تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3125

مساهمون:

ص٣١٢٥
و فراوان . و بدن مثرنت : بدن تازهء پر گوشت .

مثرنطى

(
mosranti
) ص . ع . رجل مثرنط : مرد ثقيل و گران .

مثرود

(
masrud
) ص . ع . مرد مجروح از معركه برداشته شده . و ثوب مثرود : جامهء غوطه‌ور در رنك .

مثرود

(
masrud
) ا . ع . تريد .

مثرودة

(
masrudat
) ص . ع . ارض مثرودة : زمين اندك باران رسيده .

مثرى

(
mosri
) ا - ص . ع . بسيار مال و با ثروت . و زهدان باردار . و ابرى كه تر كند و نرم نمايد زمين را . و باران رسيدهء بثرى . و تر و نمناك . و قولهم : ما بينى و بينك مثر اى لم ينقطع : يعنى خشك نشود ترى و نمى ما بين من و تو .

مثرى

(
mosarri
) ص . ع . تركنندهء دانه و نان خشك و آب پاشندهء به روى زمين . و جامهء پوستين‌پوش . و كسى كه دست مىزند بر زمين .

مثط

(
mast
) م . ع . مثط مثطا ( از باب نصر ) : بدست سپوخت چيزى را بر زمين .

مثطع

(
mosatte '
) ص . ع . كسى كه مىشكند .

مثطوع

(
mastu '
) ص . ع . زكام زده و گرفتار زكام .

مثع

(
mas '
) و (
masa '
) م . ع . مثعت المراة مثعا و مثعا ( از باب نصر و فتح و سمع ) : برفتار زشت رفت آن زن .

مثع

(
masa '
) ا . ع . رفتارى زشت مر زنان را مانند رفتار كفتار .

مثعاء

(
mas ' '
) ا . ع . كفتار گنده‌بوى . و رفتار زشت مر زنان را مانند رفتار كفتار .

مثعب

(
mas'ab
) ا . ع . ناودان . و آب‌راهه . ج : مثاعب .

مثعب

(
mos'eb
) ص . ع . آب روان شدهء از آب‌راهه و جز آن .

مثعر

(
mos'er
) ص . ع . آنكه تجسس اخبار مىكند .

مثعل

(
mas'al
) ص . ع . پر از روباه و روباه‌ناك .

مثعل

(
mos'el
) ص . ع . مهمان بسيار . و كار مهم و درهم . و قوم مخالف . و ورد مثعل : ورد انبوه‌ناك .

مثعلب

(
mosa'leb
) و

مثعلبة

(
mosa'lebat
) ص . ع . روباه‌ناك و پر از روباه .

مثعلة

(
mas'alat
) ص . ع . پر از روباه و روباه‌ناك .

مثعنجر

(
mos'anjar
) ا . ع . ميانهء دريا و جاى ژرف از آن .

مثعنجر

(
mos'anjer
) ا . ع . روان و جارى از آب و از اشك .

مثعنجرة

(
mos'anjerat
) ع . ا . طبقى كه روغن از آن بچكد .

مثعئد

(
mos'a'edd
) ا . ع . كودك خط دميدهء نازك بدن .

مثغثغ

(
mosaqseq
) ص . ع . كسى كه از ميان دندانها سخن گويد و تخليط كند .

مثغر

(
mosqar
) ص . ع . كودك دندانهاى شير افتاده .

مثغر

(
mosqer
) ص . ع . كودكى كه دندان در مىآورد و يا دندان شير مىافگند .

مثغم

(
mosqem
) ص . ع . انباشته كننده و پركنندهء آوند . و سر سپيد شدهء مانند گياه درمنه . و پر از خشم و يا پر از شادى و سرور . و وادى درمنه‌ناك .

مثغور

(
masqur
) ص . ع . كودك دندان افتاده . و دهان صدمه خورده و كوفته شده .

مثغى

(
mosqi
) ص . ع . كسى كه ببانگ مىآورد گوسپند را . و عطاكنندهء چيزى .

مثفاة

(
mesf t
) ا . ع . داغى مر ستور را كه به سه پايه ماند . و زنى كه سه شوهر وى و يا زيادتر مرده باشد .

مثفاة

(
mosaff t
) ا . ع . زنى كه شوهر وى دو زن ديگر داشته باشد . و زنى كه سه شوهر از وى يا زيادتر مرده باشد .

مثفار

(
mesf r
) ا . ع . اسبى كه زين را سپس اندازد . و مرد مأبون .

مثفان

(
mesf n
) ص . ع . جمل مثفان : شترى كه ثفنة وى پهلو و شكمش برخورد . ر . ثفنه را .

مثفد

(
mosaffed
) ص . ع . كسى كه آستر مىكند زره را .

مثفر

(
mesfar
) ا . ع . مرد مأبون .

مثفر

(
mosfer
) ص . ع . كسى كه پاردم مىسازد و يا پاردم مىنهد ستور را . و بز بچه‌دار شده . و آنكه خريد و فروخت بد كسى را بدنبال وى مىبندد يعنى بديهاى وى را از پسش مىفرستد .

مثفر

(
mosaffer
) ص . ع . از پس راننده .

مثفرق

(
mosafreq
) ص . ع . لبن مثفرق : شيرى كه هنوز خفته نشده و بسته نشده باشد .

مثفل

(
mosfel
) ص . ع . شراب دردگين شده .

مثفل

(
mosaffel
) ص . ع . كسى كه شير با طعام مىخورد .

مثفن

(
mosfen
) ص . ع . كسى كه بر دست وى از كار پينه افتاده باشد . و يار و مصاحب و همدم .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3125 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )