عظيم
(
azim
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كلان و بزرگ .
عظيم
(
ozaym
) ا . ع . مصغر عظم يعنى استخوان كوچك . و عظيم وضاح : بازى مر تازيان را كه عظم وضاح نيز گويند .
عظيمآباد
(
azim - b d
) ا . پ . نام شهر پاتنا كه پايتخت ايالت بهار از ممالك هندوستان است .
عظيمة
(
azimat
) ا . ع . سختى . و بلاى سخت . و كار مهم . و حادثهء فوقالعاده .
عظيوط
(
ezyavt
) ا . ع . مردى كه وقت جماع حدث كند . و مردى كه قبل از دخول انزال نمايد .
عظيوطة
(
ezyavtat
) ا . ع . كلاكموش ماده .
عف
(
aff
) م . ع . عف عفا و عفافا و عفافة و عفة ( از باب ضرب ) : باز ايستاد از حرام و پارسائى نمود . و عف اللبن :
فراهم آمد شير در پستان و يا باقى ماند در آن .
عف
(
aff
) ص . ع . رجل عف : مرد پارسا . ج : عففة .
عفا
(
af
) ا . ع . شهرى كه از براى كسى در آن آثار ملكيت نباشد . و زمينى كه كسى در آن نرفته و آثار آبادى در وى نبود . و ابو العفا : كنيهء خر .
عفا
(
afa
) و (
ef
) ا . ع . كرهخر .
عفاء
(
af
) ا . ع . خاك . و هلاك . و پوشيدگى و ناپديدگى آثار . و باران . و سپيدى در حدقة چشم . و درشتم گويند : عليه العفاء يعنى خاك باد بر آن .
عفاء
(
af '
) م . ع . عفا اثره عفاء ( از باب ضرب ) : بمرد و رفت اثر وى و هلاك شد و نيست و ناپديد گرديد . و عفا الماء : صاف و روشن ماند آب . و عفا عليه فى العلم :
زياده گرديد بر وى در علم . و عفا الارض النبات : پوشيد گياه زمين را . و عفا الصوف : بريد آن پشم را . و عفوت له من المرق : برگرفتم بهترين شوربا را . و عفوت القدر : گذاشتم چيزى در بن ديگ .
و عفا عفوا و عفوا و عفاء . مر . عفو .
عفاء
(
af '
) و (
ef '
) ا . ع . كرهخر .
عفاء
(
ef '
) ا . ع . انبوهى پشم شتر . و پر شترمرغ و جز آن . يق : ناقة ذات عفاء .
و ابو العفاء : كنيهء خر .
عفاء
(
ef '
) ع . ج . عفو و عفو و عفو .
و ج . عفوة و عفوة و عفوة .
عفاة
(
of t
) ع . ج . عافى . و هو كثير - العفاة : او بسيار مهمان و ضيافتكننده است .
عفار
(
af r
) ا . ع . نان بىنانخورش .
و درختى كه از وى آتش گيرند . المثل : كل شجر نار و استمجد المرخ و العفار .
و نيز عفار : پست شورانيدهء بىشيرينى . و گشن دادگى و پيراستگى خرمابنان .
عفار
(
ef r
) ع . ج . عفر .
عفار
(
aff r
) ا . ع . كسى كه گشن مىدهد خرمابنان را .
عفارة
(
af rat
) ا . ع . يك درخت عفار .
و خبيثى و پليدى . و نام زنى .
عفارة
(
af rat
) م . ع . پليد و خبيث گشتن .
عفارى
(
af r
) ع . ج . عفرية .
عفارى
(
of riyy
) ص . ع . نصل عفارى : پيكان نيكو .
عفاريات
(
of riy t
) ا . ع . نام چند بند در سواد عقيق .
عفارية
(
af riyat
) ع . ج . عفرية .
عفارية
(
of riyat
) ص . ع . مرد سخت پليد . و اسد عفارية : شير درشت خلقت توانا .
عفاريت
(
af rit
) ع . ج . عفريت .
عفاريت
(
af rit
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ديوان . و عفاريت آثار : كسانى كه كردارشان مانند ديو بود .
عفاز
(
af z
) ا . ع . گردو .
عفازة
(
af zat
) ا . ع . پشتهء زمين .
عفازة
(
of zat
) ا . ع . جوزق . و بار و ثمر پنبه .
عفاس
(
ef s
) ا . ع . فساد و تباهى . و نام ماده شترى .
عفاش
(
of c
) ص . ع . مرد وافر و انبوه ريش .
عفاشة
(
of cat
) ا . ع . مردم بىخبر .
يق : هؤلاء عفاشة من الناس .
عفاص
(
ef s
) ا . ع . پوست پارهاى كه بدان سر خنور بندند . و خنور و جز آن كه از چرم باشد و يا غير آن و در وى نفقه نهند . و غلاف قاروره .
عفاضج
(
of zej
) ا . ع . فربه سست گوشت .
عفاط
(
aff t
) ا . ع . الكن و درماندهء در سخن .
عفاطة
(
aff tat
) ا . ع . كنيزك شبانى كننده .
عفاطى
(
aff tiyy
) ا . ع . الكن و درماندهء در سخن .
عفاف
(
af f
) م . ع . عف عفا و عفافا .
مر . عف .
عفاف
(
ef f
) ا . ع . دارو و دوا .
عفافة
(
af fat
) م . ع . عف عفا و عفافة .
مر . عف .
عفافة
(
of fat
) ا . ع . شير فراهم آمدهء در پستان . و باقى ماندهء شير در پستان .
عفاق
(
ef q
) ا . ع . بسيار دوشيدن ماده شتر . و شتاب روى و سرعت در رفتار .
و نام مردى كه يك نفر تازى باهلى در قحط سال