زن سست فروهشته . و زن توانا و زورمند و آهسته رو و گران زبان . ج : لوث . و ديمة لوثاء : باران پيوسته كه گياهها را بر روى هم افگند .
لوثة
(
lavsat
) ا . ع . حماقت .
لوثة
(
lusat
) ا . ع . گلولهاى از لته كه بدان بازى كنند . و سستى و آهستگى و درنگى .
و فروهشتگى . و برانگيختگى . و گولى . و نوعى از جنون . و افزونى گوشت و پيه . يق :
ناقة ذات لوثة : ماده شتر بسيار گوشت و پيه .
لوج
(
lavj
) م . ع . لجته لوجا ( از باب نصر ) : در دهان گردانيدم آن را .
لوج
(
luj
) ص . پ . لوت و برهنه و عريان .
لوج
(
luj
) ا . پ . نام ولايتى از ايران .
لوجاء
(
lavja '
) ا . ع . شك و شبهه و نيز حاجت . يق : ما فى صدرى لوجاء و لاحوجاء : نيست در سينهء من حاجتى و ما فيه حوجاء و لا لوجاء : نيست بدان حاجتى .
لوجيا
(
luji
) ص . پ . طويل و دراز .
لوچ
(
luc
) ص . پ . كاج و احول .
لوچ
(
luc
) ص . پ . برهنه و عريان و لوج و لوت .
لوچه
(
lavce
) ا . پ . مصغر لو يعنى لب خرد و كوچك .
لوح
(
lavh
) ا . ع . هر چه پهن باشد از استخوان و چوب و تخته و جز آن . و هر استخوان پهنى كه بتوان بر آن چيزى نوشت . و همهء استخوانهاى بدن مگر قصبهاى دست و پا . و تختهء كشتى . ج : الواح و . ج ج : الاويح .
لوح
(
lavh
) م . ع . لاح النجم و غيره لوحا ( از باب نصر ) : برآمد ستاره و جز آن و آشكار شد . و لاح البرق : درخشيد برق . و لاح سهيل : ظاهر شد و درخشيد سهيل . و لاح السفر فلانا : برگردانيد گونهء فلان را سفر . و كذا : لاح العطش فلانا . و لاح الشيىء : ديد آن چيز را .
و لاح اليه : نگريست بسوى آن .
لوح
(
lavh
) و (
luh
) ا . ع . هواى ميانهء زمين و آسمان .
لوح
(
lavh
) و (
luh
) م . ع . لاح فلان لوحا و لوحا و لواحا و لوؤحا و لوحانا ( از باب نصر ) : تشنه شد فلان .
لوح
(
lavh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تنكه و سكال و تخته خواه چوبين باشد و يا فلزى كه بر آن نويسند . و تنكهء حلبى و تختهء سياهى كه به روى آن نويسند و سپس محو كنند .
و تخته و لنگهء در . و لوح پا پا افشار :
يعنى دو تختهء كوچكى كه در زير پاى جولاهگان قرار گرفته كه چون پاى را بر يكى افشارند نصف از رشتهها پائين آيد و چون پاى ديگر را افشارند نيمهء ديگر پائين آيد . و لوح خاموشى : سكوت و خاموشى . و لوح دو رنگ : دنيا و روزگار . و وقت و هنگام و بخت . و لوح ناخوانده : علم لدنى كه مخصوص پيغمبران است .
لوح
(
lo'uh
) و لوحان (
lavah n
) ا . ع . عطش .
لوح
(
lo'uh
) و لوحان (
lavah n
) م . ع . لاح لوحا و لؤحا و لوحانا مر . لوح (
lavh
) و (
luh
) .
لوحة
(
lavhat
) ا . ع . يك لوح .
لوحش الله
(
lavhacal - l h
) ا . پ .
كلمهء تحسين مأخوذ از تازى كه در مقام تعظيم و استعجاب گويند و اصل اين كلمه :
لا اوحشه الله بوده يعنى وحشت ندهد او را خداى .
لوحه
(
lavhe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تخته و صفحهء نوشته .
لوحى
(
lavh
) ص . ع . ابل لوحى :
شتران تشنه .
لوخ
(
lavx
) م . ع . لاخه لوخا ( از باب نصر ) : آميخت آن را .
لوخ
(
lux
) ا . پ . قسمى از نى كه بدان حصير بافند و چيزها آونگ كنند و بفيل دهند .
و مردم كوزوپشت خميده .
لوخن
(
luxan
) ا . پ . ماه و قمر .
لود
(
lavad
) م . ع . لود لودا ( از باب سمع ) : بسوى عدل ميل نكرد و منقاد نگرديد و سركشى كرد .
لودگى
(
lavdagi
) ا . پ . شوخى و مزاح و گستاخى .
لوده
(
lavde
) ا . پ . گواره و سبد دراز كه در آن ميوه كنند و بر پشت گرفته برند و دو تاى آن را بر چاروا بار كنند .
لوده
(
lavde
) ص . پ . مردم شوخ و بامزاح و گستاخ .
لوذ
(
lavz
) ا . ع . كرانهء كوه و جانب آن .
و آنچه بدان احاطه كنند . و خم رودبار . ج :
الواذ . و نام كوهى .
لوذ
(
lavz
) م . ع . لاذبه لوذا و لواذا و لواذا و لواذا و لياذا ( از باب نصر ) : پناه گرفت به آن و ملتجى شد . و لاذ بالشيىء : پنهان شد در آن چيز . و لاذ الطريق بالدار : گرد گرفت راه آن خانه را و احاطه نمود آن را . و لاذا لرجل بالجبل : پناه گرفت آن مرد بكوه . و كذا : لاذ الرجل بالقوم .
لوذان
(
lavz n
) ا . ع . كرانهء چيزى .
و نام موضعى . و نام مردى .
لوذانية
(
lavz niyyat
) ا . ع . كشتى گيرى و مصارعت و مخالفت مرهم ديگر را .
لوذع
(
lavza '
) و لوذعى (
lavz iyy
) ا . ع . مرد چست تيز خاطر زيرك زود فهم چرب زبان فصيح كه گويا پرگالهء آتش است .