لميج از اتباع است يعنى او زشت و بدگل مىباشد .
لم يزرع
(
lam - yazra '
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - ويران و نامزروع .
لم يزل
(
lam - yazal
) و لم يزلى (
lam - yazali
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - هميشه و پاينده و بىزوال .
لميس
(
lamis
) ا . ع . زن نرم و نازك پوست . و نيز از اعلام زنانست .
لميس
(
lomays
) ا . ع . از اعلام مردان است .
لميك
(
lamik
) ا . ع . مرد سرمه كرده چشم .
لن
(
lan
) ع . حرف نفى و نصب و استقبال است بمعنى نه و هرگز .
لنا
(
le - n
) ع . يعنى از براى ما .
لنبان
(
lanb n
) ا . پ . زنى كه از قحبگى و فاحشگى گذشته مشغول جاكشى و قيادت باشد .
لنبان
(
lonb n
) ا . پ . نام دهى نزديك اصفهان .
لنبر
(
lanbar
) و (
lonbar
) ا . پ . مردم قوى هيكل و فربه و گنده و ناهموار . و كفل و سرين .
لنبك
(
lanbak
) ا . پ . نام سقائى در زمان بهرام گور .
لنبك
(
lonbak
) ا . پ . مردم فربه و پر گوشت و ناهموار .
لنبوس
(
lonbus
) ا . پ . اندرون دهان .
لنبه
(
lanbe
) ا . پ . هر چيز گرد و مدور مانند نارنج و سيب و انار .
لنبه
(
lonbe
) ا . پ . فربه و بزرگ .
لنبهسر
(
l nbe - sar
) ا . پ . نام كوهى در مازندران نزديك گردكوه .
لنتر
(
lantar
) ا . پ . لمتر .
لن ترانى
(
lan - tar ni
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خودستائى و ياوهگوئى .
لنتى
(
lenti
) ا . پ . آنكه مىخواهد همهء روزگار خود را در سايهء درخت بگذارند . و بىعار و تنبل .
لنج
(
lanj
) ا . پ . خرام و رفتار از روى ناز و غمزه .
لنج
(
lanj
) و (
lenj
) پ . ح . م . لنجيدن .
ا . بركندگى و بردن چيزى را از جائى به جائى .
و استيصال و چيزى را از بيخ بركندن از زمين و بركشيدگى . و آويزش و آويختگى .
لنج
(
lonj
) ا . پ . لب و روى و رخسار . و اطراف روى . و طرف پائين روى . و دهن . و چانه و زنخ . و مردم شل . و آن كه دست و پاى وى از كار بازمانده باشد .
لنجا
(
lanj
) ص . پ . بركننده و بر كشنده .
لنجا
(
lonj
) ص . پ . لنگ و شل و بىدست و پا .
لنجان
(
lenj n
) ا . پ . نام بلوكى در اصفهان كه در آن بيشتر شلك زراعت مىكنند .
لنجه
(
lanje
) ا . پ . خرام و رفتار از روى تكبر و تبختر . و حركت به اين طرف و آن طرف . و بركندگى و بركشيدگى .
لنجه
(
lonje
) ا . پ . لب و پيرامون و اطراف دهن . و مردم شل و لنگ .
لنجيدن
(
lanjidan
) و (
lenjidan
) ف .
م . پ . از ريشه بركندن و بيرون كشيدن . و سرزنش كردن و ملامت نمودن . و مسخره كردن و استهزا نمودن . و بانگشت راهنمايى كردن و اشاره نمودن . و به اين طرف و آن طرف حركت كردن در رفتار . و اظهار شجاعت نمودن در رفتار . و بوى پراكنده كردن و منتشر ساختن .
لند
(
land
) ا . پ . پسر و كودك و خردسال .
و ايرو نره .
لند
(
lond
) پ ح . م . لنديدن . ا . سخن بيهوده و لاف و گزاف . و سخن آهسته و در زير لب كه از روى خشم و غضب و قهر باشد .
لندا
(
lond
) ص . پ . كسى كه مىلندد .
لندره
(
landre
) ا . پ . قسمى از پارچهء سرخ كمبها .
لندش
(
londec
) پ . ح م . لنديدن . ا .
لنده و نالش .
لندن
(
landan
) ا . پ . شهر پايتخت انگلستان واقع در روى رودخانهء تا ميز و اين شهر كه از همهء شهرهاى عالم پر جمعيتتر و از حيث تجارت اهميتش بيشتر است داراى 000 ، 400 ، 4 نفر جمعيت مىباشد .
لنده
(
londe
) ا . پ . سخن آهسته و در زير لب كه از روى قهر و خشم باشد . و لنده زدن : لنديدن .
لندهور
(
land - hur
) ا . پ . يعنى پسر آفتاب . و نام پادشاهى عظيم الشان در هندوستان .
لندى
(
lendi
) ا . پ . لنتى و مردم بىعار و تنپرور .
لنديدن
(
londidan
) ف ل . پ . سخن بيهوده گفتن و لاف زدن . و در زير لب و از روى خشم آهسته سخن گفتن و زمزمه كردن .
لنطى
(
lanti
) ا . پ . نام پسر يونان . و مردم بىعار و تنپرور .
لنفسه
(
le - nafseh
) پ . كلمهء مأخوذ از تازى يعنى به خودى خود و به قصد خود و به ارادهء خود .
لنكران
(
lankor n
) ا . پ . شهرى در نزديكى درياى آسكون .
لنگ
(
lang
) ا ص . پ . اعرج و آن كه پاى وى معيوب باشد . و نره و آلت تناسل .
و اقامت مسافر و قافله در يكى از منازل عرض راه بيش از معمول . و لنگ كردن : زياده