از معمول در منازل عرض راه توقف نمودن .
لنگ
(
leng
) ا . پ . از بيخ ران تا سر انگشتان پاى و كعب و اشتالنك . و لنگهء بار .
لنگ
(
long
) ا . پ . فوطه و لنگى و جامهاى كه در حمام بر كمر پوشند و عورت را بدان پنهان كنند .
لنگاك
(
lang k
) ا . پ . سخن زشت و بد و ناخوش و فحش .
لنگان
(
lang n
) ص . ف . آنكه مىلنگد و با پاى معيوب راه مىرود . و راه رفتن به حالت لگيدن . و لنگان رفتن و يا لنگان لنگان رفتن : با پاى معيوب به حالت لنگيدن راه رفتن .
لنگانه
(
lang ne
) م . ف . پ .
به حالت لنگى .
لنگبره
(
leng - barre
) ا . پ . قسمى از آش .
لنگر
(
langar
) ا . پ . آهنى بسيار سنگين كه كشتى را بدان از رفتار نگاه دارند . و پشتى و با طنابى كه تكيهء خيمه بدان است . و خانقاه و هر جائى كه همه روزه در آنجا بمردم طعام دهند . و ضريح و محجرى كه از سنگ و يا چوب و يا خشت و گل بر دور مزار بزرگان كشند . و تمكين . و وقار . و شخصى كه در مكر و حيله و خيرگى باعلا درجه رسيده باشد و هر جا رود سنگينى كند و ناگوارد و نادل چسب باشد . و نام دهى در جنوب شهر گواشير نزديك ماهان . و لنگر انداختن : سنگينى كردن در جائى . و ماندن . و لنگر انداختن و يا لنگر زدن و يا لنگر نهادن :
بواسطهء لنگر كشتى را از رفتار باز داشتن .
و لنگر برآوردن و يا لنگر برداشتن :
و لنگر كشتى را برداشتن و آن را به راه انداختن و بادبان برافراشتن .
لنگران
(
langor n
) ا . پ . لنكران .
لنگر انداخته
(
langar - and xte
) ص .
پ . ثابت و برقرار .
لنگر خانه
(
langar - x ne
) ا . پ .
خانهاى كه در آن از فقرا ، غربا پذيرائى كرده پرستارى مىكنند . و جائى كه در آن لنگرهاى كشتى را ذخيره مىكنند .
لنگرخرچ
(
langar - xarc
) ا . پ .
پول و يا نفقهاى كه براى كمك فقرا و غربا معين مىكنند و صدقات .
لنگردار
(
langar - d r
) ص . پ .
سنگين و ثقيل .
لنگرگاه
(
langar - g h
) ا . پ . جايى كه در آن كشتى لنگر مىاندازد و بندرگاه .
لنگرى
(
langari
) ا . پ . خوراك تقسيم شدهء براى دراويش و غربا . و قسمى از طشت بزرگ . و قسمى از پيالهء بلور . و سنگينى و ثقالت ضد بادبانى . و لنگرى كردن : لنگر انداختن .
لنگ زن
(
lang - zan
) ص . پ . خميده پا و كسى كه ساق پاى وى مانند كمان شده باشد .
لنگن
(
langan
) ا . ص . جوع و گرسنگى .
و روزهاى كه هندوان مىگيرند .
لنگوته
(
langute
) ا . پ . لگى كوچك كه درويشان و فقيران و مردم بىسروپا بر ميان بندند . و لنگوته بستن : ترك دنيا كردن و عزلت گرفتن .
لنگه
(
lenge
) ا . پ . يك نيمهء از بار ستور باركش . و يك نيمه از هر چيز جفتى و لنگ .
لنگى
(
langi
) ص . پ . حالت آنكه در راه رفتن مىلنگد و پاى معيوب دارد .
لنگى
(
longi
) ا . پ . فوطه و لنگ و جامهاى كه در حمام بر كمر بندند و عورت را بدان بپوشانند .
لنگيدگى
(
langidagi
) ا . پ . عرجان و لنگان رفتگى .
لنگيدن
(
langidan
) ف ل . پ . با پاى معيوب راه رفتن و لنگان رفتن . و لنگ كردن و اقامت كردن . و پيچ خوردن دست و پاى ستور در هنگام رفتن .
لو
(
lav
) ا . پ . لب . و پشته و بلندى . و خلط صفرا . و نام حلوائى . و نام قصبهاى در مازندران .
لو
(
lu
) ا . پ . مخزن و خزينه . و هر ظرفى كه محتوى چيزى باشد .
لو
(
lov
) و (
lu
) ا . پ . تا و لا و چين .
و دو لو : دو لا و مضاعف . و سه لو : سه لا و سه تا . و كفش يك لو : كفش كه كف آن يك لا باشد .
لو
(
lav
) ع . حرفى است بمعنى اگر و اگر بود و اگر داشت .
لو
(
lavv
) ا . ع . لو گفتن و اگر گفتن .
يق : اكثرت من اللو : بسيار اگر گفتى .
لوا
(
lev '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درفش و رايت و علم لشكر . و لواى نصرت :
علم فتح و فيروزى . و ميرلوا : حاكم ايالت كوچك و يا حاكم شهر .
لواء
(
lev '
) ا . ع . علم و درفش لشكر كشان . و علم خرد . ج : الوية . و ج . ج :
الويات . و بعثوا بالسواء و اللواء برانگيختند به استغاثه و فرياد كردن . و لواء الحية :
پيچيدگى مار .
لواء
(
lav '
) م . ع . لاوت الحية الحية ملاواة و لواء : پيچيد اين مار آن مار را .
لواء
(
lavv '
) ا . ع . نام مرغى .
لواب
(
lov b
) ا . ع . تشنگى و عطش .
و گرد گشتن تشنه حوالى آب بىآنكه برسد آن را . و لعاب و آب دهان . و آب دهان شتر .
لواب
(
lov b
) م . ع . لاب الرجل لوبا و لوبا و لؤبا و لوابا و لوبانا ( از