تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3163

مساهمون:

ص٣١٦٣

محتم

(
mohtamm
) ص . ع . متفكر و مضطرب و اندوهگين و ناتوان از بيخوابى .

محتمة

(
mohtammat
) ص . ع . چشم بيخواب .

محتمد

(
mohtamed
) ص . ع . آنكه منت مىنهد بر كسى . و يوم محتمد : روز سخت گرم .

محتمس

(
mohtames
) ص . ع . دو خروس با هم جنك‌كننده .

محتمش

(
mohtamec
) ص . ع . افروخته شدهء از خشم . و دو خروس با هم جنك‌كننده .

محتمل

(
mohtamal
) ص . ع . مشكوك و شبهه‌ناك و مظنون . و احتمال داشته شده . و مبهم و ممكن . و تحمل كرده شده . و خشمناك و افروخته .

محتمل

(
mohtamel
) ص . ع . بردارندهء بار . و كسى كه بر گردن خود مىگيرد كارى را . و كسى كه از خانه بيرون مىرود . و خريدار اسير و برده .

محتمل

(
mohtamel
) ص . پ . مأخوذ از تازى - صابر و شكيبا . و مشكوك و شبهه‌ناك و مظنون . و ممكن و داراى احتمال . و معقول . و منتظر . و محتمل الضدين : چيزى كه داراى دو معنى ضد هم باشد . و محتمل الوقوع : چيزى كه وقوع آن را نگرانند .

محتملات

(
mohtamel t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى مظنون . و چيزهاى ممكن .

محتمى

(
mohtami
) ص . ع . كسى كه احتراز مىكند و پرهيز مىنمايد و خود را باز مىدارد و پرهيزكننده . و عاقبت‌انديش .

محتنج

(
mohtanej
) ص . ع . مايل و كج .

محتنك

(
mohtanek
) ص . ع . مرد استوار خرد در تجربه . و فاتح و غالب . و ملخ خورندهء گياه .

محتور

(
mahtur
) ا . ع . كسى كه در قحطى و سختى مقدار كمى شير مىيابد .

محتوش

(
mahtuc
) ص . ع . برانگيخته شدهء بنشاط و سرور .

محتوش

(
mohtavec
) ص . ع . كسى كه مىرماند شكار را به طرف ديگرى . و در ميان گيرنده و احاطه‌كننده .

محتوم

(
mahtum
) ص . ع . ثابت و استوار . و فرموده شده .

محتوم

(
mahtum
) ص . پ . مأخوذ از تازى - واجب و ناگزير .

محتوى

(
mohtavi
) ص . ع . فراگيرنده و كسى و يا چيزى كه فرا مىگيرد . و گرد آورنده و جمع‌كننده . و شامل شونده . و فراز آيندهء بر چيزى .

محتوى

(
mohtavi
) ص . پ . مأخوذ از تازى - فراگيرنده .

محتى

(
moht
) ص . ع . اسب استوار و نيك خلقت .

محث

(
mohess
) ص . ع . برانگيزاننده و برآغالاننده . و كسى كه آزمند مىسازد و تحريص مىكند !

محثة

(
mohassat
) ا . ع . برانگيختگى و برافزوليدگى . و مهميززدگى . و فرس جواد المحثة : اسبى كه پس از دويدن چون وى را برافزولند باز بدود .

محثث

(
mohasses
) ص . ع . برانگيزاننده و تحريص‌كننده .

محثحث

(
mohashes
) ص . ع . برانگيزاننده و جنباننده . و برق درخشنده و بسرعت حركت‌كننده .

محثل

(
mohsal
) ص . ع . صبى محثل : كودك بد پرورش يافته . و غذاى بد داده شده .

محثل

(
mohsel
) ص . ع . كسى كه روزگار با وى موافقت نكند .

محثلة

(
mohselat
) ص . ع . مادرى كه بد پروراند كودك را و غذاى ناگوارد دهد آن را .

محثو

(
mahsovv
) ص . ع . خاك پاشيده شده .

محج

(
mahj
) م . ع . محج الشئ عن الشئ محجا : ( از باب فتح ) : بود آن چيز را بآنچيز . و محجت الريح الارض : بركنده برد باد خاك را از زمين . و محج اللحم : باز كرد گوشت را . و محج الحبل : ماليد ريسمان را تا نرم گردد . و محج اللبن : شير خالص خورانيد . و محج : دروغ گفتن . و گائيدن .

محج

(
mohejj
) ص . ع . كسى كه فرستاده مىشود بمكهء معظمه براى حج كردن .

محجأ

(
mahja '
) ا . ع . پناه‌جاى و پناهگاه .

محجاة

(
mahj t
) ا . ع . سزاوار - مذكور و مونث و واحد و جمع در وى يكسان است يق انه لمحجاة و انها لمحجأة و انهم لمحجاة .

محجاج

(
mehj j
) ا . ع . ميلى كه جهة امتحان در جراحت فرو برند .

محجاج

(
mehj j
) ص . ع . رجل محجاج : مرد بسيار حجت‌گوى و غالب شوندهء بر كسى بحجت . و ستيزه‌جو .

محجام

(
mehj m
) ا . ع . كسى كه باز مىايستد و بسيار سپاسيكى مىرود . و مرد بسيار بد دل .

محجب

(
mohajjab
) ص . ع . بازداشته شده و در پرده و در حجاب . و ملك محجب : شاهى كه مردمان را از ديدار روى منع كنند .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3163 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )