تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2288

مساهمون:

ص٢٢٨٨

عاذى

(
zi
) ص . ع . مكان عاذى : جاى دور از آب .

عاذية

(
ziyat
) ص . ع . ابل عاذية : شترانى كه در چراگاه شيرين گياهى باشند كه شوره گياه نداشته باشد .

عار

(
r
) ا . ع . عيب و ننگ و فضيخت . الحديث : اياكم و الغلول فانها عار .

عار

(
r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ننگ و نكوهيدگى و بدنامى و افتضاح و رسوائى و بىآبروئى و بىحرمتى و شرمندگى و خجالت و حيا . و عار داشتن : شرم داشتن و شرمنده شدن و ننگ‌داشتن . و خجالت داشتن . و خجل كردن .

عار

(
rr
) ص . ع . جمل عار : شتر گرگين .

عارب

(
reb
) ص . ع . با نشاط . و نهر بسيار آب . و مرد خورنده .

عاربة

(
rebat
) ص . ع . نهر بسيار آب . و چاه بسيار آب . و خالص . و العرب العاربة : تازيان خالص مقابل العرب المستعربة .

عارة

(
rat
) ا . ع . چيز عاريتى : فاتلف و اخلف انما المال عارة .

عارة

(
rrat
) ص . ع . مؤنث عار . يق : ناقة عارة : ماده شتر گرگين .

عارج

(
rej
) ا . ع . غايب و پنهان .

عارد

(
red
) ا . ع . برآينده . و بر كنار شونده و يكسو شونده . ج : عوارد .

عارض

(
rez
) ا . ع . ماده شتر بيمار . و ماده شتر شكستهء آفت رسيده . و ابر بر پهناى كرانهء آسمان . و كوه . و منه : عارض اليمامة . و هرچه پيش نمايد شخص را از پرده و جز آن . و صفحهء گردن . و صفحهء صورت و طرف روى و صفحهء رخسار مردم . و دندانهائى كه در كنار دهان است . و هر دو جانب دهن . و عطا . و ملخ بسيار . و عارض الجند : سالار لشكر .

عارض

(
rez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتفاق و عارضه . و بروز و ظهور ناگهانى . و واقعه و حادثه . و آفت و آسيب و بلا . و هر چيز كه وقوع آن غير منتظر و غير دائم باشد . و هر آنچه به چيزى لا حق شود و در آن پديد آيد كه سابقا در وى نبوده . و كسى كه در محكمهء قضاوت و عدالت تظلم كند و داد خواهى نمايد . و رخسار و سج و صفحهء صورت . و عارض شدن و يا عارض گرديدن : واقع شدن و صادر گشتن و اتفاق افتادن . و بروز نمودن و رويدادن . و بديوان عدالت تظلم كردن . و دادخواهى نمودن . و عارض لشكر : عرضه دهندهء لشكر و شماركنندهء لشكر و سالار لشكر . و عارض ممالك : خزينه‌دار .

عارضا

(
rezan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اتفاقا و بطور ناگهانى .

عارضان

(
rez ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه دو طرف رخسار . و خفيف العارضين : سبك موى و روى و دندان .

عارضة

(
rezat
) ا . ع . صفحهء رخسار . و حاجت . و حادثه . و ماده شتر بيمار و آفت رسيده كه آن را بكشند . و دندان و دندانهاى كنار دهن . ج : عوارض . و هر چيز كه شخص را پيش آيد . و چوب بالاى در كه بر آن گردد . و كرانه . و پشتيبان در و بالارو . و تير سقف . و زبان آورى و تيز زبانى . و چستى و چابكى . و دليرى . و رسائى در امور . و قوت و قدرت در سخن و جز آن . و عارضة من الوجه : آنچه از روى در وقت خنده آشكار گردد . و در ملامت گويند : بنو فلان يا كلون الا العوارض يعنى فلان طايفه نمىخورند مگر گوشت ماده شتر بيمار و يا آفت رسيده را .

عارضة

(
rezatan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - از گوشهء چشم . و منحرفا .

عارض نامه

(
ez - n me
) ا . پ . قبوض دريافتى ماليات .

عارضه

(
reze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اتفاق . و اتفاق ناگهانى و حادثه و آفت و آسيب و بلا . و هر چيز كه وقوع آن غير منتظر باشد .

عارضى

(
rezi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر آنچه در چيزى پديد آيد كه سابقا در وى نبوده . و اتفاقى و ناگهانى . و ناپاينده . و باصطلاح فلسفه : نيگوهر .

عارضيه

(
reziyye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - عارضى و ناپاينده .

عارف

(
ref
) ص . ع . دانا و شناسنده . ج : عرفاء . و مرد شكيبا . و امر عارف : كار معروف . و هو عارف : او مدبر امور است و قائم بسياست مىباشد .

عارف

(
ref
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - واقف و دانا و آگاه و با فهم و با ادراك و عالم و با علم و دانشمند و حاذق و عاقل و هوشيار و زيرك و با فراست . و مقدس . و مرشد .

عارفانه

(
refane
) م ف پ . - ماخوذ از تازى - عاقلانه و خردمندانه و زيركانه . و زاهدانه . و بطور رمز و ايما .

عارفة

(
refat
) ا و ص . ع . امراة عارفة : زن شكيبا و صبور . و نيز عارفة معروف و مشهور و شناخته شده . و نيكوئى . ج : عوارف .

عارك

(
rek
) ص . ع . زن حايض . و شترى كه آرنج وى پهلويش را بريده به حدى كه به گوشت رسيده باشد . ج : عوارك .

عارم

(
rem
) ص . ع . سخت و شديد . و يوم عارم : روز سخت سرد . و رجل عارم : مرد پليد . و صبى عارم : كودك
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2288 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )