مىخوارگى .
لعلگر
(
la'l - gar
) ا . پ . لعل طراز .
لعلگون
(
la'l - gun
) ا . پ . قسمى از گل سرخ .
لعلگون
(
la'l - gun
) ص . پ . هر چيز سرخ برنگ لعل .
لعل ماهى
(
la'l - m hi
) ا . پ . قسمى از ماهى سرخ استخوان .
لعله
(
la'le
) ا . پ . لاله .
لعلى
(
la'li
) و لعلين
(
la'lin
) ص . پ .
هر چيز سرخ برنگ لعل و منسوب به لعل .
لعلين
(
la'lin
) ا . پ . نام گلى سرخ و سپيد .
لعم
(
la'am
) ا . ع . لعاب و آب دهن .
لعماظ
(
le'm z
) ا . ع . مرد لافزننده و آنكه مىگويد و نمىكند .
لعماظ
(
le'm z
) م . ع . لعمظ لعمظة و لعماظا مر . لعمظة .
لعمظ
(
la'maz
) ص . ع . آزمند و حريص به گوشت و آرزومند گوشت . ج : لعامظ (
la ' mez
) .
لعمظة
(
la'mazat
) م . ع . لعمظ اللحم لعمظة و لعماظا : بدندان بركند گوشت را از استخوان بقدرى كه دهان وى پر شد . و لعمظ فلان : آزمند و حريص گشت فلان و آرزومند شد .
لعموظ
(
lo'muz
) ا . ع . پيك و طفيلى و ناخوانده بمهمانى آينده .
لعموظ
(
lo'muz
) و لعموظة
(
lo'muzat
) ص . ع . مرد آزمند و حريص به گوشت و آرزومند گوشت . ج : لعامظ و لعامظة و لعاميظ .
لعن
(
la'n
) ا . ع . طرد و راندگى و سب و تعذيب . و قولهم للملوك فى الجاهلية : ابيت اللعن يعنى ابا نمودى و انكار كردى چيزى را كه به آن سزاوار لعن مىشوى و براى آن تو را لعنت كنند .
لعن
(
la'n
) م . ع . لعنه لعنا ( از باب فتح ) :
راند او را و دور كرد آن را و سب نمود او را .
و لعن الله فلانا : مسخ كرد خداى فلان را . قوله تعالى :
كَما لَعَنَّا أَصْحابَ السَّبْتِ
اى مسخنا هم قردة . و لعن فلانا : راند فلان را و دور كرد او را از نيكى و رحمت خود . قوله تعالى :
يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ
.
لعن
(
la'n
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - دعاى بد و نفرين . و لعن كردن : دعاى بد كردن و نفرين نمودن .
لعن
(
lo'an
) ع . ج . لعنة (
lo'nat
) و (
lo'anat
) .
لعن
(
la'anna
) ع . لغة فى لعل بمعنى مگر كاش . و لعنى و يا لعننى يعنى كاش من .
لعنات
(
la'an t
) ع . ج : لعنة (
la'nat
) .
لعنة
(
la'nat
) ا . ع . راندگى . ج : لعان و لعنات . قوله تعالى :
أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ
.
لعنة
(
lo'nat
) ص . ع . رجل لعنة :
مردى كه بر وى لعنت كند . ج : لعن (
lo'an
) .
لعنة
(
lo'anat
) ص . ع . رجل لعنة :
مردى كه مردم را بسيار لعنت كند . ج : لعن (
lo'an
) .
لعنت
(
la'nat
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - بد دعايى و فريه و فرنه و نفاغ و پسور و سنه و يارند و نفرين . و راندگى . و لعنت خدا : راندگى از درگاه خدا . و لعنت كردن : راندن و طرد كردن . و اخراج نمودن و مردود كردن و پسوريدن و پشوليدن .
لعنت به هيچ
(
la'nat - be - hic
) پ .
كلمهء غير موصول يعنى چنين و چنان و بهتر از بدتر و بىتفاوت .
لعنت مآب
(
la'nat - ma ' b
) ص . پ .
ملعون و مردود .
لعنتى
(
la'nati
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بلعنت و ملعون و مردود .
لعو
(
la'v
) ا . ع . بدخوى و فرومايهء بىمروت . و نيك آزمند و حريص و تيز شهوت .
ج : لعاء (
le ' '
) .
لعوب
(
la'ub
) ص . ع . رجل لعوب :
مرد بازيگر .
لعوب
(
la'ub
) ا . ع . زن نيكو كرشمهء بسيار ناز .
لعوة
(
la'vat
) ا . ع . مونث لعو : زن بد خوى و فرومايهء بىمروت . و نيك آزمند و حريص و تيز شهوت . ج : لعاء . و لعوة الجوع :
تيزى گرسنگى و شدت و سختى آن . و ذو لعوة :
يكى از پادشان حمير . و نام مردى . و نيز لعوة : سگ ماده . و نام گروهى از تازيان .
لعوة
(
la'vat
) ص . ع . كلبة لعوة :
سگ حريص . و ذئبة لعوة : گرگ حريص .
لعوة
(
la'vat
) و (
lo'vat
) ا . ع . سياهى گرداگرد سر پستان .
لعوس
(
la'vas
) ا . ع . حريص . و مرد سبك خوار . و گرگ .
لعوس
(
la'us
) ا . ع . چيز اندك . يق :
ما ذقت لعوسا اى شيئا .
لعوض
(
la'vaz
) ا . ع . شغال .
لعوق
(
la'uq
) ا . ع . كمخرد .
لعوق
(
la'uq
) ا . ع . هر چيز ليسيدنى .
و داروئى كه با انگشت ليسند .
لعوق
(
la'uq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باصطلاح طب : هر داروى لعاب دارى كه كمكم و بتدريج خورند و ليسيدنى نيز گويند .
لعوقة
(
lo'uqat
) ا . ع . شتابى و سبكى در كار و سرعت در عمل .
لعى
(
la '
) ا . ع . نيك آزمند و تيز شهوت .
لعيعة
(
la'i'at
) ا . ع . نانى كه از گاورس پزند .
لعين
(
la'in
) ص . ع . رانده و ملعون و لعنت كرده شده . و دشنام داده شده . و مسخ شده مذكر و مونث در وى يكسان است . يق : رجل لعين