و آنكه پشتش سرخ و پهلو و تهيگاه وى اندك سپيد بود . و تريد سپيد كرده شده . و ريگ سرخ . و شب سپيد . ج : عفر . و زن سپيد .
و شب سيزدهم از ماه . و زمين بىنشان پا سپر نشده . و شاة عفراء : گوسپندى كه بر سپيدى پشم آن سرخى غالب بود . و كذلك ظبية عفراء . و قصر عفراء : نام جائى در شام . و ابنا عفراء : نام دو نفر صحابى كه مادر آنها عفراء نام داشت .
عفراة
(
efr t
) ا . ع . مرد پليد كربز . و موى ميانهء سر .
عفراس
(
efr s
) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا .
عفرة
(
efr t
) ص . ع . زن پليد .
عفرة
(
efrat
) و (
ofrat
) ا . ع . موهاى پشت گردن . و پرهاى پشت گردن خروس كه در هنگام خشم استيخ مىگردند .
عفرة
(
ofrat
) ا . ع . سرخى پشت آهو مايل بسپيدى . و عفرة البرد : اول سرما .
عفرة
(
ofrat
) و (
afrat
) ا . ع . سپيدى غير خالص . الحديث : اذا سجد جافى عضديه حتى نرى من خلفه عفرة ابطيه .
عفرة
(
oforrat
) ا . ع . نخستين سرما .
و اختلاط مردم . و عفرة الحر : سختى گرما . و جاء فى عفرة الحر : آمد در اول گرما .
عفرتى
(
afart
) ص . ع . شير زور دار و توانا .
عفرجع
(
afarja '
) ا . ع . مرد بدخوى و زشت سيرت .
عفرزان
(
afarraz n
) ا . ع . نام مخنثى در بصره .
عفرس
(
efres
) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا .
عفرسة
(
afrasat
) م . ع . عفرسه عفرسة :
بر زمين افگند آن را و چيره شد بر وى . و عفرسه الاسد : دريد آن را شير .
عفرفرة
(
afarfarat
) ا . ع . پليد و خبيث .
و شير بيشه .
عفرن
(
efarn
) ا . ع . شير بيشه .
عفرناة
(
afarn t
) ص . ع . لبوة عفرناة :
شير مادهء سخت و درشت . و ناقة عفرناة :
ماده شتر سخت و درشت و توانا . ج : عفرنيات .
عفرناة
(
afarn t
) ا . ع . غول .
عفرنس
(
afarnas
) ا . ع . شير سخت و توانا . و شتر درشت و ستبر گردن .
عفرنى
(
afarn
) ص . ع . اسد عفرنى :
شير درشت اندام . و لبوة عفرنى : شير مادهء استوار خلقت .
عفرنيات
(
afarnay t
) ع . ج . عفرناة .
عفرنية
(
oforniyat
) ا . ع . مرد خبيث كرپز . و موى ميانهء سر .
عفروس
(
ofrus
) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا .
عفرى
(
afr
) ا . ع . پرهاى گردن خروس .
و موى قفاى مردم . و پشم پيشانى ستور . و مويهاى ميانهء سر .
عفرى
(
efriyy
) ص . ع . مرد نيك خبيث كرپز .
عفرية
(
efriyat
) ص . ع . اسد عفرية :
شير درشت كلان توانا . و شيطان عفرية :
ديو . ج : عفارية . و نيز عفرية : هولناك و خطرناك . و بد كار و مفسده و حيله باز .
عفرية
(
efriyat
) ا . ع . داهيه . و موى پس گردن مردمان . و موى پيشانى ستور . و مويهاى ميانهء سر . و موى پس گردن شير . و پرهاى گردن خروس و جز آن كه در وقت خشم استيخ مىگردند . و جاء فلان نافشا عفريته : در حالت غضب و خشم آمد فلان .
ج : عفارى .
عفرية
(
efriyat
) و (
efriyyat
) ص . ع .
فلان عفرية نفرية : فلان ظالم و ستمكار است . و كذلك عفرية نفرية .
عفريت
(
efrit
) ا . ع . مرد بغايت رسانندهء هر چيزى . و مرد در گذرندهء در امور و رسا و مبالغه كنندهء در امور و زيرك .
و جانورى كه در خاك نرم و در بن ديوار مىباشد . و جانورى مانند كربسه كه بر سوار پيش مىآيد و بدنب آن را مىزند . و مرد تمام اندام و ضابط توانا و زيرك و رسا . ج : عفاريت .
عفريت
(
efrit
) ص . ع . اسد عفريت :
شتر تواناى درشت خلقت . و فلان عفريت نفريت : فلان ظالم و ستمگار است .
عفريت
(
efrit
) و (
afrit
) ا . ع . مرد سخت خبيث كرپز .
عفريت
(
efrit
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديو . و اهرمن . و غول . و شيطان . و هر صورت مهيب و هولناكى كه در تصور آيد و يا مشاهده گردد .
عفريت
(
eferrit
) ا . ع . مرد در گذرندهء در امور و رسا و مبالغه كنندهء در آن و زيرك .
عفريتة
(
efritat
) ا . ع . زن درگذرندهء در امور و رسا و مبالغهكنندهء در آن و زيرك و ضابط و توانا .
عفريت ديدار
(
efrit - did r
) ص . پ .
زشت و هولناك و بدمنظر .
عفريس
(
efris
) ا . ع . شير بيشهء قوى و توانا .
عفرين
(
efrin
) ا . ع . مرد مبالغه كنندهء در امور با زيركى و فطانت و در گذرندهء در امور و رسا .
عفرين
(
eferrin
) ا . ع . جائى كه در آن شير بسيار بود . و بيشهء شير . و مرد مبالغه كنندهء در امور با زيركى و فطانت و در گذرندهء در امور و رسا . و ليث عفرين : شير بيشه .