محجوم
(
mahjum
) ص . ع . رجل محجوم : مرد حجامت گرفته . و نيز مرد تناور و جسيم . و بعير محجوم : شتر پوزه بسته .
محجى
(
mohji
) ص . ع . بخيل . يق انه لمحج .
محجية
(
mahjiyyat
) ص . ع .
كلمة محجية : كلمهاى كه معنى آن مخالف با لفظ وى باشد .
محح
(
mahah
) م . ع . محمحا و مححأ و محوحا . ر . مح .
محد
(
mahadd
) ا . ع . چاره و گريز و رهائى . و لا محد : نيست چارهاى . و ما لى عنه محد : نيست مرا از آن گريز و رهائى .
محد
(
mohedd
) ص . ع . تيزكننده .
و كسى كه تيز نگرد . و امراة محد : زن شوهر مردهاى كه در مدت عده جامهء سوك پوشد و زينت نكند خود را .
محدب
(
mohdeb
) ص . ع . كسى كه شايق و راغب مىكند و آنكه كوز پشت مىگرداند .
محدب
(
mohaddab
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - حدبهدار و كوزپشت و بر آمده . و سطح محدب : سطح خرپشته - دار .
محدب
(
mohaddeb
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - آنكه پشت بلند مىسازد و كوز پشت مىكند .
محدث
(
mohdas
) ص . ع . چيز منكر و مبتدع .
محدث
(
mohdas
) ا . ع . نام دو آب .
و نام دو قريه .
محدث
(
mohdes
) ص . ع . بدكار و زناكار . و حدثكننده و شكنندهء وضو . و احداث كنندهء عيب و چيز منكر و مبتدع . و هر چيز تازه واقع شده . و كسى كه پناه مىدهد گناهكار را . و صيقل كننده و جلا دهنده .
محدث
(
mohaddas
) ا . ع . مرد راست گمان . و صاحب فراست و بصيرت در نقل حديث . ج : محدثون . و سخن گوى راست و ديندار .
محدث
(
mohaddes
) ص . ع . كسى كه پيدا مىكند چيز تازه را و مبدع و مخترع . و راوى و ناقل و مورخ . و بيانكننده و جمعكنندهء احاديث نبوى و تأليفكنندهء آن احاديث . و معتمد در نقل حديث .
محدثات
(
mohdas t
) ا . ع .
چيزهائى كه از روى هوا و هوس ايجاد و اختراع شدهاند . و منه قولهم : شر الامور محدثاتها .
محدثات
(
mohaddas t
) ا . ع .
تواريخ و حوادث
محدثة
(
mohdasat
) ا . ع . چيز منكر و مبتدع . و نام موضعى .
محدثون
(
mohaddasuna
) ع . ج .
محدث .
محدثين
(
mohaddesin
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - كسانى كه احاديث را جمع و تأليف كرده و معتمداند در نقل حديث .
محدج
(
mohdej
) ص . ع . كسى كه حدج مىبندد .
محدج
(
mohaddej
) ص . ع .
آنكه تيز مىنگرد .
محدد
(
mohaddad
) ص . ع .
تحديد كرده و محدود شده . و تيز كرده شده و تيز نوكدار .
محدد
(
mohadded
) ص . ع .
كسى كه تحديد مىكند و حد چيزى را معين مىنمايد .
محدد الجهات
(
mohaddad - ol - jah t
) ا . پ . مأخوذ از تازى - فلك نهم .
محدر
(
mohder
) ص . ع . كسى كه ريشهء جامه را بر مىتابد . و آنكه ريشهء جامه را در اندرون كرده مىدوزد آن را .
محدر
(
mohadder
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه فرود مىآورد . و آنكه فرود مىآيد . و شتابكننده .
محدرج
(
mohdaraj
) ص . ع .
املس و مهره كرده .
محدرج
(
mohdaraj
) ا . ع .
تازيانه .
محدس
(
mahdes
) ا . ع . مطلب و مقصد . و سؤال و پرسش و درخواست .
محدق
(
mohdeq
) ص . ع .
كسى و يا چيزى كه احاطه مىكند و محاصره مىنمايد .
محدق
(
mohaddeq
) ص . ع .
تيز نگرنده . و كسى يا چيزى كه احاطه مىكند چيزى را .
محدلة
(
mohdalat
) ص . ع .
قوس محدلة : كسانى كه يكى از سرهاى برگشتهء آن راست شده باشد .
محدلق
(
mohdaleq
) ص . ع .
كسى كه مىچرخاند تخم چشم را در نگريستن .
محدود
(
mahdud
) ا . ع . حد پيدا كرده . و محروم از بخت و نيكى . و محكوم از شر و بدى .
محدود
(
mahdud
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - داراى حد و داراى كرانه و داراى نهايت و پايان . و جدا كرده شده و حد پيدا كرده . و بانجام رسيده . و مفروض . و منقطع .
و مقرر و معين و موقت . و منع كرده شده و محروم و مردود . و سياست شده و حد زده شدهء موافق شرع .
محدودات
(
mahdud t
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - چيزهاى محدود و سياسات و