سخت از هر چيزى . و روز گرم . و مرد خردمند و مرد تيز خاطر . ج : محوت و محتاء . و خالص و بىآميغ .
محت
(
maht
) م . ع . خشمناك كردن و الفعل من فتح يق لا محتنك اى لاملانك غضبا .
محتاء
(
mohata ' ?
) ع . ج .
محت .
محتات
(
meht t
) ا . ع . خرمابنى كه غورهء آن بريزد .
محتات
(
moht t
) ص . ع . اسب محكم و استوار گرد اندام .
محتاج
(
moht j
) ص . ع . حاجتمند و نيازمند .
محتاج
(
moht j
) ص . پ . مأخوذ از تازى - نيازمند و حاجتمند و تنگدست و مفلس و بينوا و گدا . و محتاج اليه : كسى و يا چيزى كه لازم و ضرور باشد و وجود آن در كار و لازم بود .
محتاج خانه
(
moht j - x ne
) ا . پ . دار الساكين .
محتاجى
(
moht ji
) ا . پ . مأخوذ از تازى - احتياج و فقر و فاقه و تنگدستى و مسكنت .
محتاجين
(
moht jin
) ا . پ .
ماخوذ از تازى - بينوايان و نيازمندان و مردمان تنگدست و گدا .
محتاصة
(
moht sat
) ص . ع .
ناقة محتاصة : ماده شترى كه زهدان وى بند باشد و فحل بر آن قادر نگردد .
محتاط
(
moht t
) ص . ع . محصور و حصار كرده شده و احاطه شده .
محتاط
(
moht t
) ص . پ . مأخوذ از تازى - با حزم و هوشيار در كار و با احتياط
محتال
(
moht l
) ص . ع . حيلهگر و فريبنده و مكار .
محتالة
(
moht lat
) ا . ع . قرمساق و دلال و جاكش .
محتبس
(
mohtabas
) ص . ع .
بند شده و حبس شده و محبوس .
محتبس
(
mohtabes
) ص . ع .
بازدارنده و ضبطكننده و حبسكننده . و خود را بازدارنده و منعكننده .
محتبك
(
mohtabak
) ص . ع . نيك بافته شده .
محتبك
(
mohtabek
) ص . ع .
استواركننده و مظبوط نماينده . و كسى كه با دستارى پشت و ساقهاى خود را با هم مىبندد .
محتبل
(
mohtabal
) ا . ع . صيد در دام افتاده . و محتبل الفرس : پيوند سم اسب .
محتبل
(
mohtabel
) ص . ع .
كسى كه صيد را بدام مىگيرد و آنكه دام براى صيد مىگستراند .
محتبى
(
mohtabi
) ص . ع . كسى كه فوطه مىبندد بر پشت و ساقهاى خود .
محتتش
(
mohtatec
) ص . ع .
تند و تيز و آمادهء جنك .
محتتن
(
mohtaten
) ا . ع . نيك مستوى و هموار .
محتث
(
mohtass
) و
محتثث
(
mohtasas
) ص . ع . بر آغاليده و برانگيخته .
محتثث
(
mohtases
) ص . ع .
بر آغالالنده و برانگيزاننده .
محتج
(
mohtajj
) ص . ع . حجت آورنده و دليل آورنده و خصومتكننده .
محتجب
(
mohtajeb
) ص . ع . نقاب دار و حجابدار . و گوشهنشين .
محتجج
(
mohtajej
) ص . ع . ادعا كنندهء با دليل و برهان و حجت آورنده .
محتجر
(
mohtajer
) ص . ع .
كسى كه نشان و علامت مىگذارد در جائى و آن را براى خود برميگزيند .
محتجرة
(
mohtajerat
) ص . ع .
ارض محتجرة : زمين بسيار سنك .
محتجز
(
mohtajaz
) ا . ع . نيفهگاه و محل بستن نيفه .
محتجز
(
mohtajez
) ص . ع .
فراهم شده و مجتمع گشته . و كسى كه در نيفهء شلوار چيزى مىگيرد . و آنكه بحجاز مىرود .
محتجزة
(
mohtajezat
) ا . ع .
خرمابنى كه خوشههاى آن در تنهء وى باشد .
محتجم
(
mohtajam
) ص . ع .
آماسيدهء از خون .
محتجم
(
mohtajem
) ص . ع .
كسى كه شاخ حجامت را منطبق مىكند و بادكش مىنمايد . و آنكه حجامت مىكند . و آنكه حجامتچى را طلب مىنمايد .
محتجن
(
mohtajen
) ص . ع .
كسى كه بسوى خويشتن چيزى را با چوگان و مانند آن مىكشد . و آنكه فراهم مىآورد مال را و جمع مىكند آن را .
محتد
(
mahted
) ا . ع . اصل و نژاد و طبع . يق . فلان من متحد صدق .
محتد
(
mohtadd
) ص . ع . تندخو و درشت و سخت در خشم و در جنك و متهور و خشمناك .
محتد
(
mohtadd
) ا . ع . گريز و چاره . يق : ما لى عنه محتد : نيست مرا از آن گريزى .
محتدم
(
mohtadem
) ص . ع .
آتش افروخته . و گرماى سخت . و پر از خشم . و دم محتدم : خون بسيار سرخ مايل بسياهى .