و اوباش .
لح
(
lahh
) ا . ص . ع . برچسبيده و نزديك ببرچسبيده . و لاصق النسب . و قولهم : هو ابن عمى لحا اى لاصق النست و اين را در صورتى گويند كه ما قبل آن معرفه باشد و اگر نكره باشد گويند : هو ابن عم لح و اگر لاصق النسب نباشد و مردى از عشيره بود گويند :
هو ابن عم الكلالة و ابن عم كلالة .
. مر . كلالة .
لح
(
lahh
) م . ع . لحت القرابة بيننا لحا ( از باب نصر ) : برچفسيد و نزديك شد و ملصق گرديد خويشى و قرابت در ميان ما . و لحح لححا و لحا . مر . لحح .
لحاء
(
leh '
) ا . ع . پوست درخت . و منه المثل : بين العصا و لحائها و . .
لحاء
(
leh '
) م . ع . ملاحاة (
mol h t
) .
لحاء
(
loh '
) ا . ع . نام رود بارى در مدينهء طيبه .
لحادة
(
lah dat
) ا . ع . پارهاى از گوشت .
و خطاى در اعراب .
لحاس
(
lahh s
) ص . ع . ليسندهء حريص .
لحاسة
(
lahh sat
) ا . ع . شير ماده .
لحاسم
(
lah sem
) ع . ج . لحسم (
lohsom
) .
لحاص
(
lah se
) ا . ع . بلا و سختى علم است مر داهيه را . و امرى بزرگ و مشتبه كه مضطر گرداند شخص را بكارى .
لحاظ
(
lah z
) و (
leh z
) ا . ع . دنبال موخر چشم متصل به صدغ .
لحاظ
(
lah z
) ا . ع . نگاه داشتن چيزى را به چشم . ج : الحاظ . و داغ در زير چشم . و پر ستردهء از بال مرغ . و پر اعلاى نيزه .
لحاظ
(
leh z
) م . ع . لاحظته ملاحظة و لحاظا . مر . ملاحظة .
لحاظ
(
leh z
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - نگاه و نظر و ملاحظه و ملاحظهء بطور دقت . و نگاه با كنار چشم نيم باز .
لحاف
(
leh f
) ا . ع . هر چيز كه بدان چيزى را بپوشانند و پوشش . و هر جامه كه در بالاى جامهها پوشند . و زن مرد . ج : لحف (
lohof
) .
لحاف
(
leh f
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - خيسه و شاديچه و شپوش و فرغل و جامهء پنبهدار كه در وقت خواب بر روى اندازند . و لحاف چشم : پلك بالائين .
لحاق
(
lah q
) م . ع . لحق لحقا و لحاقا . مر . لحق .
لحاق
(
leh q
) ا . ع . غلاف كنان .
لحام
(
leh m
) ا . ع . ج . لحم (
lahm
) و (
laham
) .
لحام
(
leh m
) ا . ع . آنچه بدان سيم و زر را پيوند دهند .
لحام
(
lahh m
) ا . ع . گوشت فروش .
لحامة
(
lah mat
) م . ع . لحم الرجل لحامة ( از باب كرم ) : بسيار شد گوشت بدن آن مرد .
لحان
(
lahh n
) ص . ع . خطاكنندهء در اعراب و قرائت .
لحانة
(
lah nat
) م . ع . لحن لحنا و لحونا و لحانة و لحانية . مر . لحن .
لحانة
(
lahh nat
) ص . ع . بسيار خطا كنندهء در قرائت و اعراب .
لحانية
(
lah niyyat
) م . ع . لحن لحنا و لحانة و لحانية . مر . لحن .
لحب
(
lahb
) ص . ع . راه روشن و فراخ .
لحب
(
lahb
) م . ع . لحب الطريق لحبا ( از باب فتح ) : پا سپر كرد راه فراخ را و گذشت در آن .
و نيز : لحب الطريق : واضح و روشن كرد راه را . و لحب فلانا بالسيف : زد فلان را بشمشير . و لحب الشيىء : نشان گذاشت در آن چيز . و لحب اللحم : به درازا بريد گوشت را . و لحب متن الفرس : تابان گرديد پشت اسب . و لحب اللحم عن العظم : بركند گوشت از استخوان . و كذلك العود و نحوه . و لحب الشيىء :
بريد آن چيز را . و لحب المراة : گائيد آن زن را . و لحب الارض : بر زمين زد او را . و لحب الرجل : به راه راست رفت آن مرد و يا بشتاب رفت .
لحب
(
lahab
) م . ع . لحب لحبا ( از باب سمع ) : لاغر گردانيد آن را پيرى .
لحب
(
laheb
) ص . ع . راه پاسپر شده . و راه پهن و عريض .
لحبتان
(
lohbat n
) ا . ع . عروسك و لعبت .
لحت
(
laht
) ص . ع . برد بحت لحت :
سردى خالص و كامل .
لحت
(
laht
) م . ع . لحته بالعصا لحتا ( از باب فتح ) : زد آن را به چوب دستى . و لحت العصا : بركند پوست چوب دستى را و خراشيد چوب دستى را .
لحج
(
lahj
) ا . ع . نام شهرى در عدن .
لحج
(
lahj
) م . ع . لحجه لحجا ( از باب فتح ) : زد آن را . و لحج بعينه : چشم زخم رسانيد او را . و لحج اليه : پناه برد به آن . و لحج السيف لحجا ( از باب سمع ) :
استوار گرديد شمشير در نيام و بيرون نيامد .
لحج
(
lohj
) ا . ع . گوشهء خانه . و گوشهء چشم .
لحج
(
lohj
) و (
lahj
) ا . ع . خانهء چشم .
و مغاك در زمين و وادى . ج : الحاج .
لحج
(
lahaj
) ا . ع . بدترين خم چشم كه روان باشد ( و الفعل من سمع ) .
لحج
(
lahej
) ص . ع . مكان لحج :
جاى تنگ و ضيق .
لحجة
(
lahejat
) ص . ع . عين لحجة :