چشمى كه خم آن ببدترين حالتى روان باشد .
لحح
(
lahah
) م . ع . لححت عينه لححا ( از باب سمع ) : برهم چسبيد پلكهاى چشم آن از خم .
لحح
(
laheh
) ص . ع . مكان لحح :
جاى تنگ و ضيق .
لححة
(
lahehat
) ص . ع . عين لححة :
چشم برهم چسبيدهء از خم .
لحد
(
lahd
) م . ع . لحد القبر لحدا ( از باب فتح ) : شكافت يك كرانهء گور را و لحد ساخت براى آن . و لحد الميت :
در لحد گذاشت مرده را و دفن كرد آن را . و لحد اليه : خميد و ميل كرد بسوى وى و نظر كرد بگوشهء چشم . و لحد فى الدين :
برگشت از دين و جور و ستم نمود .
لحد
(
lahd
) و (
lohd
) ا . ع . شكاف در كرانه و پهناى گور . ج : الحاد و لحود .
لحد
(
lahad
) ا . پ . - ماخوذ از تازى - شكاف در پهناى گور . و گور و قبر .
لحز
(
lahz
) م . ع . ستيهيدن و الحاح و ابرام كردن . و مشت بر سينه زدن و ( الفعل من فتح ) .
لحز
(
lahaz
) م . ع . لحز لحزا ( از باب سمع ) : زفت و بخيل شد . و بد خلق و دشوار خوى گرديد .
لحز
(
lahez
) و (
lehz
) ص . ع . بخيل .
و تند خوى .
لحزة
(
lahezat
) و (
lehzat
) ص . ع . زن بخيل و تند خوى .
لحس
(
lahs
) م . ع . لحس الدود و الصوف لحسا ( از باب فتح ) : خورد كرم پشم را .
و لحس الجراد الخضر : خورد ملخ سبزى را . و لحس الاناء لحسا و ملحسا و لحسة و لحسة ( از باب سمع ) : ليسيد آن ظرف را به زبان و يا بانگشت . المثل : اسرع من لحس الكلب انفه .
لحسة
(
lahsat
) ا . ع . يك بار ليسيدن .
لحسة
(
lahsat
) و (
lohsat
) م . ع . لحس لحسا و لحسة و لحسة . مر . لحس .
لحسم
(
lohsom
) ع . ج . لحاسم (
lah sem
) .
لحص
(
lahs
) م . ع . لحص فى الامر لحصا ( از باب فتح ) : در آويخت در آن كار .
و لحص خبره : به پايان رسانيد خبر را و اندك اندك فاش كرد آن را .
لحص
(
lahas
) ا . ع . سخت آژنگ ناكى پلك بالائين ( و الفعل من سمع ) .
لحصان
(
lahas n
) م . ع . لحص لحصانا ( از باب فتح ) : دويد و شتافت .
لحط
(
laht
) م . ع . لحط المكان لحطا ( از باب فتح ) : آب پاشيد در آن جاى .
و لحط الشيىء : سپوخت آن چيز را و راند آن چيز را .
لحظ
(
lahz
) م . ع . لحظ و اليه لحظا و لحظانا ( از باب فتح ) : بدنبال چشم نگريست بسوى آن و هوا شد التفاتا من الشزر .
لحظات
(
lahaz t
) ع . ج . لحظة (
lahzat
) .
لحظان
(
lahaz n
) م . ع . لحظ لحظا و لحظانا . مر . لحظ .
لحظة
(
lahzat
) ا . ع . يك بار نگريستن بدنبال چشم . ج : لحظات . و نيز جائى شيرناك در تهامه و منه قولهم : اسد لحظة .
لحظه
(
lahze
) ا . پ . - ماخوذ از تازى .
دم و لمحه و دقيقه و آن مقدارى از زمان كه باندازهء يك چشم بهمزدن باشد .
لحظه بلحظه
(
lahze - be - lahze
) م ف .
پ . دم بدم و آن به آن و هر آن .
لحظى
(
lahzi
) م ف . پ . - ماخوذ از تازى - يك لحظه و فى الفور و همان دم .
لحف
(
lahf
) م . ع . لحفه لحفا ( از باب فتح ) : ليسيد آن را . و لحف الشيىء : پوشيد آن چيز را بلحاف .
لحف
(
lehf
) ا . ع . بن كوه . و ناحيهاى در پائين كوه همدان و نهاوند . و رودبارى در حجاز . و شكاف ما بين دو سرين . المثل : هو افلس من ضارب لحف استه : بدان جهة كه چون مفلسى چيزى نيابد تا سرين خود را بدان بپوشاند دست بر سرين اندازد .
لحف
(
lohof
) ع . ج . لحاف (
leh f
) .
لحفة
(
lahfat
) م . ع . لحف فى ماله لحفة ( مجهولا ) : اندكى كم گرديد از مال آن .
لحفة
(
lehfat
) ا . ع . هيثت و نوع لحافپوشى .
لحق
(
lahaq
) م . ع . لحقه و به لحقا و لحاقا ( از باب سمع ) : رسيد آن را و ملحق بدان شد .
لحق
(
lahaq
) ا . ع . آنجاى از رودبار كه چون خشك شود تخم در آن كارند . ج : الحاق (
alh q
) . و نيز هر چيزى كه به اول خود ملحق گردد . و انجير و خرما كه سپس نخستين رسد .
لحك
(
lahek
) ا . ع . آنكه انزال او دير شود .
لحك
(
lahk
) م . ع . لحكه لحكا ( از باب فتح ) : دارو در دهان آن ريخت . و لحك الشىء بالشىء : سخت التيام داد آن چيز را بان چيز . و نيز لحك : مداخلهء چيزى در چيزى . و چسبيدن چيزى به چيز ديگر . و نيز نورى كه بر ديوار مىافتد از چيزى صيقلى هرگاه آن چيز در مقابل شىء مضيى واقع گردد مانند آئينه كه در آفتاب گذارند و نور آفتاب از آن به ديوار منعكس شود . الحديث فى صفته صلى اللّه عليه و آله :
اذا رضى فكانما يلاحك الجدر وجهه فى البحار . و لحك العسل لحكا ( از باب سمع ) : ليسيد انگبين را .
لحكاء
(
lohak '
) و لحكة
(
lohakat
)