محتضن
(
mohtazan
) ا . ع .
عاج . و كنار و آغوش .
محتضن
(
mohtazan
) ص . ع .
در آغوش گرفته شده و در كنار گرفته شده . و از كار باز داشته شده .
محتضن
(
mohtazen
) ص . ع . كسى كه در آغوش مىگيرد و در بغل مىگيرد . و آنكه از كار باز مىدارد .
محتضئ
(
mohtaze '
) ص . ع .
افروزندهء آتش .
محتطب
(
mohtatab
) ا . ع . انبار هيزم و جائى كه در آن هيزم جمع مىكنند .
محتطب
(
mohtateb
) ص . ع .
گردآورندهء هيزم . و شترى كه خار خشك و شاخ درخت خورد .
محتظر
(
mohtazar
) ص . ع .
شاخههاى حظيرة ساخته شده .
محتظر
(
mohtazer
) ص . ع .
حظيرة سازنده .
محتظى
(
mohtazi
) ص . ع .
بهرهمند و نيكبخت و دولتمند .
محتفد
(
mohtafed
) ص . ع .
بشتاب رونده و شتابندهء در اطاعت و خدمت .
و سيف محتفد : شمشير تيز زود برنده .
محتفر
(
mohtafar
) ص . ع .
كنده شده و كاويده شده .
محتفر
(
mohtafar
) ا . ع . پستان .
محتفر
(
mohtafar
) و
محتفرة
(
mohtafarat
) ص . ع . كننده و كاونده و حفركننده .
محتفرة
(
mohtafarat
) ص . ع .
مؤنث محتفر .
محتفز
(
mohtafez
) ص . ع .
كسى كه دامن بر مىچيند و آمادهء كار مىشود .
محتفظ
(
mohtafez
) ص . ع .
محافظ و نگهبان . و خشمانگيز . و هشيار و آگاه و بيدار .
محتفف
(
mohtafef
) ص . ع .
كسى كه مىپوشاند خود را بجامهء و جامه بر خود مىپيچد . و كسى كه مىخورد هر آنچه در ديك و يا در ميز باشد از طعام .
محتففة
(
mohtafefat
) ص . ع .
زنى كه براى زينت روى خود را بند انداخته و مويهاى آن را كنده و گيسوها را پس سر بهم بسته باشد .
محتفل
(
mohtafal
) ا . ع .
انجمن مردم و گرد آمد نگاه مردم و هنگام گرد آمدن و انجمن كردن .
محتفل
(
mohtafel
) ص . ع .
واضح و آشكار . و گرد آمده و فراهم شده . و كسى كه در كارها نيك قيام مىكند . و رود پر از آب .
محتفن
(
mohtafen
) ص . ع .
گيرنده و اخذكننده . و از بيخ بركنده .
محتفى
(
mohtafi
) ص . ع .
برهنه پاى و از بيخ بركننده . و نوازنده و نوازش كننده .
محتفئ
(
mohtafe '
) ص . ع .
از بن بركننده و بركنندهء گياه بردى از بيخ .
محتق
(
mohtaqq
) و
محتقة
(
mohtaqqat
) ص . ع . زخم نافذ و راست . يق : طعنة محتقة .
محتقب
(
mohtaqeb
) ص . ع .
كسى كه بر مىدارد و حمل مىكند . و آنكه ذخيره مىكند .
محتقد
(
mohtaqed
) ص . ع .
باران ايستاده .
محتقر
(
mohtaqar
) ص . ع .
پست و فرومايه و كمينه .
محتقر
(
mohtaqer
) ص . ع .
كسى كه به نظر خوارى و فرومايگى مىنگرد .
محتقق
(
mohtaqeq
) ص . ع . خصومت كننده و مشغول بنزاع و خصومت . و اسب باريك ميان .
محتقن
(
mohtaqen
) ص . ع .
كسى كه گرفتار حبس البول شده باشد .
محتكر
(
mohtaker
) ص . ع .
آنكه غله را گردآورده نگاه دارد تا بگرانى فرو شد .
محتكم
(
mohtakem
) ص . ع .
حاكم و حكمكننده .
محتكى
(
mohtaki
) ع . ص .
استوار و پايدار و برقرار .
محتكئ
(
mohtake '
) ع . ص . ع .
كسى كه گره مىبندد .
محتلب
(
mohtaleb
) ص . ع . شير دوشنده .
محتلج
(
mohtalej
) و
محتلز
(
mohtalez
) ص . ع . گيرندهء حق كسى .
محتلط
(
mohtalet
) ص . ع .
سوگند يادكننده . و ستيهنده و خشمكننده . و شتاب كننده . و بىآرام . و سختىكننده . و شوريده سخن و پريشان خاطر .
محتلق
(
mohtaleq
) ص . ع .
سترندهء موى سر و سرتراش .
محتلل
(
mohtalel
) ص . ع .
كسى كه فرود مىآيد در جائى و از سفر مىآيد و اقامت مىگزيند .
محتلم
(
mohtalem
) ص . ع .
كسى كه خواب مىبيند . و كسى كه در خواب جماع مىكند .
محتلم
(
mohtalem
) م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - انزال منى در خواب از اثر جماع كردن در خواب . و نيز رسيدن بسن بلوغ .
و محتلم شدن : جماع كردن در خواب و انزال منى شدن . و نيز بسن بلوغ رسيدن كودك .