لمتر
(
lamtor
) ص . پ . فربه و پرگوشت و قوى هيكل و گنده و ناهموار . و مردم كاهل و بىرگ .
لم ترما
(
lam - taram
) ع . خصوصا و على الخصوص .
لمج
(
lamj
) م . ع . لمج لمجا ( از باب نصر ) : بكنجهاى دهن خورد . و مجامعت كرد و گائيد .
لمج
(
lamj
) و (
lamej
) ص . ع . هو سمج لمج و سمج لمج : او زشت و بد شكل است .
لجمة
(
lomjat
) ا . ع . ناشتاشكن .
لمح
(
lamh
) ا . ع . امر واضح و آشكار .
يق : لا رينك لمحا باصرا اى امرا واضحا .
لمح
(
lamh
) م . ع . لمح فلانا بالبصر لمحا ( از باب فتح ) : منصرف كرد فلان را به سوى آن . و لمح البصر اليه : ممتد شد چشم بسوى آن . و لمح فلانا و اليه :
ديد فلان را بنگاه پنهان و خفى . و لمح البرق و النجم لمحا و لمحانا و تلماحا ( از باب فتح ) : درخشيد برق و ستاره .
لمح
(
lomah
) ع . ج . لمحة (
lomhat
) .
لمحات
(
lamah t
) ج : لمحة (
lamhat
) .
لمحان
(
lamah n
) م . ع . لمح لمحا و لمحانا مر . لمح .
لمحة
(
lamhat
) ا . ع . دزديدگى نگاه و پنهان ديدگى . و درخش . ج : لمحات . يق :
رأيت لمحة البرق : ديدم درخش برق را .
و نيز شبه و مانند و مشابهت . و خوبى و حسن روى كه آشكار گردد . ج : ملامح . يق : فيه لمحة من ابيه و فيه ملامح من ابيه اى شبه و مشابه .
لمحة
(
lomhat
) ا . ع . داغ درخشان . ج :
لمح (
lomah
) .
لمحه
(
lamhe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وقت كم و زمان اندك و قليل و آن و لحظه .
لمحه لمحه
(
lamhe - lamhe
) م . ف .
پ - مأخوذ از تازى - هر آن و هر دم و هر لحظه .
لمد
(
lamd
) م . ع . لمده لمدا ( از باب نصر ) : طپانچه زد آن را مقلوب من لدمه . و لمدله : فروتنى كرد آن را بخوارى .
لمدان
(
lamd n
) ا . ع . ذليل و خوار فروتن .
لمذ
(
lamz
) م . ع . لمذ لمذا ( از باب نصر ) : نگريست و دزديده ديد لغة فى لمح . و قال فى المعيار لغة فى لمج بالجيم : يعنى بكنجهاى دهن خورد .
لمز
(
lamz
) م . ع . لمزه لمزا ( از باب نصر و ضرب ) : عيب كرد او را . قوله تعالى :
مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقاتِ
. و نيز لمزه : اشاره كرد او را به چشم . و لمز فلانا :
زد فلان را . و لمز الشيىء : دور كرد آن چيز را . و لمز زيدا الشيب : آشكار شد در زيد پيرى .
لمزة
(
lamzat
) ا . ع . غمزه و چشمك .
لمزة
(
lomazat
) ا . ع . عيبكنندهء مردم و آنكه كسى را روباروى عيب كند .
لمس
(
lams
) ص . پ . نرم و سست . و نازك و ظريف . و لمس شدن : سست شدن .
لمس
(
lams
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پلاس و دست سودگى و مس . و جماع . و لمس كردن : دست ماليدن . و جماع كردن . و قوهء لمس : قوة لامسه . مر . لامسه .
لمس
(
lams
) م . ع . لمسه لمسا ( از باب نصر و ضرب ) : بدست سود آن را و دست ماليد بر آن و مس كرد . و لمس الجارية :
گائيد آن كنيزك را . قوله تعالى :
أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ
اى عالجنا غيبها فرمنا استراقه .
لمس
(
lomos
) ع . ج . لموس (
lamus
) .
لمسك
(
lemesk
) ا . پ . لمشك .
لمش
(
lamc
) ا . ع . عبث و كار بيفايده .
و بازى .
لمشك
(
lemeck
) ا . پ . ماستى كه در آن شير و نمك داخل كرده باشند .
لمص
(
lams
) ا . ع . فالوده و فالوده مانندى كه شيرينى ندارد و آن را با دوشاب خورند .
لمص
(
lams
) م . ع . لمص لمصا ( از باب نصر ) : فالوده خورد . و لمص الشيى :
بسر انگشت گرفت آن را و ليسيد مانند عسل و جز آن . و لمص فلانا : نشكنجيد فلان را به دو انگشت .
لمط
(
lamt
) ا . ع . نام گروهى از مردمان .
لمط
(
lamt
) م . ع . لمط لمطا ( از باب نصر ) : اضطراب كرد و پريشان شد . و لمط فلانا بالرمح : نيزه زد فلان را .
لمطة
(
lamtat
) ا . ع . نام گروهى از بربر كه پوست را مدت يك سال در شير پرورش دهند و سپس از آن سپر سازند و اين سپر چندان محكم و استوار باشد كه تيغ بر آن كارگر نباشد .
لمطر
(
lamtar
) ا . پ . لمتر .
لمظ
(
lamz
) م . ع . لمظ لمظا ( از باب نصر ) : زبان را گرد دهان برآورد پس از غذا خوردن تا آنچه از غذا در گوشهء دهان باشد برگيرد . و بيرون آورد زبان را از دهان و لبها را ليسيد . و نيز گرفت طعام را و چشيد آن را . و لمظ فلانا من حقه : داد بفلان حق وى را .
لمظ
(
lamaz
) ا . ع . سپيدى لب زيرين اسب .
لمظاء
(
lamz '
) ص . ع . مونث المظ :
ماده اسبى كه در لب زرين وى سپيدى باشد .