لوامة
(
lavv mat
) ص . ع . مؤنث لوام .
قوله تعالى :
وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
.
لوامع
(
lav me '
) ع . ج . لامعة .
لوان
(
lav - anna
) ع . كلمهء مركب از لو و از ان يعنى اگر بهدرستى كه . و لوانى و يا لواننى : يعنى اگر بهدرستى كه من .
لواهس
(
lav hes
) ا . ع . شتابكاران چابك دست .
لواى
(
lev y
) ا . ع . لوا و درفش لشكر كشان و علم خرد .
لوايا
(
lav y
) ع . ج . لوية .
لوائب
(
lav eb
) ع . ج . لائبة .
لواية
(
lev yat
) ا . ع . چوب سر علم .
لوائح
(
lav 'eh
) ع . ج . لائح و لائحة .
لوائم
(
lav 'em
) ع . ج . لائمة .
لوب
(
lavb
) و (
lub
) و لؤب (
lo'ub
) م .
ع . لاب لوبا و لوبا و لوابا و لؤبا مر .
لواب .
لوب
(
lavb
) و (
lub
) ا . ع . تشنگى و عطش . و دور گشتگى تشنه حوالى آب بدون آنكه به آب برسد .
لوب
(
lub
) ا . ع . گوشت . پارهاى كه در ديگ بگردد و مگس انگبين .
لوب
(
lub
) ع . ج . لوبة .
لوب
(
lub
) و لؤب (
lo'b
) ع . ج . لائب .
لوبا
(
lub
) ا . پ . لوبيا .
لوباء
(
lub '
) ا . ع . لوبيا .
لوبان
(
lub n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لبان و كندر .
لوبان
(
lavab n
) م . ع . لاب لوابا و لوبانا . مر . لواب .
لوبة
(
lubat
) ا . ع . گروهى كه با گروه ديگر باشند و در مشورت امور با آنها شريك نشوند . و سنگلاخ سوخته . ج : لوب .
لوبره
(
lu - bare
) ا . پ . ميش دشتى .
و گاو ميش دشتى .
لوبشه
(
lubace
) ا . پ . غلهء كوفته كه هنوز از كاه جدا نكرده باشند .
لوبى
(
lubiyy
) ا . ع . زنگى و مردم زنگ .
لوبيا
(
lubi
) و لوبيه (
lubie
) ا . پ . قسمى از غله كه دانههاى گردهء شكل دارد و سرخ و سپيد مىباشد و غندماش و تلك نيز گويند .
لوپ
(
lup
) ا . پ . چانه و زنخ .
لوة
(
lavvat
) ا . ع . زشت روئى .
لوة
(
lovvat
) ا . ع . يك قسم چوبى كه بدان بخور كنند .
لوت
(
lavt
) م . ع . لات الرجل لوتا ( از باب نصر ) : خبر داد آن مرد از آنچه نپرسيدند وى را . و لات الخبر : نهان داشت آن خبر را . و لات فلانا : منصرف كرد فلان را و برگردانيد آن را .
لوت
(
lut
) ا . پ . هر طعام لذيذ . و طعام در نان تنك پيچيده . و تكه و لقمهء بزرگ . و پسر امرد ناهموار درشت . و ليوك .
لوت
(
lut
) ص . پ . برهنه و عريان .
لوتر
(
lutar
) و لوترا (
lutar
) و لوتره (
lutare
) ا . پ . زبان زرگرى يعنى زبانى كه دو كس در ميان خود قرار دادهاند تا چون با هم سخن كنند ديگران نفهمند . و لغز و چيستان .
لوتكه
(
lutake
) ا . پ . قسمى از قايق و زورق و لتكه .
لوت و پوت
(
lut - o - put
) ا . پ . هر قسم خوردنى از مأكول و مشروب .
لوتى
(
luti
) ا . پ . شكمپرست و ليوك پرست .
لوث
(
lavs
) ا . ع . نيرو و قوت . و بدى .
و زخم و جراحت . و مطالبات باحقاد . و شبه دلالت و آنچه را كه بدان گمان مىرود بر صدق مدعى قتل در ادعاى وى مثل وجود شخص سلاحدار آلودهء به خون در نزد قتيل و نيز مانند آنكه فقط يك نفر شهادت دهد بر اقرار مقتول قبل از مردن كه فلان مرا كشته است و نيز مانند آنكه دو نفر شهادت دهند بنا بر عداوت و دشمنى كه ميان آنها مىباشد .
لوث
(
lavs
) م . ع . لاث العمامة على راسه لوثا ( از باب نصر ) : پيچيد عمامه را بر سر خود . و لاث عليه : دور گشت بر آن و طواف كرد . و لاث بفلان :
پناه گرفت بفلان و ملتجى شد . و لاث فى الامر :
درنگى كرد در آن كار . و لاث الشيىء فى الفم : خائيد آن چيز را در دهان . و لاث اللقمة فى الدسم : فرو كرد لقمه را در روغن و گردانيد آن را . و لاث الدار : ملازم خانه شد . و لاث الشىء بالشىء :
آميخت آن چيز را به آن چيز و ماليد آنها را بهم .
و لاث الشيىء : ماليد آن چيز را با دست در آب تا حل گردد . و مالاث فلان ان غلب فلانا : اى ما احتبس . و نيز لوث خائيدن كودك انگشت خويش را .
لوث
(
lavs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عيب و آلايش و آلودگى . و قتل لوث :
قتلى كه قاتل آن مشكوك باشد . مر . لوث تازى .
لوث
(
lus
) ع . ج . الوث و لوثاء .
لوث
(
lavas
) ا . ع . سستى .
لوث
(
lavas
) م . ع . لوث لوثا ( از باب سمع ) : سست شد و ضعيف گشت و نيز قوت گرفت ( از اضداد است ) . و لوث فى الامر :
درنگى كرد در آن كار . و لوث فلان : گول گشت و احمق شد فلان و نيز ديوانه گشت . و لوث زيد : برانگيخته شد زيد . و لوثت الناقة : بسيار شد گوشت و پيه آن ماده شتر .
لوثاء
(
lavs '
) ص . ع . مونث الوث :