و بيان ناكرده .
مثبج
(
mosabbej
) ص . ع . كسى كه در سخن و يا مكتوب تعميه مىكند و آن را در هم و مشوش مىگذارد .
مثبجة
(
mosabbajat
) ا . ع . بوم و عقاب .
مثبر
(
masber
) ا . ع . مجلس و يا محبس . و جائى كه مردمان جمع شده و مىنشينند و محل قطع و فصل . و جائى كه زن و يا حيوانى ميزايد . و كشتنگاه شتر قمار . و قولهم : هذا مثبرهاى مسقط رأسه .
مثبر
(
mosabber
) ص . ع . كسى كه باز مىدارد .
مثبط
(
mosbet
) ص . ع . بيمارى كه اندك وا مىگذارد و مفارقت نمىكند از شخص .
مثبط
(
mosabbet
) ص . ع . كسى كه واقف بر كارى مىشود و يا باز مىايستد از كار .
مثبنة
(
masbenat
) ا . ع . كيسهاى كه زنان در وى آئينه و ديگر ادوات آرايش گذارند .
مثبور
(
masbur
) ص . ع . هلاك شده و حبس شده . و نادان و احمق .
مثبى
(
mosabbi
) ص . ع . گرد آورنده و ملازم كارى . ر . تثبية را .
مثج
(
masj
) م . ع . مثج مثجا ( از باب نصر ) : آميخت و خورانيد . و مثج البئر : بيرون كشيد آب گل و لاى آن چاه را .
و مثج بالعطية : جوانمردى نمود در دهش .
مثج
(
mesaj
) ا . ع . خطيب زبان آور .
مثجج
(
mosajjaj
) ص . ع .
وطب مثجج : خيك شيرى كه مسكهء آن جمع نشده باشد .
مثجر
(
mosajjar
) ص . ع .
خيزران مثجر : نى گرهدار بنددار .
مثجر
(
mosajjer
) ص . ع . فراخ شده و پهن و گسترده شده و فروهشته . و كسى كه آب را روان و جارى مىكند .
مثجل
(
mosajjal
) ص . ع .
شكم كلان و شكم فراخ . و برآمده تهيگاه .
و جوال فراخ و وسيع .
مثجم
(
mosjem
) ص . ع . پايدار و دائم و هميشه . و باران بسيار و دائم .
مثخبخ
(
mosaxbax
) ا . ع . مرد لرزان گوشت .
مثخن
(
mosxen
) ص . ع . ضعيف شدهء از جراحت . و كسى كه بسيار از دشمنان را مىكشد . و كسى كه كوشش مىكند و در چيزى مبالغه مىنمايد .
مثخنة
(
mosxanat
) ا . ع . زن ستبر و فربه .
مثد
(
masd
) م . ع . مثدبين الحجارة مثدا ( از باب نصر ) : پنهان شد در ميان سنگها و نگريست دشمن را و ديدبانى نمود براى قوم . و مثدته انا : طلايه و ديدبان گردانيدم آن را . لازم و متعدى .
مثدم
(
mosaddam
) ص . ع .
ابريق مثدم : ابريق سرپوشيدهء بپالونه و ترش پالا و يا ابريقى كه دهانهء آن را از پارچه پوشانند جهت صاف كردن چيزى كه در آن مىريزند .
مثدن
(
mosdan
) ص . ع . ناقص خلقت . و انه مثدن اليد اى مخدجها .
مثدن
(
mosaddan
) ص . ع . مرد بسيار گوشت گران . و آنكه دستش كوتاه و گرد و ناقص باشد . و كسى كه در سينهء وى گوشت زيادى باشد مانند پستان زن . و مثدن اليد اى ناقصها .
مثدنة
(
mosdanat
) ص . ع . امراة مثدنة : زن ناقص خلقت .
مثدنة
(
mosaddanat
) ص . ع .
امراة مثدنة : زن فربه با سماجت وزشى .
مثراة
(
masr t
) ا . ع . آنچه سبب شود افزايش و ازدياد مال و ثروت را .
مثراد
(
mesr d
) ا . ع . سنك و يا استخوان و يا آهن كند كه بدان ذبيحه را ذبح كنند .
و نان ريز ريز كردهء در اشكنه .
مثرب
(
mosrab
) ص . ع . سرزنش كننده و نكوهنده و ملامتكننده . و قوچ اختهء بسيار فربه .
مثرب
(
mosrab
) ا . ع . مرد كم عطا و لئيم .
مثرب
(
mosarrab
) ص . ع . درهم آميخته و شوريده . و نكوهيده . و ويران شده .
مثرب
(
mosarreb
) ص . ع . كسى كه مىپيچد و در مىنوردد . و سرزنشكننده و نكوهنده .
و مفسد در حيص و بيص اندازنده .
مثرثر
(
mosarser
) ص . ع . پرگوى و هرزهگوى . و پرخوار .
مثرد
(
mesrad
) ا . ع . آوندى كه در آن تريد سازند .
مثرد
(
mosarred
) ص . ع . كسى كه حيوانى را بسنك و يا استخوان و يا آهن كند ذبح كند .
مثردة
(
mosarradat
) ص . ع .
ارض مثردة : زمين اندك باران رسيده .
مثرر
(
mosarrer
) ص . ع . آب پاشنده و نمناككننده .
مثرطلا
(
mosartelan
) ا . ع . مر مثرطلا : جامهكشان گذشت .
مثرطم
(
mosartem
) ا . ع . بسيار فربه و ستور بسيار فربه .
مثرم
(
mosrem
) ص . ع . آنكه دندانهاى وى از بن برافتاده باشد .
مثرنتى
(
mosranti
) ص . ع . بسيار