پاره . و قسمت . و كفش و موزه و پاى افزار و سر موزه و سر موزهاى كه به روى كفش مىپوشند تا آن را پاك نگاهدارد . و چرمى كه بر كف پاها مىبندند .
و ستيزه و خصومت . و پاره كردگى . و كارد قصابى و ساطور . و خود آهنين . و يال و كوپال .
و خرمگس . و لخت جگر : پارهء جگر و كنايه از اولاد . و سنگ لخت : سنگ سخت .
لخت
(
laxt
) م ف . پ . بعض و چند و قدرى و اندكى .
لخت
(
laxt
) ا . ع . بزرگ اندام و تنومند و جسيم . و زن مفضاة يعنى آنكه پيش و پس وى يكى شده باشد .
لخت
(
laxt
) ص . ع . حر سخت لخت :
گرماى سخت و شديد .
لخت
(
loxt
) ص . پ . برهنه و عريان و بىپوشاك و بىلباس .
لختان
(
laxt n
) . پ . ج . لخت يعنى اجزاء و پارهها .
لختدوز
(
laxt - duz
) ا . پ . لاخهدوز و پينه دوز و در پى دوز .
لخت لخت
(
laxt - laxt
) ا . پ . پارهاى از طعام . و لخت لخت كردن : بپارچه هاى خرد و نازك چيزى را قطع كردن .
لخته
(
laxte
) ا . پ . پاره و حصه و جزء و قسمت .
لختى
(
laxti
) ص . پ . جزئى . و لختى آسمانها : افلاك جزئيه .
لختى
(
laxti
) م ف . پ . قدرى و اندكى و ساعتى و زمان كمى و مدت اندكى .
لختى
(
loxti
) ا . پ . مردم برهنه و لخت .
و برهنگى و عريانى و بىپوشاكى .
لختينه
(
laxtine
) ا . پ . تختى كه بر روى ستونهاى مرتفع هفت يا هشت ذرعى بنا كنند جهة آسايش و حفظ از رطوبت .
لختيها
(
laxti - h
) ا . پ . جزئيات ضد كليات و نيز ترهات و حرفهاى بيهوده .
لخج
(
laxaj
) ا . پ . خم سپيدى كه گرداگرد چشم بسته شود .
لخج
(
laxaj
) ا . ع . بدترين خم چشم كه از چشم رود .
لخجة
(
laxejat
) ص . ع . عبن لخجة :
چشم خمناك .
لخجم
(
laxjam
) ا . ع . شتر فراخ شكم .
و راه روشن و فراخ . و زن سرد كس فراخ كس .
لخچ
(
laxc
) و (
laxac
) ا . پ . زاج سياه و اشخار و قليا .
لخچه
(
laxce
) ا . پ . شعلهء آتش و اخگر آتش .
لخز
(
laxz
) ا . ع . كارد تيز .
لخشان
(
laxc n
) ص . پ . لغزان . و رخشان و روشن و تابدار . و هموار و برابر .
لخشش
(
laxcec
) پ . ح . م . لخشيدن . وا .
لغزش و پاى از جاى بدر رفتگى .
لخشك
(
laxcak
) ا . پ . نوعى از آش آرد . و نوعى از شيرينى و حلوا . و ترترك . و سنگ املس و لغزندهء در كوه كه مردم بر بالاى آن نشسته خود را سر دهند و همه جا لغزند تا به پائين آيند . و يخى كه برابر روى زمين بسته باشد و مردمان بنوعى پاى بر آن گذارند كه همه جا لغزيده روند .
لخشه
(
laxce
) ص . پ . لغزيده و پاى از پيش بدر رفته .
لخشه
(
laxce
) ا . پ . شعله و اخگر آتش .
و سرشك آتش يعنى قطرههاى آبى كه از چوب تر آتش گرفته در آتش ريزد . و لخشك و نوعى از آش آرد .
لخشيدن
(
laxcidan
) ف ل . پ . لغزيدن و پاى از پيش بدر رفتن .
لخص
(
laxs
) م . ع . لخص البعير لخصا ( از باب فتح ) : نگريست چشم شتر را كه پيه دار است و يا نيست .
لخص
(
loxs
) ع . ج . الخص (
alxas
) و لخصاء (
laxs '
) .
لخص
(
laxas
) م . ع . لخص الرجل لخصا ( از باب سمع ) : گوشت دار شد پلك بالاى چشم آن مرد و آماسيد گرداگرد چشم آن . و لخصت العين : گوشت گرفت پلك بالاى آن چشم و آماسيد گرداگرد آن .
لخص
(
laxes
) ص . ع . ضرع لخص :
پستان پر گوشت كه شيرش بدشوارى برآيد .
لخصاء
(
laxs '
) ص . ع . مونث الخص : زن گوشت گرفته پلك بالاى چشم و زن آماسيده گراگرد چشم . ج : لخص (
loxs
) .
لخصة
(
laxasat
) ا . ع . گوشت پارهء اندرون چشم . ج : لخاص (
lex s
) .
لخع
(
laxa '
) ا . ع . فروهشتگى اندام .
لخف
(
laxf
) ا . ع . مسكهء تنك و رقيق . و كتك سخت .
لخف
(
laxf
) م . ع . لخفه لخفا ( از باب فتح ) : فراخ كرد داغ و نشان آن را .
و لخف فلانا : سخت زد فلان را .
لخفة
(
laxfat
) ا . ع . سنگ سپيد تنك . ج :
لخاف . و سرين و حلقهء دبر . و داغ ستور .
لخقوق
(
loxquq
) ا . ع . شكاف در زمين همچو سوراخ كلاكموش و كفتار . ج : لخاقيق .
لخلخ
(
laxlax
) ص . پ . ضعيف و لاغر و ناتوان و كاهل .
لخلخانى
(
laxlax niyy
) ص . ع .
رجل لخلخانى : مرد غير فصيح .
لخلخانية
(
laxlax niyyat
) ا . ع . گنگلاجى .
و پيچيدگى و درهم آميختگى در گفتار .
لخلخة
(
laxalxat
) ا . ع . يك نوع خوش بوئى و هر خوشبوئى كه بر آن مايعى ريزند و ببويند . ج : لخالخ (
lax lex
) .
لخلخه
(
laxlaxe
) ا . پ . - ماخوذ از