لمظة
(
lomzat
) ا . ع . سپيدى لب زيرين اسب و سپيدى هر دو لب و يا سپيدى يكى از دو لب آن . و نقطهء سياه در دل و نيز نقطهء سپيد در دل . و اندك از روغن كه بانگشت برداشته شود .
و اندكى سپيدى در دست اسب و يا در پاى آن در موهاى گرداگرد سم . الحديث روى عن على عليه السلام : الايمان يبدو لمظة فى القلب كلما ازداد الايمان ازدادت اللمظة .
لمع
(
lam '
) م . ع . لمع البرق لمعا و لمعانا ( از باب فتح ) : درخشيد برق و روشن شد . و لمع بالشيى : ربود آن چيز را .
و لمع بيده : اشاره كرد بدست خود . و لمع الطائر بجناحيه : پريد آن مرغ . و لمع فلان الباب : آشكار شد فلان از در و بر آمد .
لمع
(
loma '
) ع . ج . لمعة (
lom'at
) .
لمعات
(
lama ' t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - روشنيها و تابشها .
لمعاظ
(
lem ' z
) م . ع . لغة فى لعماظ . مر .
لعمظة .
لمعان
(
lama ' n
) م . ع . لمع لمعا و لمعانا مر . لمع .
لمعان
(
lama ' n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درخشندگى و تابانى و روشنائى .
لمعة
(
lom'at
) ا . ع . بقعهاى از گياه . و قطعهاى از گياه كه بناى خشك شدن گذاشته باشد .
و پارهاى گياه خشك ميان گياه تر . ج : لماع و لمع (
loma '
) . و گروه از مردم . و پارهاى از عضو كه در وضو و يا غسل خشك ماند . و اندكى از عيش و زندگانى . و جاى درخشان رنگ از اندام . و يق : لمعة قد احشت :
گياهى كه مىتوان آن را درود . و بالارض لمعة من الحلى : اى شىء قليل من الحلى يعنى مقدار كمى از گياه نسى خشك شده .
لمعظة
(
lam'azat
) م . ع . لغة فى لعمظة مر . لعمظة .
لمعه
(
lam'e
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - يك درخش و يك بار درخشيدن و تابانى و درخشندگى و تابدارى و روشنانى و تابدارى آفتاب .
لمغان
(
lamq n
) ا . پ . نام ناحيهاى از نواحى غزنين و يا نام شهر نزديك غزنين .
لمق
(
lamq
) م . ع . لمقه لمقا ( از باب نصر ) : نوشت آن را . و لمق الكتابة :
محو كرد و پاك نمود نوشته را . و لمق عينه : با كف دست زد بر چشم او و لمق فلانا ببصره : نگريست بسوى فلان .
لمق
(
lamaq
) ا . ع . لمق الطريق :
ميانهء راه .
لمق
(
lomoq
) ع . ج . لامق (
l meq
) .
لمك
(
lamk
) ا . ع . سرمه و يا نوعى از سرمه .
لمك
(
lamk
) م . ع . نرم كردن خمير ( و الفعل من نصر ) .
لمك
(
lamak
) ا . پ . نام پدر نوح پيغمبر .
لملم
(
lamlam
) ص . ع . بسيار گرد آمده و بسيار فراهم آمده . يق : حى لملم و جيش لملم .
لملمة
(
lamlamat
) م . ع . لملم الحجر لملمة : گرد كرد آن سنگرا .
لملوم
(
lamlum
) ا . ع . گروه .
لمم
(
lamam
) ا . ع . نوعى از ديوانگى .
و گناه صغيره . و نزديكى بگناه .
لمم
(
lemam
) ع . ج . لمة (
lemmat
) .
لمن
(
le - man
) ع . كلمهايست مركب از ل و از من يعنى از براى كه .
لمو
(
lamv
) م . ع . لما لموا ( از باب نصر ) :
خورد همهء آن چيز را .
لموح
(
lamuh
) ص . ع . درخشنده .
لموس
(
lamus
) ا . ع . ماده شترى كه در فربهى وى شك باشد . ج : لمس (
lomos
) .
و پسر خوانده . و آنكه در گوهر و حسب وى عيبى باشد .
لموسة
(
lamusat
) ا . ع . راه بدان جهة كه گم شده بدست لمس مىكند آن را تا بشناسد آن را و اثر را دريابد .
لموص
(
lamus
) ا . ع . نيك دروغ گوى بسيار فريبنده . و به چشم اشارهكننده .
لموم
(
lamum
) و لمومة
(
lamumat
) ص ع . گرد آورنده . و دار نالمومة اى تجمع الناس و تربهم .
لمه
(
le - mah
) ع . يعنى براى چه .
لمه
(
lomme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - موى از بنا گوش گذشته .
لمهج
(
lamhaj
) ص . ع . لبن سمهج لمهج : شير چربناك شيرين .
لمى
(
lam
) م . ع . لمى الرجل لمى ( از باب سمع ) : گندم گون شد لب آن مرد و يا سياه شد .
لمى
(
lam
) و (
lem
) و (
lom
) ا . ع . گندم گونى لب و يا اندكى سياهى آن كه بحسن و ملاحت انجامد .
لمى
(
lamy
) و (
lommiyy
) م . ع . لمى الرجل لميا و لميا ( از باب ضرب ) : گندم گون شد لب آن مرد و يا سياه شد .
لمى
(
lemmiyy
) ص . ع . منسوب به لم يعنى چرائى .
لمياء
(
lamy '
) ص . ع . مؤنث المى :
زن گندم گون لب و يا سياه لب .
لمية
(
lemmiyyat
) ا . ع . كيفيت و چگونگى و چرائى و چرا بودن .
لميج
(
lamij
) ا . ع . بسيار خوار و بسيار جماع .
لميج
(
lamij
) ص . ع . هو سميج