لحوى
(
lahaviyy
) ص . ع . منسوب به لحى كه عظم حنك باشد .
لحوى
(
lehaviyy
) ص . ع . منسوب به لحية يعنى ريشى .
لحى
(
lahy
) ا . ع . استخوان حنك كه دندانها در آن مر تكزاند و ريش بر آن برمى آيد و آن دو استخوانست بالا و پائين . ج : الحى و لحى (
lohiyy
) و (
lehiyy
) .
لحى
(
lahy
) م . ع . لحيت الشجر لحيا ( از باب فتح ) : پوست باز كردم از درخت . و لحيت فلانا : نكوهيدم و ملامت كردم فلان را . و لحى الله فلانا : زشت روى كناد فلان را خداى و دور گرداناد وى را از نيكى و لعنت كناد .
لحى
(
leh
) ا . ع . پوست درخت لغة فى لحاء .
لحى
(
leh
) و (
loh
) ع . ج . لحية .
لحى
(
loh
) ا . ع . نام رود بارى در مدينهء طيبه .
لحى
(
lohiyy
) و (
lehiyy
) . ع . ج . لحى (
lahy
) .
لحيان
(
lahay n
) ا . ع . نام كوشك نعمان در حيره .
لحيان
(
lahy ne
) ا ع . بصيغهء تثنيه :
دو عظم حنك .
لحيان
(
lehy n
) ا . ع . آب اندك . و گوى كه سيل كنده باشد . و نام پدر بطنى از تازيان .
لحيانى
(
lehy niyy
) ص . ع . رجل لحيانى : مرد بزرگ ريش و مرد دراز ريش .
لحيانى
(
lehy niyy
) ا . ع . نام پدر قبيلهاى از تازيان .
لحيب
(
lahib
) ا ع . ماده شترى كه پشت وى كم گوشت باشد .
لحية
(
lehyat
) ا . ع . ريش و مويهائى كه بر گونهها و زنخ برمىآيد . ج : لحى (
leh
) و (
loh
) . و لحية التيس : شنگ . و لحية الحمار : پر سياوشان .
لحيج
(
lahij
) ا . ع . فريب و مكر و حيله .
لحيجاء
(
lohayj '
) ا . ع . بيع ما فيه لحيجاء : بيع لازمى كه برگشت ندارد . و يمين ما فيه لحيجاء : سوگند محكمى كه محتاج بتكرار نباشد .
لحيزاء
(
lohayza '
) ا . ع . گنجينه . و يخنى .
لحيص
(
lahis
) ا . ع . تنگ و ضيق .
لحيظ
(
lahiz
) ص . ع . مانند و همتا .
لحيف
(
lahif
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لحاف و روپوش .
لحيف
(
lahif
) و (
lohayf
) ا . ع . نام اسب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
لحيم
(
lahim
) ص . ع . گوشت ناك . و مرد با گوشت و خداوند و صاحب گوشت . و قتيل و كشته . و برابر . و هم شكل . يق هذا الحيم هذا : اى وفقه و شكله .
لحيم
(
lahim
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيوستگى و پيوند و كروا و كفشير و كيد و وارغ . و لحيم دادن و يا لحيم كردن : دو قطعهء فلز را بهم پيوند كردن و متصل نمودن و كروا نمودن و كيد كردن و وارغ نمودن .
لخ
(
lox
) ا . پ . كخ و گياهى كه از درون آب در آيد و از آن حصير بافند و پرزهاى آن را در آهك ساروج داخل كنند و لوئى نيز گويند .
لخ
(
laxx
) م . ع . لخت عينه لخا :
( از باب نصر ) : بسيار شد اشك چشم آن . و لخ فى كلامه : سخن سربسته و مشتبه گفت . و لخ فى الجبل : رسيد در كوه و برآمد بر كوه . و لخ فلانا : طپانچه زد فلان را . و لخ الخبر : پرسيد آن خبر را و طلب نمود تمام آن را و كوشش كرد در آن .
و لخ فى الحفر : مايل و كج كند . و لخ بالطيب : بوى خوش آلود .
لخا
(
lax
) ا . پ . كفش و پاى افزار و سر موزه .
لخاء
(
lax '
) ا . ع . دارو دان كه به جهة عطسه آوردن دارو در بينى ريزند . و نوعى از پوست ستور دريائى كه بدان دارو در بينى ريزند .
و كس آبناك فراخ .
لخاء
(
lex '
) ا . ع . نان تر نهاده . و تر نهادگى نان .
لخاء
(
lexa '
) م . ع . لا خاه ملاخاة و لخاء مر . ملاخاة .
لخاص
(
lexas
) ع . ج . لخصة (
laxasat
) .
لخاف
(
lex f
) ج . ع . لخفة (
laxfat
) .
لخاقيق
(
lax qiq
) ع . ج . لخقوق (
loxquq
) .
لخالخ
(
lax lex
) ع . ج . لخلخة (
laxlaxat
) .
لخام
(
laxam
) ا . ع . استخوانها .
لخام
(
lex m
) م . ع . لاخمه لخاما :
طپانچه زد او را .
لخامة
(
lax mat
) م . ع . لخم وجه فلان لخامة ( از باب كرم ) : پر گوشت شد روى فلان و درشت و ستبر گرديد . و هو فعل ممات مهجور .
لخبب
(
laxb
) م . ع . لخب المراة لخبا ( از باب فتح و نصر ) : گائيد آن زن را . و لخب فلانا : طپانچه زد فلان را .
لخب
(
laxab
) ا . ع . درخت مقل .
لخبة
(
laxbat
) ا . ع . نام دهى در عدن .
لخة
(
laxxat
) ص . ع . امراة لخة :
زن پليد بد بوى اندام .
لخت
(
laxt
) ا . پ . عمود و گرز . و قلاب آهنين كه بران فيل را رام كرده و مىرانند . و تازيانه و شلاق . و چماق . و كتك و حصه . و پارچه و جز و