تازى - تركيبى از داروها كه استشمام آن براى تقويت دماغ نافع باشد . و گوى عنبرين كه از عود قمارى و لادن و مشك و كافور سازند و لخلخههاى عبرين نيز گويند و نيز لخلخههاى عنبرى ساعات شب را گويند .
لخم
(
laxm
) ا . ع . حيى است از يمن كه پادشاهان يمن از آن حىاند .
لخم
(
laxm
) م . ع . لخمه لخما ( از باب نصر ) : بريد آن را . و لخم فلانا :
طپانچه زد فلان را . و لخم وجهه لخما ( از باب فتح ) : بسيار شد گوشت روى آن و درشت و ستبر گرديد و به اين معنى اخير از افعال ممات است .
لخم
(
loxm
) ا . ع . ماهى دريائى كه كوسج نيز گويند .
لخم
(
loxm
) ص . پ . - ماخوذ از عبرى - گوشت بىاستخوان .
لخمة
(
laxmat
) ا . ع . سستى و فترت و سنگينى .
لخمة
(
laxamat
) ا . ع . جاى دشوار گذار از زمين درشت . و نام رود بارى در حجاز .
لخمة
(
laxamat
) و (
loxamat
) ا . ع . مرد گران روح كند خاطر افسرده دل ناكس .
لخن
(
laxn
) ا . ع . سپيدى كه در غلاف سر نرهء كودك ختنه ناكرده باشد . و سپيدى نرهء خر .
لخن
(
loxn
) ع . ج . الخن (
alxan
) و لخناء (
laxn '
) .
لخن
(
laxan
) ا . ع . گندگى كس . و گندگى بن ران . و درشتى و قبح سخن .
لخن
(
laxan
) م . ع . لخن السقاء و غيره لخنا ( از باب سمع ) : گنده و بد بوى گشت مشك و جز آن . و لخنت الجوزة :
تباه گرديد گردو .
لخناء
(
laxn '
) ص . ع . مونث الخن :
زن ختنه ناكرده . ج : لخن (
loxn
) . و امة لخناء : داه گنده كس .
لخنة
(
lexnat
) و (
laxnat
) ا . ع .
گوشت پارهء پائين شانه جاى .
لخنيس
(
laxnis
) و لخنيش
(
laxnic
) ا . پ . گل شببوى كه خيرى نيز گويند .
لخو
(
laxv
) م . ع . لخوت الرجل لخوا ( از باب نصر ) : دارو ريختم در بينى آن مرد .
لخواء
(
laxv '
) ص . ع . مونث الخى :
زن بسيار بيهودهگوى ژاژ خاى . و ماده شترى كه يكى از دو زانوى وى از ديگرى بزرگتر باشد . و نيز لخواء : زن فراخ كس . و عقابى كه منقار بالائيش از زيرى درازتر باشد .
لخوة
(
laxvat
) ا . ع . نام مردى .
لخوخ
(
laxux
) ص . ع . اصل لخوخ :
اصل عيناك و معيوب .
لخى
(
laxy
) م . ع . لخيته لخيا ( از باب ضرب ) : دادم به او مال خودش را . و دارو در بينى و يا گلوى وى ريختم .
لخى
(
lax
) ا . ع . دارودان كه بدان دارو در بينى ريزند . و نوعى از پوست ستور دريائى كه بدان دارو در بينى ريزند . و فرج آبناك و فراخ . و بسيارى سخن بيهوده .
لخى
(
lax
) م . ع . لخى لخى ( از باب سمع ) : بيهوده بسيار گفت و هرزه درائيد .
لخى
(
laxi
) ص . ع . بعير لخ : شترى كه يكى از دو زانوى آن از ديگرى بزرگتر باشد .
لخيفة
(
laxifat
) ا . ع . آواز آب . و آواز باد . و آواز عقاب وقت پريدن . و آواز گلوى خفه كرده .
لد
(
lada
) و (
lado
) و (
lad
) و (
lod
) ا . ع . بمعنى لدن مر . لدن .
لد
(
ladd
) ا . ع . جوال .
لد
(
lodd
) م . ع . لده لدا و لدودا ( از باب نصر ) : دارو در كرانهء دهن او ريخت .
و لده اياه كذلك . ولد ( مجهولا ) : دارو در كرانهء دهن وى ريخته شد . و نيز : لده لدا :
سخت شد خصومت وى بر او . ولد فلانا :
دربند كرد و حبس نمود فلان را . ولد زيدا :
الد گرديد زيد و داراى خصومتى شد كه به حق ميل نكرد .
لد
(
lodd
) ع . ج . الد (
aladd
) و (
allad
) و لداء (
ladd '
) .
لد
(
lodd
) ص . ع . سخت خصومت كننده .
لد
(
lodd
) ا . ع . نام دهى در فلسطين .
لدا
(
lad
) ع . لغة فى لدن (
ladon
) .
لدات
(
led t
) ع . ج . لدة (
ledat
) .
لداد
(
led d
) ع . ج . لد (
lodd
) و ج ج . الد (
aladd
) .
لداد
(
led d
) م . ع . لاده ملادة و لدادا مر . ملادة .
لداغ
(
lodd q
) ا . ع . خار و نوك خار .
لداغة
(
lodd qat
) و (
ladd qat
) ا . ع . مرد آزارنده و ناخوش كن مردم و طعن كنندهء در سخن . و لعنت و نفرين .
لدام
(
led m
) ا . ع . پارههائى كه بدان موزه و جامه را در پى كنند و هو مصدر يطلق على المفرد و الجمع .
لدان
(
led n
) ع . ج . لدن (
ladn
) .
لدانة
(
lad nat
) م . ع . لدن لدانة و لدونة ( از باب كرم ) : نرم گرديد .
لدة
(
ledat
) ص . ع . همزاد و همجنس . ج :
لدات و لدون .
لدة
(
ledat
) م . ع . ولدت المراة و لادا و لادة و لدة و الادة و مولدا مر . ولاد .