ا . ع . جانورى كبود و دراز شبيه كربسه .
لحلح
(
lahlah
) ص . ع . مكان لحلح :
جاى تنگ .
لحلحة
(
lahlahat
) ص . ع . خبزة لحلحة : نان خشك .
لحلحة
(
lahlahat
) م . ع . لحلح القوم لحلحة : پيوسته بودند آن گروه در آن جاى و از آنجاى بجاى ديگر نرفتند .
لحم
(
lahm
) ا . ع . گوشت . ج : الحم (
alhom
) و لحوم (
lohum
) و لحام (
leh m
) و لحمان (
lohm n
) . و لب و مغز و دل و خلاصهء هر چيزى .
لحم
(
lahm
) م . ع . لحم الامر لحما ( از باب نصر ) : استوار كرد و محكم نمود آن كار را . و لحم العظم : خورد آنچه بر آن استخوان بود از گوشت . و لحم الصانع الفضة : پيوند داد آن استاد كارگر نقره را و اصلاح آن كرد . و لحم الرجل ( مجهولا ) :
كشته شد آن مرد . و لحمه لحما ( از باب فتح ) :
گوشت خورانيد آن را .
لحم
(
laham
) ا . ع . گوشت . ج :
لحام و الحم و لحوم و لحمان .
لحم
(
laham
) م . ع . لحم لحما ( از باب سمع ) . درآمد در جاى و درآويخت به آن .
و لحم الرجل : گوشتناك شد آن مرد و بسيار شد گوشت بدن آن و نيز آزمند و حريص شد به خوردن گوشت .
لحم
(
lahem
) ا . ع . شير بيشه . و خانهاى كه در آن بيشتر عيب مردم كنند و غيبت نمايند .
لحم
(
lahem
) ص . ع . مرد نيك خواهان و آزمند گوشت خوار . و مرد گوشتناك . و باز لحم : باز گوشت خوار و آزمند آن .
لحمان
(
lohm n
) ع . ج . لحم (
lahm
) و (
laham
) .
لحمان
(
lohm n
) ا . ع . پاره و شرحهء گوشت .
لحمة
(
lahmat
) ا . ع . پارهاى از گوشت .
و زدن با مشت .
لحمة
(
lahmat
) و (
lohmat
) ا . ع . پود جامه .
و قطعهء گوشتى كه بباز خورانند از صيدى كه كرده است .
لحمة
(
lohmat
) ا . ع . قرابت و خويشى .
و لحمة جلدة الراس : پوست سر كه به گوشت نزديك باشد .
لحن
(
lahn
) ا . ع . آواز . و آواز خوش و موزون . ج الحان و لحون . و لغت عرب . و علم نحو . و لحن القول :
معنى و مضمون سخن . تقول عرفت ذلك فى لحن كلامه . الحديث اقرؤا القرآن بلحون العرب اى بصوت العرب .
لحن
(
lahn
) م . ع . لحن . له لحنا ( از باب فتح ) : گفت او را سخنى كه فهميد آن را و بر ديگران پوشيده ماند . و لحن اليه :
ميل كرد بسوى آن . و لحن لحنا و لحنا و لحونا و لحانة و لحانية : خطا كرد در خواندن و در اعراب . و لحن فى كلامه :
خطا كرد در سخن خود . و لحن فى قرائته :
آواز گردانيد در خواندن خود و طرب آورد . و نيز لحن : تكلم كردن . يق لحنت بلحن فلان لحنا : يعنى تكلم كردم بلغت فلان .
و لحنت لفلان لحنا : گفتم بفلان سخنى كه فهميد از من و ساير مردم نفهميدند .
لحن
(
lahn
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - آواز و آواز خوش و مقام و نغمه و نوا و سرود و لهجه . و غلط و خطاى در تكلم . و بدلحن :
بدلهجه . و خوش لحن : خوش لهجه و خوش آواز . و سى لحن باربد : سى سرود باربد . مر . سى لحن .
لحن
(
lahan
) م . ع . لحن لحنا ( از باب سمع ) : دريافت و آگاه و خبردار گرديد بحجت خود و زيرك شد . و لحن الكلام : فهميد سخن را . و لحن لحنا و لحنا . مر . لحن .
لحن
(
lahet
) ص . ع . فطن و زيرك .
لحنة
(
lahnat
) و (
lohnat
) و (
lahanat
) ا . ع . بسيار خطاكنندهء در اعراب و قرائت .
لحنة
(
lohnat
) ا . ع . آنكه مردم ويرا بخطا و لحن نسبت مىدهند .
لحنة
(
lohanat
) ا . ع . آنكه مرد مرا بخطا و لحن بسيار نسبت مىدهد .
لحو
(
lahv
) م . ع . لحاه لحوا ( از باب نصر ) : دشنام داد آن را . و لحا الشجرة :
پوست باز كرد از درخت و كذا العود و العصا .
لحوب
(
lohub
) م . ع . لحب الطريق لحوبا ( از باب فتح ) : روشن و فراخ گرديد راه .
لحوجة
(
lahvajat
) م . ع . لحوج عليه الخبر لحوجة : درهم كرد و آميخت خبر را بر آن و آشكار كرد خلاف آنكه در دل داشت .
لحود
(
lahud
) ص . ع . ركبة لحود :
چاه آب مغاك دور تك .
لحود
(
lohud
) ع . ج . لحد (
lahad
) .
لحوس
(
lahvas
) ص . ع . آزمند و حريص .
لحوس
(
lahus
) ص . ع . شيرينى جوى مانند مگس .
لحوق
(
lohuq
) ا . ع . پيوستگى . و رسيدگى .
و لزوم .
لحوق
(
lohuq
) م . ع . لحق لحوقا ( از باب سمع ) : باريك ميان گرديد . و لحق فلان الثمن : لازمهء فلانست اين قيمت .
لحوم
(
lohum
) ع . ج . لحم (
lahm
) و (
laham
) .
لحون
(
lohun
) ع . ج . لحن (
lahn
) .
لحون
(
lohun
) م . ع . لحن لحنا و لحنا و لحونا مر . لحن .