عقوبات .
محدى
(
mohdi
) ص . ع . محنتكش و زحمتكش .
محذاء
(
mehza ' ?
) ص . ع . غيبت كننده .
محذر
(
mahzar
) ا . ع . محل ترس و آگاهى از جنك و از بلا و آفت .
محذر
(
mohazzer
) ص . ع .
ترساننده و تحذيركننده . و پند دهنده و متنبهكننده و آگاهكننده . و نهىكننده .
محذرف
(
mohazraf
) ص . ع .
صاف و يكسان و برابر مانند سم اسب و خر و گاو و گوسپند و آهو و جز آن . و آوند پر و مملو .
محذل
(
mohzel
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه ساقط كند مژگانها را و اطراف پلكها را سرخ نمايد .
محذلق
(
mohzaleq
) ص . ع .
كسى كه حذاقت ندارد و لاف در حذاقت مىزند .
و گيرندهء چيزى .
محذلم
(
mohazlem
) ص . ع .
جلد و شتابان و تندگام . و كسى كه پر مىكند مشك را .
محذم
(
mehzam
) ص . ع . شمشير بران .
محذو
(
mahzovv
) ص . ع .
مقدر و تقدير شده .
محذور
(
mahzur
) ا . ص . ع .
مخوف و آنچه از آن ترسيده شود . و هر امر محوف .
محذور
(
mahzur
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - مخوف و هولناك و مهيب و آنچه از وى بترسند و در حذر باشند و آنچه از وى پرهيز كنند و هر چيز ممنوع . و محذور بودن : ممنوع بودن .
محذورات
(
mahzur t
) ع . ج .
محذورة .
محذورة
(
mahzurat
) ا . ع .
ترس و بلا كه از آن پرهيز كنند . و جنك . و ابو محذورة : كنيهء موذن آن حضرت صلى اللّه عليه و آله كه مسمره بن معير باشد .
محذورة
(
mahzurat
) م . ع .
حذر حذرا و حذرا و محذورة ر . حذر (
hazar
) و حذر (
hezr
) .
محذورى
(
mahzuri
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - آگاهى و خبردارى و اطلاع .
محذوف
(
mahzuf
) ص . ع .
انداخته شده . و فرس محذوف الذنب :
اسب دم بريده .
محذوف
(
mahzuf
) ا . ع . خيك .
و باصطلاح عروض ركنى كه از آخر آن سبب خفيف افگنده باشد مانند فعو در فعولن و فاعلا در فاعلاتن .
محذوف
(
m hzuf
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - حذف شده و انداخته شده .
محذوق
(
mahzuq
) ص . ع .
بريده شده . و كشيده شدهء براى بريدن .
محذى
(
mohzi
) ص . ع . كفش دهنده . و كسى كه مىدهد قدرى از غنيمت را .
محر
(
moherr
) ص . ع . روز گرم . و خداوند شتران تشنه .
محراب
(
mehr b
) ا . ع . برواره و غرفه و پيشگاه مجلس . و شريفترين جاى نشيمن . و استاد نگاه امام در مسجد . و جاى نشستن پادشاه و بزرگان كه از مردمان دور و ممتاز باشد قوله تعالى :
فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرابِ
. و محراب الاسد : بيشه .
و نيز محراب گردن ستور . ج : محاريب .
محراب
(
mehr b
) ص . ع . رجل محراب : مرد بسيار جنكآور و دلير و خشمگين .
محراب
(
mehr b
) ا . پ . مأخوذ از تازى - خانه و صدر مجلس و طاق درون مسجد كه دو وقت نماز امام در آن مىايستد . و محراب جمشيد : آفتاب . و آتش . و جام جهاننما . و محراب شكر بوره : سنبوسهء قندى .
محرابى
(
mehr bi
) ا . ص . پ .
مأخوذ از تازى - هر چيز كه به شكل محراب باشد و قسمتى از شمشير . و مسجد .
محراة
(
mahr t
) ا . ع . سزاوار و لايق . يق انه لمحراة ان يفعل : او سزاوار است كه بكند .
محراث
(
mehr s
) ا . ع . آتش كاو و قلبه و فدان . و محراث الحرب :
آنچه جنك برانگيزاند .
محراج
(
mehr j
) ص . ع . ليلة محراج : شب بسيار سرد .
محراف
(
mehr f
) ا . ع . ميلى كه در جراحت فرو برند تا غور آن معلوم گردد .
محراق
(
mehr q
) ا . ع . هر چيز كه سبب شود سوزانيدن و افروختن آتش را مانند برق و صاعقه .
محراك
(
mehr k
) ا . ع . آنچه بدآن آتش را بهم مىزنند و آتشكاو .
محران
(
mehr n
) ا . ع . انگبين . و شان انگبين . و زنبورى كه بر انگبين چسفيده باشد .
و پنبه دانه . ج : محارين .
محرب
(
mehrab
) ص . ع .
رجل محرب : مرد بسيار جنكآور و دلير .
و امراة محرب كذلك .
محرب
(
mohreb
) ص . ع . آنكه