عاطس
(
tes
) ص . ع . عطسهآورنده و عطسهدهنده .
عاطس
(
tes
) ا . ع . صبح . و آهوئى كه پيش آيد شخص را .
عاطش
(
tec
) ص . ع . عطشدارنده و كسى كه تشنه بود .
عاطف
(
tef
) ص . ع مهربانىكننده . و برگرداننده . و ظبية عاطف : آهوئى كه وقت نشستن گردن كج كند .
عاطف
(
tef
) ا . ع . ازار . و چادر .
ج : عطف . و اسب ششم رهان .
عاطفة
(
tefat
) ا . ع . مهر خويشى و قرابت .
عاطفت
(
tefat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوستى و محبت و عطوفت . و نيكوئى .
و شفقت و مهربانى و عنايت و توجه .
عاطفه
(
tefe
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - .
حرف عاطفه : كلمهاى كه ربط مىدهد اسم و يا جملهء ما بعد را باسم و يا جملهء ما قبل مانند واو .
عاطل
(
tel
) ص . ع . زن بىگردن بند و بىپيرايه . ج . عواطل و عطل .
عاطل
(
tel
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بىكار و باطل و بيهوده و بيفايده و بىمعنى .
و خالى و تهى . و ناقص . و بىحاصل .
عاطم
(
tem
) ص . ع . هلاك شده . ج :
عطم .
عاطن
(
ten
) ص . ع . ابل عاطن :
شتران سيراب فروخفتهء در عطن .
عاطنة
(
tenat
) ص . ع . ابل عاطنة :
شتران سيراب فروخفتهء در عطن . ج :
عواطن و عطون .
عاطنة
(
atenat
) ا . ع . نام لنگرگاهى در درياى يمن .
عاطوس
(
tus
) ا . ع . هرچه بدان عطسه آورند . و نام حيوانى كه بدان فال بد گيرند .
عاطوف
(
tuf
) ا . ع . دام و مصيدهاى كه چوب كج داشته باشد .
عاطى
(
ti
) ص . ع . گيرنده . المثل :
عاط به غير انواط يعنى گيرنده است ولى چيزى آويزان نيست كه بگيرد و اين مثل را در ارتكاب كارهاى بىفايده گويند .
عاظب
(
zeb
) افا . ع . مرغ دم جنبانندهء بسرعت . و لازمگيرندهء . و صابر .
عاظب
(
zeb
) ا . ع . در جاى خشك فرودآينده .
عاظل
(
zel
) ا . ع . مرد مأبون . و متهم بشر و بدى . ج : عظل .
عاظل
(
zel
) ص . ع . جراد عاظل :
ملخ دو سه تا برهم نشسته . ج : عظلى .
عاف
(
f
) ا . ع . سهل و نرم .
عافط
(
fet
) ص . ع . رجل عافط :
مرد گوز زن .
عافطة
(
afetat
) ا . ع . ميش ماده . و قولهم : ما له عافطة و لا نافطة يعنى نه ميش ماده دارد و نه بز ماده و يا عافطة داه شبانىكننده و نافطة گوسپند است .
عافق
(
feq
) ص . ع . هر وارد و صادر و راجع مختلف و هر طرف آمد و رفت نماينده .
و بسيار آمدوشدكننده .
عافل
(
fel
) ا . ع . كسى كه جامهء كوتاه به روى جامهء دراز پوشد .
عافور
(
fur
) ا . ع . وقع فى عافور شر و عاثوره : در بدى و جاى هلاكت و سختى افتاد .
عافون
(
funa
) ع . ج . عافى .
عافى
(
fi
) افا . ع . آمرزنده و عفوكننده و در گذرندهء از گناه . ج : عافون .
عافى
(
fi
) ص . ع . ناپديد و مندرس . ج :
عفى و عوافى .
عافى
(
fi
) ا . ع . جوينده . و خواهنده .
و بخشنده . و دراز موى . و شورباى در ديگ عاريتى انداخته . و مهمان . و خواهندهء فضل .
و هر خواهندهء رزق . و هر آيندهاى كه طالب معروف باشد . ج : عفاة و عفى و عافون و . باقى طعام در ديگ .
عافيات
(
fiy t
) ع . ج . عافية .
عافية
(
fiyat
) ا و ص . ع . دور كردن خداى از بنده مكروه را . و سلامت از بيمارى و بلا و مكروهات در بدن . و سلامت باطن در دين در دنيا و آخرت ( اسم است مصدرا ) .
و نيز عافية : خواهندهء رزق از طيور و سباع و جز آن . ج : عوافى . و عافية الماء :
آب آينده . و هو كثير العافية : او بسيار مهمان است . و ناقة عافية اللحم :
ماده شتر پرگوشت . ج : عافيات .
عافية
(
fiyat
) م . ع . عافا معافاة و عافية . مر . معافاة .
عافيت
(
fiyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - صحت و سلامتى و تندرستى . و رستگارى .
و امنيت . و عافيت باد : كلمهء دعا كه پس از آب خوردن و پس از بيرون آمدن از حمام و پس از عطسه گويند .
عاق
(
q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ز بهر و برمخ و مخيذه و مخيده و آنكه نافرمانى پدر و مادر كند و پدر و يا مادر از وى راضى نباشند .
و عاق والدين : كسى كه پدر و مادر هر دو از وى ناراضى باشند . و عاق كردن :
فرزند را از جهة نافرمانى از خود دور كردن و از ارث خود بىبهره ساختن و وى را از فرزندى خود خارج نمودن و برمخيدن .
عاق
(
qq
) ص . ع . ناخوش دارنده و آزار دهندهء پدر و مادر . و نافرمان . ج : عققة .
عاقب
(
qeb
) ا و ص . ع . نايب مهتر و قائم مقام آن بعد از وى . و نايب و خليفهء