تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2290

مساهمون:

ص٢٢٩٠
و دوست داشته شده .

عاشق آزار

(
ceq - z r
) ص . پ . معشوقى كه بعاشق خود آزار و اذيت مىرساند .

عاشقان

(
ceq n
) ا پ . ج . عاشق .

عاشقانه

(
ceq ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور دوستى و بطور دلبستگى .

عاشق با

(
ceq - b
) ا . پ . نوعى از طعام كه با سركه و يا آب ليمو پزند .

عاشقة

(
ceqat
) ص . ع . مونث عاشق .

عاشق نواز

(
ceq - nav z
) ص . پ . معشوقى كه عاشق خود را نوازش مىكند ضد عاشق آزار .

عاشق وا

(
ceq - v
) ا . پ . عاشق با .

عاشقى

(
ceqi
) ا . پ . دوستى . و حالت عشق . و عاشقى نمودن : عاشق شدن . و اظهار دوستى و دلبستگى نمودن .

عاشقيت

(
ceqiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عاشق شدن و اظهار دوستى و دلبستگى كردن و مفتون گشتن .

عاشم

(
cem
) ا . ع . يك قسم درختى . و نام ريگ توده‌اى .

عاشور

(
cur
) ا . ع . عاشوراء .

عاشورا

(
cur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روز دهم محرم كه روز شهادت سيد - الشهدا است و ايام عاشورا : از روز اول محرم تا روز دهم .

عاشوراء

(
cur
) و عاشورى (
cur
) ا . ع . دهم محرم و يا نهم آن .

عاشى

(
ci
) ص . ع . رجل عاش : مرد شبانگاه خورنده . و مرد آهنگ‌كننده .

عاشية

(
ciyat
) ص . ع . ابل عاشية : شتران در شبانگاه چرنده .

عاشية

(
ciyat
) ا . ع . شتر و گوسپند در شبانگاه چرنده . ج : عواشى . المثل : العاشية تهيج الاية اى اذا رات التى تابى العشاء التى تتعشى بتعتها فتعشت معها .

عاص

(
s
) ا . ع . نام رودبارى در ميان حرمين . و از اعلام است .

عاص

(
s
) م . ع . عوص عوصا و عياصا و عاصا . مر . عوص .

عاصب

(
seb
) ص . ع . ريسنده و ريسمان ريس . و سخت گرسنه كه از شدت گرسنگى سنگ بر كمر بسته باشد . و افق عاصب : افق سرخ غبارناك .

عاصد

(
sed
) ا . ع . شترى كه هنگام مردن گردن را بسوى سردوش پيچد .

عاصر

(
ser
) افا . ع . فشارنده و شپلندهء انگور و جز آن .

عاصف

(
sef
) ص . ع . مايل و خميده . و سهم عاصف : تير كج و مايل از نشانه . و ريح عاصف : باد سخت . و يوم عاصف : روز با باد تند . ج : عواصف .

عاصفات

(
sef t
) ع . ج . عاصفة .

عاصفة

(
sefat
) ص . ع ريح عاصفة : باد سخت . و ليل عاصفة : شب با باد سخت و تند . ج : عاصفات و عواصف .

عاصم

(
sem
) افا . ع . نگاهدارنده و حفظكننده . و بازدارنده و منع‌كننده . و قوله تعالى :
لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ
، يجوز ان يراد لا معصوم و لا ذا عصمة .

عاصم

(
sem
) ا . ع . نام موضعى و وادى . و از اعلام است . و ابو عاصم : پست و سكباج .

عاصمة

(
semat
) ا . ع . يكى از نامهاى مدينهء منوره .

عاصمه

(
seme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شهر پايتخت .

عاصى

(
si
) ص . ع . نافرمان . ج : عصاة .

عاصى

(
si
) ا . ع . رگى كه خون آن نايستد . و شتر كرهء بىنياز از مادر . ج : عواصى .

عاصى

(
si
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - نافرمان و ياغى و سركش و گردنكش و فتنه‌انگيز . و گناهكار و بزه‌گار و فاسق . و عاصى شدن : ياغى شدن و گردنكشى كردن و طغيان كردن و فتنه انگيختن .

عاصيات

(
siy t
) ع . ج . عاصية .

عاصية

(
siyat
) ص . ج . مؤنث عاصى : زن نافرمان . ج : عاصيات .

عاض

(
zz
) ص . ع . با دندان گزنده . و بعير عاض : شترى كه خار خورد .

عاضة

(
zzat
) ص . ع . ابل عاضة : شتران خار خورنده . ج : عواض .

عاضد

(
zed
) ص . ع . آنكه از طرف راست و چپ بجانب ستور رود . و سهم عاضد : تيرى كه به طرف راست و يا چپ نشانه افتد . ج : عواضد .

عاضد

(
zed
) ا . ع . شتر نر كه بازوى ماده را گيرد و آن را خواباند . و خر نر كه از اطراف و جوانب ماده را فراهم آرد .

عاضدان

(
zed ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه : دو رسته خرمابن بر دو لب جوى .

عاضر

(
zer
) ا . ع . باز دارنده و مانع .

عاضه

(
zeh
) ص . ع . شتر عضاه خورنده . و مار كه گزيده‌اش در حال بميرد . و جادوگر . ج : عواضه . ( مذكر و مؤنث در وى يكسان است ) . يق : بعير عاضه و ناقة عاضه و حية عاضه .

عاضهة

(
zehat
) ص . ع . مؤنث عاضه : ماده شتر عضاه خورنده . و مار كه گزيده‌اش در حال بميرد . و زن جادوگر . ج : عواضه . يق : ناقة عاضهة و حية عاضهة و امراة عاضهة .

عاضى

(
zi
) ص . ع . رجل عاض : مرد نيك مرفه الحال و خوش عيش و خوشگذران .

عاطر

(
ter
) ص . ع . خوشبوى دوست و عطر دوست . ج : عطر .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2290 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )