( از باب فتح ) : برگردانيد آن شتران را به راه راست و بر جاده برد آنها را . و لغداذنه :
دراز كشيد گوش آن را تا راست شود . و لغد فلانا عن حاجته : باز داشت فلان را از حاجت خود .
لغد
(
loqd
) ا . ع . گوشت پارهاى در حلق .
و گوشت پارهء زائدى در اندرون گوش . و گوشت در پايان دهن بسوى حلق . و گوشت كرانهء گردن و منتهاى نرمهء گوشت به طرف پائين .
ج : الغاد .
لغد
(
laqad
) ا . پ . لگد و لغت .
لغدة
(
loqdat
) ا . ع . نام ادبى نحوى از اهل اصفهان .
لغدود
(
loqdud
) و لغديد
(
leqdid
) ا .
ع . گوشت كرانهء گردن . و گوشت پارههاى ما بين حنك و صفحهء گردن . ج : لغاديد (
laq did
) .
لغذمى
(
laqzamiyy
) ا . ع . پرخور و اكول .
لغز
(
laqz
) پ . ح . م . لغزيدن . ا . لغزش و خزيدگى و سقوط .
لغز
(
laqz
) م . ع . برگردانيدن چيزى را از وجه آن ( و الفعل من نصر ) .
لغز
(
loqz
) و (
laqaz
) و (
loqaz
) و (
loqoz
) ا . ع . چيستان و كلام تعميه شده .
ج : الغاز .
لغز
(
loqz
) و (
laqz
) و (
loqaz
) ا . ع .
سوراخ كلاكموش و موش و سوسمار و خرگوش .
ج : الغاز . و نيز الغاز : راههاى كج و پيچيده و مشتبه كه بر رونده عبور از آنها دشوار باشد تشبيها بحجر اليربوع .
لغز
(
loqaz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيستان و كردك . و كلام دشوار و پيچيده و تعميه شده .
لغز
(
loqoz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيستان و كلام پيچيده و با تعميه و معما . و لغز خواندن : كلام با تعميه و پيچيده گفتن كه دريافت معنى آن دشوار باشد . و دربارهء كسى مضمون بىجا گفتن .
لغزان
(
laqz n
) ص . پ . هر چيز لغزنده و نااستوار و بازلاقت .
لغزانى
(
laqz ni
) ا . پ . لغزندگى و نااستوارى و بىثباتى .
لغزانيدن
(
laqz nidan
) ف م .
پ . لغزيدن كنانيدن و لغزيدن فرمودن .
لغزش
(
laqzec
) پ . م ح . لغزيدن .
لغزش
(
laqzec
) و لغزك
(
laqzak
) ا . پ . زلاقت و عدم استوارى چيزى به روى چيزى . و سهو و تقصير و جرم و گناه . و خشم . و معصيت . و لغزش خوردن و يا لغزك خوردن : لغزيدن .
لغزناك
(
laqz - n k
) ص . پ . جاى لغزنده .
لغزنده
(
laqzande
) پ . افا . لغزيدن .
لغزندگى
(
laqzandagi
) ا . پ . زلاقت و لغزش و بىاستوارى چيزى بر روى چيز ديگر . و سهو و خطا و جرم و تقصير .
لغزيدن
(
laqzidan
) ف ل . پ . پاى از پيش بدر رفتن و افتادن و ليز خوردن . و استوار و ثابت نبودن . و آشاميدن . و دوشيدن .
لغزيده
(
laqzide
) ص . پ . افتاده و ساقط شده و ليز خورده .
لغسر
(
laqsar
) ص . پ . اطلس و آنكه سروى بىموى باشد و كل و كچل .
لغط
(
laqt
) ا . ع . صحن پيش در خانه و جلوخان .
لغط
(
laqt
) م . ع . لغط القوم لغطا ( از باب فتح ) : بانگ و فرياد كردند آن گروه .
و لغط الحمام و القطا لغطا و لغيطا :
بانگ كرد كبوتر و سنگ خوار .
لغط
(
laqt
) و (
laqat
) ا . ع . بانگ و خروش و آوازهاى مبهم و درهم كه فهميده نشوند . ج : الغاط .
لغط
(
laqat
) ا . ع . سخنى كه كسى گويد و از شأن وى نباشد .
لغف
(
laqaf
) م . ع . لغف الادام لغفا ( از باب سمع ) : لقمه ساخت نان خورش را و فرو برد آن را .
لغفاء
(
loqaf '
) ع . ج . لغيف (
laqif
) .
لغفة
(
loqfat
) ا . ع . لقمه .
لغلغ
(
laqlaq
) ا . ع . نام مرغى غير از لقلق .
لغلغة
(
laqlaqat
) ا . ع . شكستگى زبان .
يق : فى كلامه لغلغة اى عجمة .
لغلغة
(
laqlaqat
) م . ع . لغلغ ثريده لغلغة : نيكتر كرد اشكنه را .
لغم
(
laqm
) م . ع . لغم الجمل لغما ( از باب فتح ) : كف انداخت شتر از دهن . و لغم فلان : خبر داد فلان از چيزى كه يقين بر آن نداشت .
لغم
(
laqam
) ا . ع . بوى خوش اندك .
و ناى زبان و رگهاى آن . و سخت تفتگى و بىآرامى .
لغم
(
laqam
) ا . پ . لگام و عنان و افسار .
لغماء
(
laqm '
) ا . ع . گوسپند سپيد روى .
لغن
(
laqn
) ا . ع . خرسندى و نشاط جوانى .
لغن
(
loqn
) و (
laqn
) ا . ع . دروغ .
يق : جئت بلغن غيرك و اين را به كسى گويند كه انكار كنند لغتى را كه بدان تكلم كرده . و كذلك : بلغن غيرك .
لغن
(
loqn
) ا . ع . كركرانك نزديك گوش .
و گوشت كرانهء گوش و گردن .
لغن
(
laqanna
) ع . لغة فى لعل يعنى مگر