المرعى : گرفتند شتران چراگاه را . و عفا شعر البعير : بسيار گرديد و دراز شد پشم آن شتر چندان كه پوشيد سرين وى را .
و عفا العلف : انبوه گرديد و دراز شد علف . و عفوته : انبوه گردانيدم آن را . و عفت الدار عفوا و عفاء : ناپديد گرديد آن خانه . و عفت الريح الدار : پوشيد باد آن خانه را به خاك و ناپديد كرد آن را . و عفا فلانا عفوا : قصد كرد فلان را و گرفت آنچه در نزد وى بود . و عفا عنه ذنبه و عفا له ذنبه و عفا عن ذنبه عفوا : گذشت از گناه آن و آمرزيد و در گذشت از عقوبت گناه آن . و نيز عفو : ناگرفتن زكات را . و محو ساختن و پاك كردن نبشة را . و معروف و احسان خواستن . نيكو شدن حال كسى . و فربه گرديدن .
عفو
(
afv
) ا . پ . مأخوذ از تازى - آمرزش و ترك عقوبت گناهگار و بخشش و گذشت و درسته و درشته و درسه . و عفو كردن :
آمرزيدن و بخشيدن و معذور داشتن و پوزش پذيرفتن و معاف كردن و در گذشتن .
عفو
(
afv
) و (
efv
) و (
ofv
) ا . ع . كره خر . ج : عفوة و عفاء .
عفو
(
afu
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عفو و آمرزش و بخشش و گذشت و ترك عقوبت گناهكار .
عفو
(
afovv
) ص . ع . كثير العفو . و يكى از صفات بارىتعالى . و رجل عفو : مرد بسيار عفوكننده و در گذرندهء از گناه .
عفو
(
ofovv
) م . ع . عفا عفوا و عفوا .
مر . عفو .
عفوا
(
afvan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور عفو و آمرزش و بخشش . و بطور سهل و آسانى .
عفوپيشه
(
afv - pice
) ص . پ . بخشايشگر و رحيم و شفيق و آمرزنده و در گذرندهء از عقوبت .
عفوة
(
afvat
) ا . ع . ديه و خونبها .
عفوة
(
afvat
) و (
efvat
) و (
ofvat
) ا . ع . كرهخر ماده . ج : عفاء . و كف ديگ .
و خوراك سر ديگ از روغن و جز آن .
عفوة
(
efvat
) ا . ع . برگزيدهء از هر چيزى و بهترين آن . و چراگاه نيكو . و اكلت عفوة الطعام : خوردم بهترين آن طعام را .
عفوة
(
efavat
) ع . ج . عفو و عفو و عفو .
عفوصة
(
ofusat
) ا . ع . تندى مزه .
و تلخى .
عفوصت
(
ofusat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گسى . و تلخى . و زمختى . و مزهء هر چيز زمخت و قابض .
عفوق
(
ofuq
) م . ع . عفق عفقا و عفوقا . مر . عفق .
عفونة
(
ofunat
) ا . ع . دلگيرى هوا .
عفونة
(
ofunat
) م . ع . عفن عفنا و و عفونة . مر . عفن .
عفونت
(
ofunat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بدبوئى و گندهبوئى و تعفن . و گنديدگى .
عفوه
(
ofuh
) م . ع . برابر و موافق نمودن . و همهء چيزى را گرفتن ( و الفعل من فتح ) . و عفه القوم اى طبقوا .
عفه
(
offe
) ا . پ . پوستين از پوست برهاى كه موى آن نيك نرم باشد .
عفى
(
ofiyy
) ع . ج . عافى .
عفيتة
(
afitat
) ا . ع . نوعى از حلوا .
عفيدن
(
afidan
) ف ل . پ . عف عف كردن و فرياد كردن سگ .
عفير
(
afir
) ص . ع . هر چيز ماليده شدهء به خاك .
عفير
(
afir
) ا . ع . گوشت با آفتاب خشك كردهء بر روى ريگ تفسان . و پست شورانيدهء بىشيرينى و جز آن . و پست ناشورانيده .
و نان بىنان خورش . و زنى كه بهمسايه چيزى ندهد .
عفير
(
ofayr
) ا . ع . نام مردى . و نام اسبى .
عفيرة
(
afirat
) ا . ع . جعل . و زنى كه براى كسى هديه نفرستد .
عفيرة
(
ofayrat
) ا . ع . نام زنى از حكماى تازيان در جاهليت .
عفيط
(
afit
) م . ع . عفط عفطا و عفيطا . مر . عفط .
عفيف
(
afif
) ص . ع . پارسا . ج : اعفاء .
عفيفات
(
afif t
) ع . ج . عفيفة .
عفيفة
(
afifat
) ص . ع . زن پارسا . ج :
عفيفات و عفائف .
عفيفگان
(
afifag n
) پ . ج . عفيفه .
عفيفه
(
afife
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - زن پارسا و با عصمت و با حيا و با شرم و متدين و پاكدامن . ج : عفيفگان .
عفيفى
(
afifi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پاكدامنى و پارسائى و عصمت و حيا و شرم .
عفيقان
(
afiq n
) ا . ع . نام گياهى خاردار .
عفيك
(
afik
) ص . ع . نيكگول .
عق
(
aqq
) ا . ع . شيار و شكاف و شكافتگى در ريگ .
عق
(
aqq
) ص . ع . نافرمان پدر و مادر و آزارده آنها .
عق
(
aqq
) م . ع . عق عن ولده عقا ( از باب نصر ) : قربانى كرد در هفتهء نخست براى فرزند خود . و عق الثوب و نحوه :
شكافت جامه و مانند آن را . و عق بالسهم :
انداخت نيزه را بسوى آسمان .
عق
(
eqq
) ا . ع . گرد دورتك در زمين .
عق
(
oqq
) ص . ع . ماء عق : آب تلخ .
عقاء
(
eq '
) ع . ج . عقوة .
عقاب
(
eq b
) ع . ج . عقبة .
عقاب
(
eq b
) م . ع . عاقب معاقبة و عقابا . مر . معاقبة .