .
ذليل كننده و خوار كننده و نكوهنده . و آنكه حق كسى را ببرد .
محض ناچيز
(
mahze - n ciz
) م .
ف . پ . فقط ناچيز .
محضنة
(
mehzanat
) ا . ع .
كاسهء گلى كه نزديك كابك كبوتران گذارند و در آن آب ريزند تا كبوتران آب خورند .
محضور
(
mahzur
) و
محضورة
(
mahzurat
) ص . ع . چيز داراى آفت بسيار كه پريان بر آن حاضر شوند . يق : اللبن محضور فغط اناءك : يعنى شير داراى آفت بسيار است كه پريان بر آن حاضر مىشوند پس پر كن ظرف خود را از آن . و كذلك الكنف محضورة .
محضى
(
mehz
) ا . ع . كورهء ساخته شدهء از گل .
محضير
(
mehzir
) ص . ع .
فرس محضير : اسب پردو . ج : محاضير . و لا يقال محضار او المحضار لغية .
محط
(
maht
) ا . ع . آب بينى .
محط
(
mahatt
) ا . ع . موضع و منزل .
محط
(
mehatt
) ا . ع . ابزارى چوبين و يا آهنين كه چرمدوزان بدان خط كشند و نقش كنند و به فارسى پكمال نامند .
محط
(
mehatt
) ص . ع . وجه محط : روى آبلهناك .
محطب
(
mehtab
) ا . ع . ابزارى كه بدان هيزم قطع مىكنند و نوعى از داس .
محطب
(
mohteb
) ص . ع . درخت رزى كه آماده باشد بريدن هيزم را از وى . و جاى هيزمناك .
محطة
(
mehattat
) ا . ع . ابزارى چوبين و يا آهنين كه چرمدوزان بدان خط كشند و نقش كنند و محط و به فارسى پكمال نامند .
محطرب
(
mohatrab
) ا . ع .
مرد استوار خلقت قوى بنيه .
محطم
(
mehtam
) ا . ع . شير بيشه .
محطم
(
mohatlem
) ا . ع . در هم شكنندهء توانا .
محطمر
(
mohatmer
) ا . ع . مرد خشمناك .
محطور
(
mahtur
) ص . ع .
به روى افتاده و بر زمين افتاده .
محطوط
(
mahtut
) و
محطوطة
(
mahtutat
) ص . ع . پستر . و گم كرده شده . و رجل محطوط القدر : مرد پستقدر و فرومايه و در پستر تن و تبه واقع شده . و الية محطوط :