باب نصر ) : تشنه شد آن مرد و گرداگرد آب گرديد بىآنكه به او برسد .
لوابن
(
lav ben
) ع . ج . لابنة .
لوأة
(
lav'at
) ا . ع . عورت مرد و يا زن .
و رسوائى و سخت بدى .
لواتى
(
lav ti
) و اللواتى (
allav ti
) ع . ج . التى .
لواث
(
lov s
) ا . ع . آردى كه در زير خمير افشانند .
لواثة
(
lovs at
) ا . ع . گروه و جماعت و جماعت از قبايل پراكنده . و آردى كه در زير خمير افشانند . و آنكه بهر چيزى آلوده گردد و بدان برچسبد .
لواح
(
ov h
) م . ع . لاح لوحا و لوحا و لواحا . مر . لوح (
lavh
) و (
luh
) .
لواحظ
(
lav hez
) ع . ج . لاحظة .
لواحق
(
lav heq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - متعلقات و منضمات و از عقب آيندها و پس آيندهها و ملحق شوندگان و ملحقات .
لواحم
(
lav hem
) ع . ج . لاحم .
لواحة
(
av xat
) ا . ع . مسكهء گداخته با شير .
لواذ
(
lev z
) م . ع . لاوذه ملاوذة و لواذا : كشتى گرفت آن را . و لاوذ فلانا :
مخالفت كرد فلان را و فريب داد آن را . و لاوذ القوم : پناه گرفتند قوم مر همديگر را .
قوله تعالى :
يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً
.
لواذ
(
lev z
) و (
lav z
) و (
lov z
) م . ع . لاذبه لوذا و لواذا و لواذا و لواذا و لياذا . مر . لوذ .
لواذع
(
lav ze '
) ا . ع . كلماتى كه شخص را بسوزاند و دل او را به درد آورد و سخنان طعن .
آميز . يق : نعوذ بالله من لواذعه .
لواره
(
lav re
) ا . پ . نام قصبهاى در هندوستان .
لواز
(
lavv z
) ا . ع . بادام فروش .
لوازم
(
lav zem
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى مهم و واجب و هر چيز در كار .
و هر چيزى كه وجود آن براى كار لازم باشد و هر چيزى كه منتج از كارى باشد . و هر چيز ناگزير و اسباب خانه و سفر و جز آن . و مزد و اجرت و پاداش .
لوازمات
(
lav zem t
) پ . ج . لوازم .
لواس
(
lav s
) ا . ع . هر چيز چشيدنى .
يق : ما ذقت لواسا .
لواس
(
lavv s
) ص . ع . جويندهء چيزى خوردنى مانند شيرينى و جز آن .
لواسة
(
lov sat
) ا . ع . لقمه و يا طعام كمتر از لقمه .
لواش
(
lav c
) ا . پ . نان تنك نرم .
لواشه
(
lav ce
) ا . پ . حلقهاى از ريسمان كه بر سر چوبى نصب كنند و بر لب اسب و استر بدنعل گذاشته بتابند تا حركات ناپسند نكند .
لواص
(
lav s
) ا . ع . عسل صاف . و فالوده .
لواصب
(
lav seb
) ا . ع . جاهاى مغاك تنگ .
لواط
(
lev t
) م . ع . لاوط الرجل ملاوطة و لواطا : عمل قوم لوط را بجا آورد آن مرد .
لواط
(
lev t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عملى كه قوم لوط مرتكب بودند و دفع شهوت كردن مرد در دبر امرد يا مرد ديگر .
لواط
(
lavv t
) ص . ع . لاطى و لواط كننده .
لواطة
(
lev tat
) م . ع . لاط الرجل لواطة و لوطا ( از باب نصر ) : لواط كرد آن مرد . و لاط الحوض و به : گل اندود كرد حوض را و به گل درگرفت حوض را .
لواطت
(
lev tat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لواطه .
لواطت كن
(
lev tat - kon
) ص . پ . لاطى و لواطكننده .
لواطف
(
lav tef
) ا . ع . استخوانهاى پهلو نزديك سينه و اضلاع قصير .
لواطه
(
lev te
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - لواط و عمل شنيع قوم لوط .
لواف
(
lavv f
) ا . ع . سازندهء زيلو .
لواف
(
lavv f
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - تافنده و آنكه مىتابد اسبابى را كه براى ساختن خيمه و چادر لازم است و شهلنگ نيز گويند .
لوافح
(
lav feh
) ع . ج . لافح .
لواق
(
lav q
) ا . ع . چيزى . يق :
ما ذقت لواقا : نچشيدم چيزى را .
لواقح
(
lav qeh
) ع . ج . رياح .
لواقح : بادهائى كه درخت را آبستن كند .
لواقح
(
lav qeh
) ع . ج . لاقح .
لواقن
(
lav qen
) ا . ع . پائين شكم .
لواك
(
lav k
) ا . ع . آنچه آن را خايند .
يق : ما ذقت لواكا : نچشيدم خائيدنى و دندانگيرى را .
لوالب
(
lav leb
) ع . ج . لولب (
lavlab
) .
لوالو
(
lav lav
) ص . پ . سبك و بىتمكين و بىوقار و فرومايه و دون .
لوالوا
(
lav la - v
) ص . پ . سبك و بىثبات و ناپايدار .
لؤام
(
lo ' m
) ا . ع . نياز و حاجت و كار لازم و واجب .
لؤام
(
lo ' m
) ص . ع . ريش لؤام :
پرهاى راست كردهء تير . و پرهاى تير موافق يكديگر قرار داده .
لوام
(
lavv m
) ص . ع . بسيار ملامت كننده .
لوام
(
lovv m
) ع . ج . لائم (
l em
) .